Bahagi 3: Akala niya maloloko pa rin niya ako sa harap ng mga kasambahay namin sa pamamagitan ng pagbaliktad ng kwento at pagpapalabas na ako ang may kasalanan kaya tahimik akong nag-ipon ng ebidensya at resibo

Pag-uwi ko ng bahay na yun sa Ayala Alabang, hindi ko pinatay ang screen recording ng live ni Bianca.

In-save ko lahat. Yung pagyakap niya kay Luis. Yung pagbigay niya ng titulo. Yung boses niya.

Pagdating ko, nauna na si Luis. Nakaupo siya sa sofa, nakahubad na ang polo, nakasando na lang, kunwari kakauwi lang galing office, may pawis pa kunwari sa noo, hawak ang baso ng tubig.

“Mara, love, anong nangyari? Bakit ka umiiyak kanina sa phone? Nag-alala ako kaya umuwi ako agad.”

Tiningnan ko siya. Limang taon kong minahal ang mukhang yan.

Hindi ako sumigaw. Binuksan ko ang iPad ko at pinatong sa coffee table.

Naka-play ang video ni Bianca. Yung latest vlog nila. Title: “A Day With My Lovey Who Spoils Me Too Much!”

Doon, si Luis, nakatalikod, nagluluto ng sinigang para kay Bianca sa condo niya sa BGC. Yung sinigang na ayaw na ayaw niyang lutuin para sa akin dahil “maamoy daw sa bahay”.

Natigilan si Luis. Sandaling namutla, pero napakagaling niyang artista.

Kumunot ang noo niya.

“Mara, ano to? Bakit ka nanonood ng ganito? Couple vlog?”

Hindi ako sumagot.

Lumuhod siya kunwari, hinawakan ang kamay ko.

“Love, hindi mo naman iniisip na ako yan? Mara naman, hindi mo ba ako kilala? Hindi kita lolokohin. Yung katawan lang na yan, lahat ng lalaking payat ganyan ang katawan!”

Tumawa siya nang pilit.

“At saka, tingnan mo, hindi naman kita mukha. Paano mo nasabing ako yan? Mara, nagseselos ka ba sa isang vlogger na hindi mo kilala?”

Nagsimula nang tumaas ang boses niya. Classic tactic niya kapag nahuhuli. Baliktarin.

“Alam mo ba kung gaano ako kapagod sa trabaho? Tapos pag-uwi ko ganito ang aabutan ko? Puro hinala? Mara, may iba ka na ba kaya naghahanap ka ng dahilan para makipaghiwalay?”

Doon lumabas si Ate Nena, yung kasambahay namin ng pitong taon, mula sa kusina.

“Ma’am, Sir, hinaan niyo lang po boses niyo…”

At sinakyan ni Luis.

“Ate Nena, kayo na nga magsabi! Araw-araw anong oras ako umaalis, anong oras ako umuuwi! May oras pa ba ako para gumawa ng kalokohan? Itong asawa ko, kung anu-anong pinapanood sa internet, tapos ako ang pagbibintangan!”

Nakita ko ang tingin ni Ate Nena sa akin. Dati puno ng respeto, ngayon may halong awa at pagdududa. Parang ako pa ang kontrabida.

Doon ko narealize. Hindi ko siya mapapatumba sa sigaw. Kailangan ko ng ebidensya na hindi niya kayang i-deny.

Kaya ngumiti ako. Malamig.

“Sige, Luis. Sabihin na nating hindi ikaw yan. Hindi ikaw yan.”

Tumayo ako, kinuha ang bag ko, at pumasok sa kwarto. Ni-lock ko ang pinto.

Doon lang ako bumigay. Doon lang ako humagulgol na parang bata, nakakuyom ang bibig para walang makarinig.

Pero pagkatapos ng sampung minuto, tumayo ako. Naghilamos. Binuksan ang laptop.

Una kong tinawagan si Trish, kaklase ko nung college na ngayon ay nasa isang kilalang law firm sa Makati.

“Trish, kailangan ko ng tulong. Huwag ka munang magtanong. Pwede mo ba akong tulungan mag-trace ng bank transfers?”

Pangalawa, binuksan ko ang joint account namin. Lahat ng transfers na ginawa niya in the last 18 months.

Tatlong milyon – March 15 – “Clark Project Materials”
Dalawampung milyon – September 10 – “House for Parents”
Limang milyon – September 12 – “Renovation”
Isang milyon – June – “Car maintenance”
Dalawang milyon – July – “Investment”

Halos tatlumpung milyon lahat. Pera ko halos lahat yun. Mana ko mula sa lola ko at kita ko sa pagdi-design.

Pangatlo, bumili ako ng bagong SIM. Gumawa ng bagong account. Walang mukha, walang pangalan. Username: @JusticeForWivesPH.

At ginawa ko ang hindi ko akalaing kaya kong gawin.

Nag-comment ako sa latest video ni Bianca. Yung video kung saan suot niya ang singsing ko.

“Ang kapal ng mukha mo. Alam mo bang may asawa ang lalaking yan? Limang taon na silang kasal. Yung singsing na suot mo, ninakaw ng asawa niya mula sa tunay niyang asawa para ibigay sayo. Mahiya ka naman.”

Nagbayad ako ng kaunti para i-boost yung comment sa isang micro-tasking group. Sa loob ng isang oras, umakyat siya sa top comment. 500 likes. 200 replies.

Nagkagulo ang comment section.

Si Bianca, takot na takot, dinelete agad ang comment pagkalipas ng dalawang oras. Pero huli na. May nakapag-screenshot na.

May isang small-time showbiz page na nag-post: “INFLUENCER NA SI B REYES, KABIT PALA? DIUMANO’Y NAKIKIAKAP SA MAY-ASAWA!”

Nang gabing yun, hindi umuwi si Luis. Nag-text lang: “Sa office ako matutulog. Ayoko ng drama mo.”

Kinabukasan, bumalik ako sa Greenbelt. Pero hindi para umiyak.

Humingi ako ng kopya ng lahat ng resibo na may pirma ni Luis. At dahil suki ako at dahil kilala ako ng manager, binigay nila sa akin nang palihim, dahil naawa sila. Nakita pala nila dati na ako ang kasama ni Luis nung una siyang bumili ng singsing namin.

Doon ko nakita lahat. Hindi lang tatlong milyon. Sampung milyon pala ang total na binili niya para kay Bianca: mga Cartier bracelet, Dior bags, Van Cleef necklace.

At lahat may pirma niya.

Dinala ko lahat kay Trish.

Sabi ni Trish, “Mara, hindi lang to pangangaliwa. Estafa to. Conjugal property to. Pwede natin siyang kasuhan.”

At habang iniimbestigahan ni Trish ang titulo ng bahay na ibinigay ni Luis kay Bianca sa live, nalaman namin na hindi pala nakapangalan kay Bianca. Nakapangalan pa rin kay Luis. Isang pre-selling condo sa Uptown BGC, 25 million ang halaga, fully paid, galing sa pera namin.

Doon ako natawa nang malakas sa opisina ni Trish. Hindi dahil masaya ako, kundi dahil sa katangahan ko.

At sa gabing yun, habang nag-i-scroll ako, nakita kong nag-live ulit si Bianca. Umiiyak. Sinasabi na may nangba-bash daw sa kanya, na may naninira sa relasyon nila ng “Lovey” niya.

At biglang may pumasok sa live niya. Hindi si Luis.

Isang babae. Matanda. Kamukha ni Bianca. Mama niya yata.

At sumigaw sa live: “Bianca! Tumigil ka na! Nalaman ko na! May asawa na pala yang si Luis! Pinapahiya mo kaming lahat sa Davao!”

Nag-freeze ang live. Natapos ang broadcast.

Doon ko alam, oras na para sa huling bahagi ng plano ko. Hindi na ako iiyak pa sa sulok.

Bubuuin ko ang kaso na hindi niya kayang i-gaslight.