Bahagi 3
Pag-uwi namin akala ko tapos na ang kahihiyan, pero pag bukas ko ng cellphone niya, doon ko nakita ang matagal na niyang tinatago sa akin

Umuwi si Carlo ng bandang alas onse ng gabi. Amoy alak at medyo maingay yung susi niya sa pinto ng condo namin sa Makati.

Ako nakaupo sa sofa. Hindi pa ako nagpapalit ng dress. Naka-on lang yung maliit na ilaw sa sala. Yung Grab ride ko kanina, tahimik lang. Pero yung utak ko ang ingay.

Pagpasok niya, nakita niya ako.

“Liza, hindi ka pa tulog?” sabi niya. Parang walang nangyari sa BGC.

Tumayo ako. “Kumusta yung dinner? Masaya ba kayo ni Clarisse?”

Umupo siya at naghubad ng sapatos. “Liza naman, huwag mo nang palakihin. Nag-sorry na ako kanina sa chat, di ba? Sabi ko huwag mo isipin.”

“Anong huwag isipin?” tanong ko. “Yung sinabi mong hindi ako yung tipo mo? O yung pagbalat mo ng hipon para sa kanya sa harap ko?”

Napabuntong-hininga siya. “Liza, matured ka naman. Alam mong matagal ko nang kaibigan si Clarisse. Bumalik lang siya galing Canada. Natural lang na maging close kami. Ikaw ang asawa ko, ikaw ang pinakasalan ko. Yun ang mahalaga, di ba? Yun yung sinasabi ko na iba ang magmahal sa magpakasal.”

Doon ko narinig ulit yung linya niya na akala ko matalino dati.

“Ah, so ako yung bagay pakasalan, siya yung bagay mahalin?” sabi ko.

Hindi siya sumagot agad. Nag-iwas siya ng tingin.

“Ikaw kasi, masyado kang sensitive,” sabi niya. “Si Clarisse nga hindi na nag-isip ng masama. Ikaw pa.”

Tumahimik ako. Kinuha ko yung baso ng tubig sa mesa at ininom.

“Carlo, ilang taon na tayo kasal?” tanong ko.

“Dalawang taon,” sagot niya.

“Sa dalawang taon na yun, ilang beses mo akong binalatan ng hipon?”

Nagulat siya. Hindi niya alam isasagot.

Kasi totoo, kahit isang beses, hindi niya ginawa sa akin yun. Ako pa nga ang nagbabalat para sa kanya kapag kumakain kami sa labas. Kapag may bisita yung biyenan ko sa Quezon City, ako yung nag-aasikaso ng pagkain. Si Carlo, nakaupo lang.

Nung gabing yun, hindi kami nag-away nang malakas. Mas masakit yung tahimik.

Pumasok siya sa kwarto. Ako naiwan sa sala.

Tinitigan ko yung cellphone niya na naka-charge sa may TV.

Hindi ako yung tipo na nanghihimasok ng cellphone. Pero nung gabing yun, parang may humila sa akin.

Kinuha ko. Walang password. O baka nakalimutan niyang i-lock.

Pag bukas ko, ang unang nakita ko, GC ng barkada nila nung college.

Si Marco, si Carlo, si Clarisse, at yung iba pa.

Ang daming messages.

“Welcome back, Clarisse! Miss ka na namin!”

“Carlo, ikaw na bahala kay Clarisse ha, ikaw nakakaalam ng mga paborito niyan.”

Tapos may private message.

Si Clarisse at si Carlo.

Hindi ko binasa lahat. Pero sapat na yung nakita ko.

“Buti nakauwi ka na. Miss na kita,” message ni Carlo, dalawang linggo bago yung dinner.

“Miss na rin kita. Thank you sa pag-asikaso ng condo. Hindi ko alam gagawin ko kung wala ka,” reply ni Clarisse.

Condo.

May condo na palang inasikaso si Carlo para kay Clarisse.

Nag-scroll pa ako.

May picture si Clarisse na nasa airport. Si Carlo nagsundo.

May picture ng susi ng condo sa BGC. ” Nasa table mo na yung susi, kunin mo na lang bukas,” sabi ni Carlo.

May transfer receipt. ₱80,000. “Pang-deposit lang muna. Ako na bahala.”

Nanginginig kamay ko.

Hindi dahil sa ₱80,000. Kahit sabihin nating malaki yun, kaya naman namin. Pero yung joint account namin, pinag-ipunan namin yun para sa plano naming magka-baby at para sa downpayment ng lupa sa Tagaytay na gusto ng mama ko.

Yung pera na yun, pera naming dalawa.

Tapos nalaman ko, bago pa yung dinner sa BGC, dalawang linggo na palang umuwi si Clarisse. Hindi lang pala kagabi.

Dalawang linggo na siyang inaasikaso ni Carlo. Sinusundo, hinahatiran ng pagkain, binibigyan ng pera.

At yung dinner na inimbita ako, hindi pala welcome dinner lang. Parang announcement na bumalik na siya at okay lang sa kanilang lahat na nandun ako bilang asawa na pipiliin pero hindi mamahalin.

Kinabukasan, hindi ako pumasok sa opisina sa Ortigas. Nag-leave ako.

Si Carlo pumasok. Bago umalis, sabi niya, “Liza, pag-usapan natin mamaya pag uwi ko. Huwag ka mag-overthink.”

Pagkaalis niya, binuksan ko ulit yung condo documents namin.

Yung condo namin sa Makati, naka-pangalan sa aming dalawa. Pero yung pera na pinang-down, galing sa mana ng papa ko. ₱2.5 million yun. Pinangako ni Carlo na iingatan niya.

Yung joint account namin sa bank, may ₱350,000 pa dapat. Pero nung chineck ko sa app, ₱180,000 na lang.

May mga transfer kay Clarisse. Hindi lang isang beses. Tatlong beses. ₱50,000, ₱80,000, at ₱40,000.

Lahat within this month.

Umiyak ako. Hindi yung malakas. Yung tahimik lang na tumutulo luha habang nakatingin sa screen.

Tapos tumawag ako sa kapatid ko sa Quezon City.

“Ate, pwede ba ako makitulog muna diyan?” sabi ko.

“Anong nangyari?” tanong niya.

“Hindi ko pa kaya ikwento lahat. Pero parang hindi na ako bagay dito sa condo.”

Pumunta ako sa Quezon City tanghali. Dala ko lang isang maleta at yung mga titulo ng lupa na nasa pangalan ko at yung bank documents.

Pagdating dun, kinuwento ko lahat sa ate ko.

Sabi niya, “Liza, matagal ko nang napapansin. Tuwing nagkukwento ka kay Carlo dati, parang ikaw lang laging nag-a-adjust. Ikaw lagi yung nag-iintindi. Siya, pagdating kay Clarisse, biglang nagiging maalaga.”

Doon ako mas natauhan.

Yung sinasabi ni Carlo na iba ang magmahal sa magpakasal, hindi pala matalinong linya. Excuse lang pala yun para pwedeng mahalin yung isa habang pinapakasalan yung isa.

At ako, pumayag ako dun ng dalawang taon.

Gabi, nag-message si Carlo.

“Nasaan ka? Umuwi ka na. Nag-aalala ako.”

Hindi ako nag-reply agad.

Nag-message ulit si Clarisse sa kanya, at nakita ko kasi naka-log in pa rin yung Viber niya sa laptop na naiwan niya sa condo at naka-sync. Hindi ko sinasadya, pero lumitaw.

“Liza galit ba? Sabihin mo sorry ako ha. Hindi ko sinasadya. Gusto ko lang naman makabonding kayo,” message ni Clarisse.

Reply ni Carlo, “Huwag mo isipin. Si Liza lang yun. Masyadong mababaw luha. Ako na bahala sa kanya. Bukas puntahan kita sa condo mo, dalhan kita ng dinner.”

Doon ko naintindihan. Hindi ako yung pamilya na sinasabi niya sa message nung una. Kasama lang ako sa picture para masabing may asawa siya. Pero yung oras at pera at pag-aalaga, kay Clarisse pa rin.

Kaya gumawa ako ng maliit pero mahalagang desisyon.

Una, nilipat ko lahat ng pera na natira sa joint account papunta sa sarili kong bank account. Yung ₱180,000, nilipat ko. Nag-iwan ako ng ₱20,000 para hindi ma-close. Kumuha ako ng screenshot ng lahat ng transfer.

Pangalawa, tinawagan ko yung admin ng condo. Sabi ko, kung may magtatanong tungkol sa unit namin, huwag basta magbigay ng duplicate key. Ako lang may karapatan kasi ako yung primary owner base sa titulo.

Pangatlo, nag-message ako kay Marco. Si Marco yung pinaka-close kay Carlo nung college.

“Marco, pasensya na. Alam kong kaibigan mo si Carlo. Pero gusto ko lang malaman, matagal mo na bang alam na umuwi si Clarisse at si Carlo sumusundo sa kanya?”

Matagal bago siya nag-reply.

“Liza, sorry. Oo, alam namin. Akala kasi namin okay lang sa’yo kasi sabi ni Carlo ikaw daw ang pinili niyang pakasalan. Si Clarisse daw babalik lang sandali.”

“So alam niyong lahat na niloloko niya ako?” reply ko.

“Wala kaming alam na niloloko ka. Akala namin open kayong dalawa sa set-up niyo. Sorry talaga.”

Set-up.

Doon ko nalaman na sa barkada nila, kwento na na practical marriage lang daw kami. Na mahal pa rin ni Carlo si Clarisse at pumayag daw ako kasi gusto ko lang ng stable na buhay.

Kailanman hindi ko sinabi yun. Kailanman hindi ako pumayag sa ganung set-up.

Gabi na nung nag-reply ako kay Carlo.

“Carlo, nasa Quezon City ako. Dito muna ako. Bukas mag-usap tayo. Pumunta ka sa condo sa BGC na inasikaso mo kay Clarisse, dun tayo magkita. Dalhin mo lahat ng resibo ng binigay mo sa kanya galing sa pera natin.”

Nabasa niya pero hindi nag-reply ng isang oras.

Tapos, “Liza, paano mo nalaman yung condo?”

Hindi na ako sumagot. Pinatay ko yung cellphone ko.

At sa unang pagkakataon sa dalawang taon, nakatulog ako nang hindi naghihintay na umuwi siya.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖