Bahagi 3
Akala ng lahat matatakot ako at aatras, pero nang ilabas ko ang marriage certificate namin, doon nagsimulang gumuho ang kasinungalingan ni Bianca

Pagkatapos kong ibaba ang tawag, parang huminto ang oras sa loob ng function hall. Hindi dahil sa pulis na tatawagin, kundi dahil sa marriage certificate na nakadisplay pa rin sa malaking LED screen sa likod, ni-connect ni Ma’am Sonia ang phone ko sa projector nang hindi ko namamalayan.

Kita ng lahat. Pangalan ko, pangalan ni Miguel, petsa, lugar. Quezon City. Tatlong taon na ang nakalipas.

Si Miguel ang unang kumilos. Hinila niya ang kamay ko nang mahigpit, hindi na pabulong kundi halos pabulong na galit. “Angela, enough. Umuwi ka na. Pag-usapan natin ito sa condo.”

Tinanggal ko ang kamay ko. Hindi na ako yung Angela na sumusunod kapag hinila siya.

“Sa condo? Kung saan mo ako pinatira ng tatlong taon na parang tenant lang, hindi misis?” sabi ko. Malinaw ang boses ko. “Sa condo kung saan bawal akong maglagay ng picture natin dahil baka makita ng bisita mong investor?”

May narinig akong singhap mula sa mga babaeng empleyado sa likod. Marami sa kanila alam ang pakiramdam ng itago.

Si Bianca, sa halip na mahiya, biglang nag-switch ng drama. Lumuhod siya halos sa sahig, umiiyak. “Ma’am Angela, sorry po. Hindi ko po alam na kasal kayo. Akala ko po talaga single si Sir Miguel. Siya po kasi ang nagsabi sa akin.”

Tumingin siya kay Miguel na parang humihingi ng saklolo. Ang galing niyang umarte, parang siya ang niloko.

Pero doon siya nagkamali.

Kinuha ko ang isa pang screenshot mula sa phone ko. Hindi ito galing sa kung saan, kundi galing mismo sa company group chat na binura na niya.

Noong nakaraang linggo pa lang, nag-message si Bianca sa private group ng Marketing na hawak ni Jake. Sabi niya, “Alam kong kasal sila. Pero huwag kayong maingay. Mas maganda kung siya mismo ang mapahiya para kusa siyang umalis. Sa akin naman talaga bagsak si Sir Miguel.”

Nabasa iyon ni Ma’am Sonia dahil naka-add siya sa group na iyon bilang HR.

Nang i-flash ni Sonia ang screenshot sa screen, namutla si Bianca. Hindi niya inakalang may nag-save.

“Bianca, ikaw ang nag-post ng picture kaninang umaga sa main group chat, di ba? Gamit ang dummy account?” tanong ni Sonia. Malamig ang boses niya.

Hindi makasagot si Bianca. Si Jake naman biglang umiwas ng tingin.

Si Miguel napahawak sa noo. Alam niyang sumasabog na ang lahat.

Doon ko naramdaman ang sakit pero malinaw na malinaw na ang isip ko. Hindi na ako yung babaeng iiyak sa CR dahil tinawag na kabit. Nakikita ko na ngayon kung paano nila ako pinagtulungang durugin.

Lumapit ang isa sa mga investors, si Mr. Tan, matagal na naming partner. “Miguel, totoo ba ito? You told us your company policy is strict about workplace relationships, but you hid your own marriage and let your wife get harassed?”

Walang maisagot si Miguel. Ang policy na ginawa niya para i-justify ang pagtatago sa akin, bumalik sa kanya.

Sa gitna ng gulo, ginawa ko ang maliit pero pinakamahalagang desisyon sa gabing iyon.

Hindi ako nag-resign.

Sa nakaraang buhay, ako ang kusa nagpasa ng resignation letter dahil sa hiya. Tinanggap agad ni Sonia noon dahil utos ni Bianca.

Ngayon, sa harap ng lahat, sinabi ko, “Hindi ako aalis. Ako ang legal na asawa ng may-ari, pero higit sa lahat, ako si Director Angela Reyes. Ako ang nagdala ng ₱2.5 million na client natin last quarter, hindi si Bianca. Kung may dapat umalis, hindi ako.”

Nagpalakpakan ang ilang empleyado naming babae. Hindi dahil sa drama, kundi dahil sa wakas may nagsalita.

Si Bianca tumakbo palabas ng hall, umiiyak pa rin pero halatang takot. Si Jake sinundan siya, pero bago lumabas sinabi ni Miguel, “Jake, stay ka.”

Doon ko nakita na kahit papano, nagsisimula nang pumili si Miguel.

Pero hindi pa tapos.

Pagkatapos ng party, bumaba kami ni Miguel sa parking ng BGC tower. Tahimik ang elevator. Sa kotse, hindi siya nag-drive agad.

“Angela, bakit mo ginawa iyon?” tanong niya, pagod ang boses.

Tinitigan ko siya. “Ikaw ang unang nagsinungaling, Miguel. Tatlong taon mong sinabi sa lahat single ka. Tatlong taon mong hinayaan si Bianca na mag-feeling Mrs. Sy. Ano bang gusto mong gawin ko? Manahimik ulit hanggang sa tumalon ulit ako sa rooftop?”

Natigilan siya nang marinig ang salitang rooftop. Hindi niya alam na alam ko na ang mangyayari sa dati kong buhay.

“Anong rooftop ang sinasabi mo?” tanong niya.

“Hindi importante,” sabi ko. “Ang importante, bukas magpapatawag ako ng meeting kasama si Ma’am Sonia at ang legal. Hindi para makipag-away, pero para ayusin ang titulo ng condo natin sa BGC at ang joint bank account na puro pangalan mo lang.”

Doon siya kinabahan. Dahil alam niyang ang condo na tinitirhan namin na worth ₱12 million, pera naming dalawa ang pinambili pero nakapangalan lang sa kanya.

“Angela, huwag mong idamay ang properties,” sabi niya.

“Properties na dapat conjugal dahil kasal tayo,” sagot ko. “Hindi ko hahayaan na sa pangalawang pagkakataon, mawalan ako ng lahat habang siya ang nagiging Mrs. Sy.”

Pag-uwi namin sa condo, hindi ako pumasok sa master bedroom. Kinuha ko lang ang maleta ko at ilang damit.

“Saan ka pupunta?” tanong niya.

“Sa condo ng kapatid ko sa Makati. Doon muna ako. Ayoko nang matulog sa bahay kung saan kailangan ko pang magtago.”

Hindi niya ako pinigilan. Alam niyang kapag pinigilan niya ako, mas lalala.

Habang nag-iimpake ako, nakita ko ang singsing na binigay niya noong kasal kami, simple lang, nasa drawer. Hindi ko sinuot ng tatlong taon dahil bawal daw sa opisina.

Sinabi ko sa sarili ko, hindi ko na itatago kung sino ako.

Bago ako lumabas ng pinto, lumingon ako.

“Miguel, bukas, sa harap ng buong kumpanya, gusto kong marinig mula mismo sa bibig mo kung sino ako. Hindi sa group chat, hindi sa bulong. Sa harap ng lahat. Kung hindi mo kayang gawin, ako ang gagawa para sa’yo.”

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖