Bahagi 4
Sa huling paghaharap namin sa munisipyo, isiniwalat ko ang huling kasinungalingan ni biyenan at doon ko binawi ang dignidad at titulo naming mag-ina.

Isang buwan ang lumipas. Ang bilis ng panahon pero parang ang bagal ng sugat.

Yung dalawang lote ni Aling Miling sa Bulacan, nabili ng taga-roon mismo. Worth ₱200,000, nakuha namin ng buo. Agad kaming pumunta sa barangay hall kasama si Kapitan at si Kumar na Bumbay. Doon mismo, binilang ni Kapitan yung pera. ₱170,000 kay Kumar. Binilang ni Kumar isa-isa, tapos pinirmahan yung release paper.

“Bayad na. Wala nang utang na ₱50,000 na sangla plus tubo na 20% na ₱10,000 per month na 12 months na ₱120,000. Total utang na ₱170,000, bayad na,” sabi ni Kumar. Tapos nilabas niya yung Original Certificate of Title ng bahay na bato na worth ₱800,000. Original talaga, may tatak pa ng Registry of Deeds ng Quezon City.

Yung sobra na ₱30,000, binayad namin kay Aling Nita yung ₱15,000 na utang sa Tong-its. Si Aling Nita, tahimik lang, tinanggap at pinunit na yung listahan niya ng utang. Yung natirang ₱15,000, ginamit namin pang-bayad sa transfer at notaryo.

Pero hindi doon natapos. Sabi ko kay Jun, hindi na pwedeng sa bahay lang nakatago yung titulo. Kailangan may annotation na bawal isangla. Kaya pumunta kami sa munisipyo ng Quezon City, sa Registry of Deeds.

Doon na yung huling paghaharap. Kasama namin si Aling Miling. Hindi na siya nagbi-bingo. Isang buwan na siyang nagtitinda ng kakanin sa kanto, puto at kutsinta, kita ₱200 isang araw. Payat siya, walang make-up, pero mas totoo yung mukha niya ngayon.

Sa loob ng opisina, sabi ng staff, “Sino magpapalipat ng titulo?”

Si Aling Miling biglang nagsalita, “Ako pa rin dapat may hawak niyan. Bahay ko yan na bato na worth ₱800,000. Pamana ko kay Jun.”

Doon ako hindi na nakapagpigil. Tumayo ako. Hawak ko kamay ni Alexa.

“Nay, pasensya na po. Pero isang taon niyong tinago na nakasanla na pala titulo ng bahay na bato na worth ₱800,000 kay Kumar ng ₱50,000 para sa bingo na blackout na ₱10,000 at Tong-its na utang na ₱15,000 kay Nita. Tapos ako po ang binintangan niyo na binenta ko titulo para sa Shopee at milk tea at rebond at pang-lalaki at bagong bag na ₱500? Nay, yung bag ko po ukay na ₱100 lang. Yung Shopee ko po, notebook ni Alexa na ₱20 at lapis na ₱10 lang.”

Natahimik yung staff. Tumingin si Jun sa nanay niya.

“Nay, tama si Lenie. Kung hindi dahil kay Alexa at sa diary mo na luma na may sulat na Jan 15, 2025 na sangla titulo ng bahay na bato na worth ₱800,000 kay Kumar na Bumbay ng ₱50,000, na-remate na sana yung bahay. Ako mismo, pinagbintangan ko asawa ko,” sabi ni Jun, garalgal boses.

Doon umiyak ulit si Aling Miling. Pero iba na yung iyak niya. Hindi na palusot. “Patawad talaga, Lenie. Natakot ako. Akala ko pag sinabi kong ikaw nagbenta ng titulo ng bahay na worth ₱800,000 para sa Shopee, hindi ako pagalitan ni Jun at matutulungan niyo pa ako tubusin. Mali ako. Kasalanan ko lahat.”

Yung staff ng munisipyo, nilagyan ng annotation yung titulo. Malinaw na nakasulat: “Bawal isangla, iparenta, o ibenta nang walang pirma ng mag-asawang Jun at Lenie.” At yung titulo, hindi na sa bahay itatago. Nasa vault ng munisipyo. May logbook.

At yung susi ng vault, may kopya si Kapitan, may kopya ako, at may kopya si Alexa na 7 anyos. Siya ang pinagkatiwalaan namin.

Isang gabi, habang nag-aayos kami ng titulo ng bahay na bato na worth ₱800,000 na may annotation na, tinanong ni Alexa habang nakaupo sa lapag.

“Mama, paglaki ko po, pwede ba ako maging abogado? Para ipagtanggol ko mga Mama na pinagbintangan na binenta titulo ng bahay na bato na worth ₱800,000 na pamana ng Lola na worth ₱800,000 para sa Shopee at milk tea at rebond, pero nakasanla na pala ng Lola mismo ng ₱50,000 kay Kumar na Bumbay na 5-6 isang taon na nakaraan na Jan 15, 2025 para sa bingo na blackout na ₱10,000 at Tong-its na utang na ₱15,000 kay Nita at nakalimutan niya at pinagbintangan si Mama?”

Niyakap ko si Alexa at si Jun. Tumulo luha ko pero magaan na.

“Oo, anak. Maging abogado ka. Para walang titulo ng bahay na bato na worth ₱800,000 na maisangla ng Lola ng ₱50,000 para sa bingo at makalimutan at pagbintangan ang manugang na binenta titulo.”

Ngayon, hindi na kami natatakot na palalayasin. Yung bahay na bato na 80 sqm at lupa na 100 sqm na worth ₱800,000, nakapangalan na sa amin ni Jun. Si Aling Miling, araw-araw nagtitinda ng kakanin, kita ₱200, at tuwing hapon, nagdadasal sa maliit na altar namin na hindi na muling maisangla yung titulo.

At si Alexa, yung batang honor student na may hawak na lumang diary ni Lola na may sulat na Jan 15, 2025 na sangla titulo ng bahay na bato na worth ₱800,000 kay Kumar na Bumbay ng ₱50,000, ang nagligtas sa pangalan ko at sa bahay namin. Kung hindi dahil sa kanya, baka hanggang ngayon ako pa rin yung nagbenta ng titulo ng bahay na worth ₱800,000 para sa milk tea sa mata ng buong barangay at ni Jun, at wala na kaming bahay na bato na worth ₱800,000 na pamana, na-remate na ng korte at ni Kumar na Bumbay na may tubo na 20% na ₱10,000 per month na total utang na ₱170,000.

Ngayong gabi, habang pinapanood ko si Alexa na natutulog na may yakap na lapis at notebook na ₱20, at si Jun na nag-aayos ng jeep niya para sa biyahe bukas sa Quezon City, hawak ko yung resibo ng vault ng munisipyo.

Sabi ni Alexa kanina bago matulog, habang hawak yung susi, “Opo, Mama, ako po bantay ng titulo ng bahay na bato na worth ₱800,000.”

At doon ko alam, tapos na ang bangungot, at yung bukas namin, hindi na nakasanla kahit kanino.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨