Bahagi 3
Nang buksan ko ang lumang email thread, doon ko nalaman na si Liza pala ang nagbalik ng maling report para mapalabas akong palpak sa meeting.

Kinabukasan, maaga akong pumasok sa opisina namin sa Makati. Wala pa si Miguel, wala pa si Liza. Tahimik pa ang buong floor. Binuksan ko ang desktop ko at nag-log in. Ang sakit pa rin ng balikat ko pero mas malinaw na ang isip ko kaysa kahapon sa condo sa BGC.

Unang ginawa ko, binuksan ko ang folder ng Project Alon. Ito yung proyekto na ako mismo ang bumuo mula sa proposal hanggang sa implementation. Dalawang taon kong pinuyat ito. Nandoon pa ang pangalan ko bilang lead sa lumang deck. Pero sa bagong deck na pinresent ni Liza last week, wala na ang pangalan ko.

Binuksan ko ang email thread namin ni Liza at ng team. March 10, sinend ko yung corrected report, may attachment na final version. May read receipt pa. March 11, nag-reply si Liza, “Thanks Grace, noted.” Pero nung March 12, sa meeting, yung lumang version na may mali ang lumabas.

Nag-scroll ako paibaba. May forwarded email si Liza sa client gamit yung lumang version. Siya mismo ang nag-attach. Hindi aksidente. Sinadya.

Nanginginig ang kamay ko pero hindi dahil sa galit lang. Dahil sa wakas may malinaw na.

Pumasok si Jessa sa opisina mga bandang 9am. May dala siyang kape. Sabi niya, “Kumusta ka?” Sabi ko, “Tingnan mo to.” Pinakita ko sa kanya ang dalawang file sa cellphone ko. Side by side. Yung original na tama at yung luma na may maling computation. Tahimik si Jessa tapos sabi niya, “Grace, hindi ka baliw. Totoo yung kutob mo.”

Maya-maya dumating si Liza. Naka-blazer, naka-ayos, parang walang nangyari. Lumapit siya sa table ko na may ngiti. “Grace, good morning. Musta na balikat mo? Narinig ko kay Miguel naaksidente ka raw.” Parang concern pero ramdam kong scripted.

Sabi ko, “Okay na.” Hindi ko pa pinakita ang alam ko. Gusto kong makita kung hanggang saan siya magsisinungaling.

Lumapit si Miguel galing sa conference room. Nakita niya akong kausap si Liza. Agad siyang lumapit, parang nag-aalala na mag-aaway kami ulit. Sabi niya, “Grace, Liza, meeting tayo mamayang 2pm ha.”

Tumango lang ako.

Pumasok ako sa pantry para huminga. Doon ko nakita si Paolo, kaibigan namin ni Miguel. Sabi ni Paolo, “Grace, totoo ba yung narinig ko na tinanggal ka sa Alon?” Sabi ko, “Oo.” Sabi niya, “Sayang, ikaw pa naman nagdala ng client na yun.” Alam ng lahat sa opisina kung sino talaga ang nagtrabaho.

Pagbalik ko sa desk, binuksan ko ang travel logs ko. Apat na siyudad in two weeks. Cebu, Davao, Clark, Iloilo. Lahat pinabook ni Liza. Walang pahinga. Tapos nung bumalik ako, bigla akong pinag-overtime hanggang alas-dos ng umaga para daw sa urgent report na hindi naman pala urgent.

Naalala ko yung gabing muntik na akong mahimatay sa opisina. Nag-message ako kay Miguel noon, sabi ko nahihilo ako. Ang reply niya, “Si Liza kasi naghahabol sa deadline, tulungan mo na lang.” Wala man lang “Umuwi ka na.”

Tanghali na, nag-message si Miguel sa akin, “Kain tayo?” Hindi ako sumagot.

Bandang ala-una, tinawag ako ni Liza sa opisina niya. Pagsara ng pinto, iba na ang tono niya. Sabi niya, “Grace, alam kong masama loob mo dahil sa promotion. Pero sana professional ka.” Sabi ko, “Professional ako. Ikaw ba?” Tinitigan niya ako.

Sabi niya, “Yung report mo kasi last time, may mali talaga. Kailangan kong protektahan ang team.” Sabi ko, “Alin dun? Yung sinend ko na tama o yung finorward mo na luma?” Natigilan siya. Kita sa mata niya na nagulat siya na alam ko.

Sabi niya agad, “Hindi ko alam sinasabi mo.” Pero nanginginig ang boses niya.

Lumabas ako nang hindi na nakikipagtalo. Ayoko nang sayangin ang laway ko.

Nakita ko si Miguel sa hallway, nakatingin sa amin. Narinig niya siguro ang kalahati. Lumapit siya sa akin at hinila ako sa vacant meeting room.

Sabi niya, “Ano yung sinabi mo kay Liza na report?” Pinakita ko sa kanya ang cellphone ko, yung dalawang email. Yung sinend kong tama at yung finorward ni Liza na luma. Tinitigan niya nang matagal.

Sabi niya, “Grace, baka nagkamali lang siya ng attach.” Sabi ko, “Dalawang beses? Sa client at sa internal meeting? At bakit tinanggal niya ako sa grupo na ako ang gumawa?”

Hindi siya makasagot. Alam kong mahal niya pa rin si Liza bilang kaibigan, pero ngayon, kahit siya, nagdududa na.

Sabi ni Miguel, “Kausapin ko siya.” Sabi ko, “Huwag. Ako na ang kakausap sa HR nang pormal, hindi para manira, pero para itama ang record ko.”

Doon siya kinabahan. “Grace, huwag muna, pag-usapan natin.”

Sabi ko, “Pagod na akong pag-usapan. Gusto ko lang itama kung ano ang totoo.”

Umuwi ako nang maaga sa BGC. Pagdating ko, wala ang gamit ni Miguel sa sala pero nandoon pa ang susi niya. Nag-impake ako ng ilang damit, hindi lahat. Kinuha ko ang personal laptop ko kung saan nakasave lahat ng original files ng Project Alon, pati mga computation at client emails.

Nag-book ako ng viewing ng maliit na studio sa Quezon City malapit sa office ni Jessa. ₱25,000 lang ang reservation, kaya ko naman. Gusto ko lang ng space na akin lang.

Nag-message si Miguel, “Nasaan ka?” Hindi ko muna sinagot. Kailangan kong isipin ang sarili ko.

Gabi na, nakaupo ako sa sahig ng condo, nakatingin sa bintana ng BGC. Ang daming ilaw pero pakiramdam ko ang tahimik. Naalala ko lahat, yung concert na hindi ako sinama, yung reunion na magkasama sila, yung comment sa Facebook na “bagay pa rin sila.” Lahat yun pinilit kong isiping okay lang.

Pero ngayon malinaw na. Hindi ako yung mababaw. May pattern.

Binuksan ko ang bank account ko sa cellphone. May ipon pa naman ako, ₱420,000. Hindi kalakihan pero sapat para makalipat at makapagsimula ulit kung kailangan.

Kinabukasan, bumalik ako sa Makati nang maaga ulit. Inayos ko lahat ng files, nilagyan ng date at time stamp. Gumawa ako ng maikling summary na hindi emotional, puro facts lang. Walang akusasyon, puro screenshot ng email.

Pumunta ako sa HR, hindi para magreklamo nang malakas, pero para mag-submit ng clarification. Sabi ko, “Gusto ko lang po na malagay sa record na yung report na may error ay hindi yung final version ko.”

Tumango ang HR. Sabi niya, “Sige, i-note namin.”

Maliit na bagay pero importante. Parang unang beses na may ginawa ako para sa sarili ko at hindi para ayusin ang relasyon namin ni Miguel.

Tanghali, nagkita kami ni Jessa sa lobby. Sabi niya, “Ano plano mo sa 2pm meeting?” Sabi ko, “Papasok ako. Hindi para makipag-away, pero para kunin ulit yung boses ko.”

Pagbalik ko sa desk, nakita kong nakatingin sa akin si Liza mula sa opisina niya. Hindi na siya nakangiti. Si Miguel naman, nasa mesa niya, nakatingin sa laptop pero halatang hindi nagta-type.

Alam kong bukas, sa meeting na yun, lalabas lahat. Pero sa gabing yun, sa unang pagkakataon in many months, nakatulog ako nang mahimbing sa sarili kong kama sa BGC, na ako lang mag-isa, at hindi na naghihintay ng message galing sa kanya.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖