Bahagi 3
Akala ko tapos na ang lahat nang umuwi ako, pero doon ko lang nalaman na matagal na palang pinagplanuhan ng pamilya nila ang perang hindi pa nila alam

Pag-uwi ko sa condo ng mga magulang ko sa may BGC, nakaupo si Papa sa dining table, may hawak na kape. Si Mama nasa kusina.

Hindi ko agad kinuwento ang nangyari sa City Hall. Umupo lang ako. Tinanong ni Papa, “Nakuha mo ba?” Tumango ako.

Sabi ni Papa, “Yang ₱38 million, kalahati dyan galing sa pinagbentahan ng shares ni Mama mo nung isang taon. Gusto namin secure ka. Hindi para ipangalandakan mo, hindi para ipamigay mo.”

Dun pa lang tumulo na yung luha ko. Hindi dahil sa pera, kundi dahil naalala ko yung sinabi ni Grace na bawal kong gamitin ang conjugal property para punan ang butas ng kumpanya namin. Wala namang butas. Maayos ang kumpanya. Kumikita. Pero sa isip nila, pabagsak kami at sila ang sasalo.

Kinagabihan, kinuwento ko kay Papa at Mama ang buong listahan. Yung tungkol sa sahod, sa pag-uwi tuwing Pasko sa kanila, sa ₱3.5 million na downpayment para kay Kevin.

Tahimik lang si Papa. Si Mama ang nagsalita, “Carlo, anak, hindi masama ang tumulong sa biyenan. Pero ang pamilya na humihingi ng titulo ng lupa at bank account bago pa ikasal, hindi nagmamahal, nagbibilang.”

Si Papa, kahit mainitin ang ulo, mahinahon nung gabing yun. Sabi niya, “Nung nag-intern ka sa kumpanya at nag-away tayo sa meeting room, sabi mo ayaw mong maging empleyado ko. Nirespeto kita. Kaya hinayaan kitang mag-architecture. Itong pera, hindi ko ibinigay para bilhin ang respeto ng ibang tao.”

Buong gabi hindi ako nakatulog. Tinitigan ko yung bank app ko. Nandun pa rin yung ₱38 million, hindi ko ginalaw. Naalala ko si Grace.

Si Grace na nung unang date namin sa may Makati, nahihiya pang mag-order ng mahal. Si Grace na sinamahan ako nung nagka-COVID ako. Si Grace na sabi niya gusto niya ng simple lang na kasal.

Saan napunta yung Grace na yun?

Bandang alas dose ng gabi, sunod-sunod ang tawag niya. Labindalawang missed calls. Tapos mga message sa Viber: “Carlo, nasaan ka? Galit ka ba? Nag-aalala ako.”

Hindi ko sinagot.

Kinabukasan, tumawag si Tita, Mama ni Grace. Mabait boses niya dati tuwing nagdi-dinner kami. Ngayon iba.

“Carlo, iha, sabi ni Grace hindi raw kayo natuloy kahapon. Nag-aalala kami. Yung mga patakaran na yun, para lang naman sa ikabubuti niyo. Si Kevin kasi, nahihirapan. Gusto lang naman namin na bilang kuya, tulungan mo.”

Sabi ko nang magalang, “Tita, nirerespeto ko po kayo. Pero bakit po sa harap ng City Hall pa kailangang pag-usapan? At bakit po yung kumpanya ng Papa ko pa ang ginawang halimbawa na may butas?”

Tahimik siya. Tapos sabi niya, “Ay anak, nag-aalala lang kasi kami, baka mamaya bigla kayong malugi. Mahirap na panahon ngayon.”

Doon ko naramdaman yung tunay na plano. Hindi nila alam na may ₱38 million ako. Pero ina-assume na nila na may pera ang pamilya ko, at gusto nilang ma-secure na yung perang yun hindi mapupunta sa pamilya ko.

Nung hapon, pumunta si Grace sa condo ko. Umiiyak. Naka-t-shirt lang siya, hindi na yung dress kahapon.

“Carlo, sorry kung nasaktan kita. Hindi ko naman gustong maging ganun. Si Mama kasi, sabi niya kailangan daw malinaw bago ikasal para hindi tayo mag-away sa pera pag kasal na.”

Tinanong ko siya, “Grace, yung listahan mo, sino gumawa? Ikaw ba talaga?”

Umamin siya. “Si Mama ang nag-type, pero ako ang nag-ayos. Gusto ko lang naman na maayos tayo.”

Sabi ko, “Kung maayos ang gusto mo, bakit puro bawal sa pamilya ko ang nakasulat? Bakit walang bawal sa pagtulong sa kapatid mo? Bakit yung sahod ko ibibigay sayo, pero yung ipon mo na ₱150,000 hindi mo man lang nabanggit kung isasama sa conjugal?”

Napayuko siya.

“Mahal kita, Carlo. Pero pamilya ko sila. Hindi ko sila matiis.”

“At pamilya ko rin ang sinasabihan mong may butas, Grace. Pamilya ko rin yung sinasabi mong wag kong tutulungan.”

Dun ako gumawa ng isang maliit pero mahalagang desisyon.

Hindi ko muna ginalaw yung ₱38 million. Pumunta ako sa banko sa may BGC at pinaayos ko na manatiling separate property ko yun, hindi conjugal. Kinausap ko yung dating professor ko na may alam sa titulo ng lupa at sa family properties. Ang condo na binili nila Mama at Papa para sa akin, nanatili pa ring nakapangalan sa kanila, hindi pa sa akin, at mas okay na ganun muna.

Hindi ako nakipag-away. Hindi ko sinigawan si Grace.

Sinabi ko lang, “Kailangan ko ng oras. Hindi muna tayo tutuloy sa kasal. Pag-isipan natin pareho kung ano ba talaga ang kasal para sa atin. Pera ba o pamilya?”

Umiiyak siyang umalis.

Pagkasara ng pinto, umupo ako sa sahig ng sala. Ang tahimik ng condo. Yung prenup pictures namin nakasabit pa rin sa pader.

Pero sa unang pagkakataon, malinaw sa akin kung ano ang dapat kong protektahan.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖