Bahagi 3
Akala ng asawa kong pababagsakin ako ng mga abogado niya, pero hindi niya alam hawak ko na pala lahat ng resibo ng pangungurakot nila ng kabit niya.

Pagkagising ko sa condo sa Quezon City, alas-sais pa lang pero puno na yung inbox ko. Hindi lang tawag ni Carlo, pati mga dating kasama sa lab, pati mga supplier na matagal ko nang hindi nakakausap. Lahat may tanong, lahat may chismis. Hindi ko binuksan. Nagkape lang ako at binuksan yung laptop na dala ko.

Naalala ko, bago pa man dumating si Bea sa Reyes Medical, ako lahat. Ako nag-aayos ng lab, ako nagpi-present sa investors, ako nagpupuyat para sa patent. Nung dumating siya bilang assistant, magaling siya mag-ayos ng schedule, magaling mag-entertain ng clients. Doon nagsimula si Carlo na sabihin na mas may diskarte si Bea.

Pero hindi pala diskarte ang tawag dun. Pera pala.

Sinimulan kong ayusin yung timeline. January last year, may nilabas na ₱8 million from marketing budget. Nakalagay, campaign activation. Pero wala namang campaign. Yung pera, napunta sa downpayment ng condo unit sa Rockwell, yung may river view. Nakapangalan kay Bea Santos. May copy ako ng transfer slip kasi ako pa dati yung pinapirma ni Carlo as witness, hindi ko lang pinansin nun.

Tapos March, may consulting agreement ang Reyes Medical sa isang maliit na firm. Pangalan, Santos Consultancy. May-ari, kapatid ni Bea. ₱20 million for six months. Consulting daw sa market entry. Pero nung chineck ni Mark dati, wala ni isang report na na-submit. Pinirmahan lang ni Carlo. May kopya ako nun kasi ako yung nag-file sa shared drive dati.

May pa yung sa private nursing home sa Tagaytay. Nanay ni Bea nandun. ₱150,000 per month. Pero sa books, nakatago siya as supplier commission sa isang chemical supplier na matagal nang hindi natin ginagamit. Nakuha ko yung resibo dahil ako yung nag-audit ng lab expenses dati.

Lahat yan, tinago ko sa personal hard drive ko. Hindi dahil plano ko na to dati, pero dahil sanay ako mag-document. Sanay ang researcher mag-log ng lahat.

Bandang 9AM, tumawag si Atty. Leo. “Grace, nasa opisina na ng board si Carlo at si Bea. Nagpatawag sila ng emergency meeting. Gusto nilang ideklara na void yung transfer mo. Sabi nila conjugal daw.”

Sabi ko, “Anong sabi ng board?”

“Galit sila kay Carlo. Hindi dahil sa’yo, kundi dahil bumagsak yung stocks. ₱76 bilyon nawala in one night. Yung mga investors, nagtatanong na nasaan yung core patent. At nung nalaman nilang yung pera ng marketing napunta sa condo ni Bea, mas lalong nagalit.”

Napangiti ako, pero hindi masaya. Masakit pa rin. Sampung taon kong sinuportahan si Carlo. Nung nagsisimula pa lang kami, wala kaming pera. Ako nagbabayad ng patent registration kasi sabi ng accountant natin, hindi pa kaya ng kumpanya. Sabi ni Carlo nun, “Ako bahala sa’yo, Grace. Pag lumaki tayo, sa’yo lahat ng credit.” Pero nung lumaki na, ako pa yung naging decoration.

Dumating si Mark sa condo ng tanghali. May dala siyang pandesal at kape. “Boss Grace, hindi ka na pinapapasok sa building. Pinapalitan na daw access card mo.”

Sabi ko, “Okay lang.”

Umupo siya. “Boss, totoo ba yung sa condo?”

Nilabas ko yung folder. Pinakita ko sa kanya yung transfer slip. Hindi siya makapaniwala.

“₱8 million? Downpayment lang? Magkano buong condo?”

“₱22 million. Yung monthly amortization, sa marketing pa rin kinukuha. Tignan mo to.”

Pinakita ko yung ledger. Tahimik si Mark ng matagal.

“Alam mo, Boss Grace, dati hinahangaan ko si Boss Carlo. Akala ko magaling siya magdala ng tao. Yun pala, magaling lang siya magtago.”

Hindi ako sumagot. Kasi kahit ako, hinangaan ko siya dati.

Hapon, nag-video call kami ni Atty. Leo kasama yung abogado ni Carlo. Si Atty. Santos daw. Babae, matapang magsalita.

“Ms. Grace, yung patent na yan, conjugal property yan. Kahit ikaw nakapangalan, during marriage mo ginawa, sa kumpanya ng asawa mo. May karapatan si Mr. Reyes.”

Sabi ni Atty. Leo, “Atty., check niyo registration. Personal funds ni Ms. Dela Cruz ang ginamit. May resibo, may bank statement na solo account niya before marriage pa. At may prenup clause sila na excluded ang intellectual property na personal funds ang gamit. Nakalimutan niyo ba?”

Tahimik yung kabila.

Tapos sumingit si Bea sa call. Hindi dapat siya kasama pero sumingit.

“Ate Grace, bakit mo ginagawa to? Alam mong pinaghirapan ni Carlo yung kumpanya. Kung may galit ka sa akin, ako na lang. Wag mo idamay yung kumpanya.”

Tumingin ako sa camera.

“Bea, hindi kita kaaway dahil nagseselos ako. Kaaway kita kasi ginamit mo yung pera ng mga taong nagtatrabaho sa lab para sa condo mo. Yung mga technician na hindi tumaas sweldo dahil sabi ni Carlo wala nang budget, pero may budget pala para sa kapatid mo.”

Umiyak siya sa call. Si Carlo naman, sumigaw.

“Grace, tama na! Mag-usap tayo ng tayo lang!”

Sabi ko, “Tapos na tayo mag-usap sa parking, Carlo. Ngayon, abogado na lang.”

Pagkatapos ng call, nanginig yung kamay ko. Hindi dahil sa takot, kundi sa galit na matagal ko nang tinatago. Yung galit na sinabi sa akin na mag-aral ako kay Bea. Yung galit na sinabihan akong masyado akong technical at boring.

Gabi na, nag-message si Carlo sa personal number ko. Hindi na galit. Parang pagod.

“Grace, pwede ba umuwi ka muna? Pag-usapan natin ng maayos. Hindi ko alam na ganito kalaki na pala. Akala ko small amounts lang. Si Bea kasi, sabi niya kailangan niya ng tulong.”

Hindi ako nag-reply.

Tiningnan ko ulit yung bank account ko. Yung ₱2.8 bilyon, hindi pera lang. Yun yung limang taon kong puyat, yung pagtanggi sa mga invite, yung pag-stay sa lab habang sila nasa party. Yun yung worth ko na sinabi nilang mabagal.

Nag-decide ako ng maliit pero importante. Hindi ako aalis ng Pilipinas. Hindi ako magtatago. At hindi ako maghahanap ng bagong trabaho agad.

Mag-stay ako dito sa Quezon City, ayusin ko yung sarili kong lab. Maliit lang, pero akin. At lahat ng hawak kong ebidensya, hindi ko ilalabas sa social media. Ibibigay ko sa board, sa legal. Para sila mismo makakita kung sino talaga yung nanira sa Reyes Medical.

Kinabukasan, nagpadala ako ng formal letter sa board through Atty. Leo. Nakalagay dun lahat ng attachment, lahat ng resibo, lahat ng timeline. At sa dulo, isang request lang: i-freeze lahat ng non-essential disbursements hanggang matapos ang audit.

Alam kong doon na magsisimula yung totoong gulo. At alam kong hindi pa tapos si Carlo at si Bea.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖