Bahagi 4
Sa birthday mismo ni Miguel sa BGC, hinarap ko siya at si Chloe sa harap ng lahat para bawiin ang titulo ng condo at dignidad ko

Alas sais ng gabi, nasa Peony Garden na ako. Hindi ako nag-ayos para maganda. Nag-ayos ako para malinaw isip ko. White shirt, jeans, buhok nakatali.

Nauna na ako kay Miguel. Kinausap ko manager ng Peony Garden. “Sir, may nag-book ba ng private room under Miguel Santos bukas? Wala kasing confirmation sa akin.”

Chineck niya. “Ma’am, may nag-book po kaninang umaga. Si Ms. Chloe Rivera. Private room good for ten. Nag-down ng ₱10,000.”

So siya na nag-book. Gamit pangalan ni Miguel. Ang galing.

Pumasok ako sa private room. Nandoon na barkada ni Miguel, mga managers niya, at si Chloe. Naka-red dress siya, yung super short ulit. Si Miguel naka-polo, amoy bagong ligo.

Pagkakita sa akin ni Miguel, ngumiti siya parang nanalo. “Angela! Buti dumating ka. Akala ko hindi ka na pupunta.”

Lumapit si Chloe, pekeng ngiti. “Ma’am Angela, happy po kayo dumating. Sorry po ulit sa bra. Naiwan ko po talaga.”

Hindi ako ngumiti. Nilapag ko sa mesa yung paper bag na may bra niya.

“Sauli ko na. Naiwan mo sa condo namin,” sabi ko, malakas para marinig ng lahat.

Tahimik buong room.

Si Miguel namumula. “Angela, ano ba! Birthday ko ngayon, wag ka gumawa ng eksena!”

“Eksena?” Tumingin ako sa kanya. “Miguel, kakahiwalay lang natin dalawang linggo. Tapos inutusan mo pa akong mag-book ng room at cake para sa babaeng kasama mong natulog na nakatuwalya lang? Tapos ako pa magbabayad? Tama ba yun?”

Yung isang manager, si Mang Jose, tumingin kay Miguel. “Miguel, totoo ba yan?”

“Boss, hindi ganun!” singit ni Chloe. “Wala po kaming ginawa ni Sir! Tinulungan niya lang ako nung lasing ako.”

“Wala kayong ginawa?” Kinuha ko cellphone ko, pinakita yung litrato ng receipt ng Mango Bravo. “Allergic ka sa mangga di ba? Pero may Mango Bravo sa trash bin ng condo namin. Sino kumain? Ikaw? O si Miguel na bumili para sayo pero sinabi mong allergic ka para special ka?”

Namutla si Chloe.

“Miguel,” baling ko sa kanya, “Sabi mo sa akin dati, pinakaayaw mo sa lahat madumi at magulo. Pero kaya mong matulog sa kama na may panty sa unan. Kaya mong paliguan si Chloe sa condo natin. Anong ibig sabihin nun? Ibig sabihin, kaya mong baguhin prinsipyo mo. Pero hindi para sa akin. Para sa kanya.”

Tumayo si Miguel. “Angela, tama na! Labas na tayo mag-usap!”

“Hindi. Dito tayo mag-usap. Sa harap ng lahat ng pinahiya mo ako nung year-end party. Naalala mo? Pinalipat mo ako sa family table kasi boring daw ako, AI data daw hindi ko maintindihan. Pero anong pinag-usapan niyo? Bastos na joke ni Chloe? Yun ba yung AI data?”

Yung barkada ni Miguel, nakayuko na.

“Miguel, apat na taon tayo. Ako nag-asikaso ng titulo ng lupa sa Makati. Ako nag-down ng ₱1.2 million sa condo natin sa BGC. Joint yung bank account pero ako nagbabayad ng bills. Tapos ngayon, ako pa rin ba mag-aayos ng birthday mo para sa kabit mo?”

Nanginginig boses ni Chloe, “Ma’am, hindi po ako kabit! Single po si Sir nung niligawan ko siya!”

“Single? Kakahiwalay lang namin dalawang linggo! At bago yun, araw-araw mo siyang nililigawan sa opisina kahit alam mong may girlfriend siya. Alam mo ba tawag dun? Hindi crush. Kabit.”

Umiyak si Chloe. Tumakbo palabas ng private room.

Si Miguel, galit na galit. “Angela, sinira mo birthday ko! Masaya ka na?”

“Hindi pa,” sabi ko. “Masaya ako nung binenta ko yung Rolex na pinag-ipunan ko para sayo. ₱650,000. Binili ko yun kasi akala ko mahal mo pa ako. Pero ngayon, gagamitin ko yung pera para ayusin titulo ng lupa ko. At para ipa-terminate yung joint bank account natin.”

Kinuha ko sa bag ko yung duplicate ng titulo at yung bank documents. “Nandito na lahat. Bukas pupunta ako sa banko. At yung condo, pag-usapan natin sa barangay kung paano hati. Pero yung down na ₱1.2 million, akin yun. May resibo ako.”

Doon lang natahimik si Miguel. Alam niya may laban ako.

“Alam mo Miguel, akala ko nung una, si Chloe lang problema. Pero hindi. Ikaw. Ikaw na kinukunsinti siya. Ikaw na nagpapabago ng prinsipyo mo para sa kanya. Ikaw na ginawa akong taga-book ng cake ng kabit mo.”

Lumapit si Mang Jose sa akin. “Angela, pasensya ka na ha. Hindi namin alam ganito pala nangyayari.”

Ngumiti ako. “Ok lang po. Hindi niyo kasalanan.”

Tumingin ako kay Miguel sa huling pagkakataon. “Happy birthday, Miguel. Sana maging masaya ka sa magaang kasama mo. Ako kasi, pagod na akong maging mabigat na nag-aayos ng lahat.”

Lumabas ako ng Peony Garden. Hindi ako umiyak. Sa labas, naghihintay si Aling Nena sa Grab.

“Tapos na?” tanong niya.

“Tama na,” sabi ko.

Kinabukasan, binenta ko Rolex. ₱650,000 pumasok sa account ko. Pumunta ako sa banko sa Quezon City, tinapos joint account. Pumunta ako sa city hall, siniguro titulo ng lupa sa Makati nasa pangalan ko pa rin.

Lumipat ako sa maliit na apartment sa Quezon City, malapit kay Aling Nena. Nag-apply ako ng bagong trabaho, hindi na related sa kumpanya ni Miguel.

Isang buwan ang nakalipas, nabalitaan ko kay Mang Jose, nag-resign daw si Chloe sa kumpanya. Hindi na daw matiis chismis. Si Miguel, nag-sorry sa managers pero marami nang nawala na tiwala.

Ako? Nagtitimpla ako ng kape sa umaga, walang nag-uutos kung anong cake ang bibilhin. Natuto akong matulog nang mahimbing ulit, sa malinis na kama, na ako lang ang may-ari.

At sa tuwing tinitingnan ko yung kalendaryo ko, wala nang June 6 na may drawing ng cake at puso. Ang meron na lang, mga bagong petsa na ako ang pipili.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨