Hinarap ko ang biyenan ko sa huling pagkakataon at sinabi kong hindi na kami magpapaloko, doon ko nabawi ang respeto at pangalan ko bilang ina

Bahagi 4
Hinarap ko ang biyenan ko sa huling pagkakataon at sinabi kong hindi na kami magpapaloko, doon ko nabawi ang respeto at pangalan ko bilang ina

Makalipas ang isang buwan, nakabukod na kami. Nakahanap kami ng maliit na bahay na 35 sqm sa may bandang dulo ng Quezon City, malapit sa terminal ng Shopee Express. Upa namin ₱2,500 isang buwan lang, pero may sariling garahe para sa motor. Maliit, pero tahimik. Walang sigawan ng Tong-its, walang tawanan sa bingo.

Si Dante, tuloy pa rin sa pagiging delivery rider. Kita niya pa rin ₱800 isang araw pag maganda biyahe. Pero ngayon, may bago siyang ugali. Bago siya umalis tuwing alas-sais ng umaga, chine-check niya muna yung motor na Honda Click puti na plaka 1234-MV. At nilagyan na niya ng GPS na may lock at alarm na worth ₱1,500. Sabi niya, para hindi na basta-basta maisakay ng kahit sino.

Si Aling Pining, hindi na nagbi-bingo at hindi na nagto-Tong-its. Araw-araw na siyang nasa palengke, nagtitinda ng gulay. Kita niya ₱250 isang araw lang, pero pinaghirapan niya. Minsan dumadaan siya sa bahay namin, may dalang kangkong o talong. Hindi siya pumapasok, inaabot lang sa labas.

Isang linggo pagkatapos naming bumukod, pinatawag ko siya. Sabi ko, kailangan naming mag-usap nang maayos, tatlo kami, kasama si Dante. Hindi para awayin siya, pero para linawin lahat.

Dumating siya, payat na payat. Wala na yung dating Aling Pining na malakas sumigaw sa tindahan ng bigas. Nakaupo siya sa monobloc na upuan sa garahe namin, hawak yung lumang bayong.

Sabi ko, “Nay, hindi po ako galit na gusto ko kayong saktan. Pero nasaktan po ako nang sobra nung pinagbintangan niyo ako na binenta ko motor ni Dante na ₱85,000 para sa Shopee at milk tea at parlor na rebond na ₱2,000.”

Tahimik siya. Tumingin siya kay Dante, tapos sa akin.

Sabi niya, “Rowena, alam kong mali ako. Nalulong ako. May utang ako kay Aling Nita na ₱8,000 at kay Bumbay na ₱5,000. Naging ₱13,000. Hindi ako makabayad. Nataranta ako. Akala ko pag isangla ko motor ni Dante ng ₱15,000, matutubos ko pag nanalo ako sa Tong-its na pot na ₱10,000 at bingo na blackout na ₱5,000.”

“Pero Nay,” sabi ko, hindi na mahina boses ko, “alam niyo po ba kung anong ginagawa ko araw-araw? Nagtitinda ako ng kakanin, kita ₱300 lang. Yung baon ni Chloe na ₱30, pinag-iipunan ko pa. Yung Shopee ko, puro notebook na ₱20 at lapis na ₱10 lang ni Chloe. Tapos sasabihin niyo sa buong barangay na nagbebenta ako ng motor para sa damit na sexy na ₱300 at milk tea?”

Doon siya umiyak nang malakas. Lumuhod siya ulit, pero pinatayo ko siya. Sabi ko hindi na kailangan lumuhod.

Si Dante, na kanina tahimik lang, biglang nagsalita. “Ma, si Rowena asawa ko. Tatlong taon kaming naghulog ng ₱2,800 kada buwan para sa motor na yan. Kung may problema ka sa pera, sabihin mo sa amin. Hindi yung ibebenta mo, isangla mo pala, tapos si Rowena pa sisisihin mo.”

Sabi ni Aling Pining, “Patawad. Hindi ko na uulitin. Yung dalawang baboy ko na ₱12,000 at 5 sako ng bigas na ₱8,000, wala na. Pero magbabayad ako. Kahit ₱100 kada araw, babayaran ko kayo.”

Sabi ko, “Nay, hindi na po pera habol ko. Bayad na yung motor. Nasa amin na ulit. Ang gusto ko lang, respetuhin niyo ako bilang asawa ni Dante at nanay ni Chloe. Hindi ako sugarol. Hindi ako yung babaeng nagbebenta ng gamit para sa luho.”

Tumango siya. Sabi niya, simula ngayon, hindi na siya magsusugal. Magtitinda na lang siya ng gulay sa palengke, kita ₱250 isang araw, pero malinis.

At doon ko sinabi yung desisyon namin ni Dante. Sabi ko, “Nay, mahal pa rin namin kayo. Pero dito na kami titira. Hindi na kami babalik sa bahay niyo. Pwede kayong dumalaw kay Chloe, pero yung susi ng motor at OR/CR, hindi na namin iiwan sa bahay niyo.”

Ipinakita ko sa kanya yung bagong ayos ng motor. Yung Honda Click na puti na plaka 1234-MV na ₱85,000, may bagong pintura na puti ulit at may sticker na ginawa ni Chloe na 7-anyos na may drawing na “Papa’s Hero Motor”. May rosary pa sa manibela na binili ni Dante sa simbahan ng Quiapo.

Natuwa si Aling Pining nung makita yung sticker. Umiyak siya ulit, pero ngiti na yung iyak.

Isang gabi, habang kumakain kami ng tuyo at sinangag, biglang nagtanong si Chloe. Katatapos lang niya gumawa ng homework niya na drawing.

“Mama, Papa, paglaki ko po, pwede ba ako maging pulis? Para pag may pinagbintangan na Mama na binenta motor na Honda Click na ₱85,000 para sa Shopee at milk tea, tapos si Lola pala nagsangla sa kapitbahay na si Kuya Boy na ₱15,000 para sa Tong-its at bingo na may utang na ₱8,000 kay Nita at ₱5,000 kay Bumbay, huhulihin ko po si Lola?”

Natawa kami ni Dante nang malakas. Pero niyakap ko si Chloe nang mahigpit.

“Oo, anak, pwede ka maging pulis. Pero hindi para hulihin si Lola, para tulungan si Mama na katulad ko na pinagbintangan na binenta motor ng Papa na ₱85,000.”

At doon ako naiyak, pero hindi na dahil sa sakit. Kasi yung anak kong 7-anyos na si Chloe, na may picture sa cellphone na luma na kuha niya kahapon ng 3:15 PM na may motor na Honda Click puti na plaka 1234-MV at may pera na ₱15,000, ang nagligtas sa pangalan ko at sa hanapbuhay ng Papa niya. Kung hindi dahil sa kanya, baka hanggang ngayon, ako pa rin ang babaeng nagbenta ng motor ng asawa para sa milk tea at Shopee sa mata ng buong barangay.

Ngayon, yung OR/CR ng motor, nasa vault ng bangko na talaga, nakalagay sa envelope na may pangalan naming tatlo. At yung susi ng motor, may dalawang kopya lang, isa kay Dante at isa kay Chloe na 7-anyos.

Sabi ni Dante kay Chloe isang umaga bago siya bumiyahe, “Si Chloe na magtatago ng susi, para hindi na maisangla ni Lola.”

Ngumiti si Chloe, may kulang pa rin na ngipin sa harap, at sinuot yung maliit na sling bag niya na may susi sa loob.

“Opo, Papa. Ako po bantay ng motor. At bantay ko rin po si Mama.”

At sa maliit na bahay namin na 35 sqm na upa ay ₱2,500, na may motor na may GPS alarm na ₱1,500 at may sticker na “Papa’s Hero Motor”, doon ko unang naramdaman na ligtas na ulit kami, at sa wakas, may boses na ulit ako sa sarili kong pamilya.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨

Related Posts

Akala ko tapos na nang aminin ng biyenan ko ang totoo, pero sa barangay hall pala namin malalaman kung paano niya talaga kami sinira.

Bahagi 3 Akala ko tapos na nang aminin ng biyenan ko ang totoo, pero sa barangay hall pala namin malalaman kung paano niya talaga kami sinira. Pagdating…

Sa mismong first day ng anak ko, humarap ako sa biyenan ko at mister ko para bawiin ang pangalan ko at ipaglaban ang kinabukasan namin.

Bahagi 4 Sa mismong first day ng anak ko, humarap ako sa biyenan ko at mister ko para bawiin ang pangalan ko at ipaglaban ang kinabukasan namin….

Akala ko tapos na nang aminin ng biyenan ko ang totoo, pero sa barangay hall pala namin malalaman kung paano niya talaga kami sinira.

Bahagi 3 Akala ko tapos na nang aminin ng biyenan ko ang totoo, pero sa barangay hall pala namin malalaman kung paano niya talaga kami sinira. Pagdating…

Hinarap ko ang biyenan ko sa barangay kasama ang asawa ko para bawiin ang pangalan ko at putulin na ang pagsasama sa iisang bubong

Bahagi 4 Hinarap ko ang biyenan ko sa barangay kasama ang asawa ko para bawiin ang pangalan ko at putulin na ang pagsasama sa iisang bubong Isang…

Akala ko matatapos na sa barangay ang lahat pero nung binalik ni Aling Nita yung sako, kulang na pala ng limang kilo at wala na kaming maisasaing kinabukasan

Bahagi 3 Akala ko matatapos na sa barangay ang lahat pero nung binalik ni Aling Nita yung sako, kulang na pala ng limang kilo at wala na…

Sa huling paghaharap namin sa munisipyo, isiniwalat ko ang huling kasinungalingan ni biyenan at doon ko binawi ang dignidad at titulo naming mag-ina.

Bahagi 4 Sa huling paghaharap namin sa munisipyo, isiniwalat ko ang huling kasinungalingan ni biyenan at doon ko binawi ang dignidad at titulo naming mag-ina. Isang buwan…

Để lại một bình luận

Email của bạn sẽ không được hiển thị công khai. Các trường bắt buộc được đánh dấu *