Bahagi 3
Akala ko simpleng kabit lang, pero nung binuksan ko ang drawer, narealize kong buong pamilya pala nila ang tumira sa condo ko habang wala ako.

Hindi agad umalis si Carlo nung gabi na yun.

Nakatayo lang siya sa gitna ng sala, hawak pa rin yung maliit na medyas na asul. Yung mukha niya parang batang nahuling nagsisinungaling. Paulit-ulit niyang sinasabi na hindi niya inisip na aabot sa ganito.

Sabi ko wala na tayong dapat pag-usapan ngayon. Lumabas siya ng condo pero naiwan yung bag ng gulay sa may pinto. Pagkasara ng pinto, ni-lock ko agad at binago ulit ang passcode.

Mag-isa akong umupo sa sofa. Yung dalawang kahon ng wedding giveaways nasa harap ko pa rin. Yung isa nabuksan ko na dati, may nakasulat na “Mara & Carlo Forever”. Ngayon parang ang sakit basahin.

Tinawagan ko si Mama. Umiiyak ako pero pinilit kong ikuwento nang buo. Sabi ni Mama pumunta ako sa bahay nila sa Quezon City. Pero sabi ko hindi muna, kailangan kong ayusin to mag-isa.

Kinabukasan, maaga akong nagising kahit halos hindi ako nakatulog. Unang ginawa ko, pumunta ako sa admin ulit. Hiningi ko na i-revoke lahat ng long-term guest access na binigay ni Carlo. Pati yung kay Aling Tess iniwan ko lang kasi Huwebes pa naman siya pumupunta at ako ang nag-add sa kanya.

Si Sir Boy nag-aalangan. Sabi niya kailangan daw ng confirmation ni Sir Carlo dahil siya ang nag-register. Sabi ko ako ang may-ari ng unit, nasa pangalan ko ang titulo. Pinakita ko ulit yung titulo at ID. Sa huli pumayag sila.

Pagbalik ko sa unit, sinimulan kong halungkatin lahat ng sulok. Sa second bedroom, hindi lang pala yung drawer ang may laman. Sa likod ng cabinet may nakatago pang maliit na plastic na lalagyan ng gatas na pambata. Sa ilalim ng kama na hindi pa namin ginagamit, may isang kumot na may print na dinosaur.

Doon ko mas naramdaman na hindi ito basta bisita. May bata talagang tumira dito. At hindi lang isang beses.

Tanghali, biglang nag-doorbell si Aling Gloria. Hindi ko binuksan. Sa labas ng pinto narinig ko boses niya.

“Mara, anak, buksan mo naman. Mag-usap tayo.”

Hindi ako sumagot. Nag-message siya sa Viber.

“Alam kong galit ka. Pero si Enzo apo ko. Wala silang matirhan sa Manila. Pansamantala lang naman sa inyo. Hindi ka naman madalas nandito.”

Binasa ko pero hindi ni-replyan.

Maya-maya si Carlo naman ang nag-message. Mahabang message. Sinabi niyang pitong taon na si Enzo. Nagkahiwalay sila ni Melissa limang taon na ang nakalipas. Si Melissa taga-Cebu, lumipat ng Manila nitong June lang para magtrabaho sa isang BPO sa BGC. Walang kamag-anak dito kaya si Aling Gloria ang tumulong.

Sabi ni Carlo, hindi niya sinabi sa akin dahil natatakot siya. Nung nag-propose siya, akala niya kaya niyang itago habambuhay. Akala niya pag kinasal na kami, unti-unti niyang ipapakilala si Enzo bilang pamangkin lang.

Natawa ako nang mapait. Pamangkin? Eh bakit may fingerprint pa?

Gabi, dumating si Melissa mismo. Hindi ko inaasahan. Payat siya, maputi, naka-simple na blouse. Hawak niya kamay ni Enzo.

“Mara, sorry. Hindi ko alam na hindi mo alam. Sabi ni Carlo alam mo na.”

Tinitigan ko si Enzo. Kamukhang-kamukha ni Carlo. Yung ilong, yung paraan ng pagkamot sa ulo pag nahihiya. Yung bata nakatingin sa akin, hawak pa rin yung green na dinosaur.

Sabi ni Melissa, hindi niya ginustong guluhin kasal namin. Si Aling Gloria daw nagsabi na okay lang gumamit ng condo kasi madalas wala ako. Binigyan daw siya ng susi para makapagluto at makatulog si Enzo ng maayos pag pang-gabi shift niya sa BPO.

Hindi ako nagalit kay Melissa sa harap ng bata. Sinabi ko lang na umalis muna sila. Sabi ko bukas na kami mag-usap ni Carlo nang wala ang bata.

Pag-alis nila, gumuho ako. Hindi dahil nagseselos ako sa ex. Kundi dahil na-realize ko na buong pamilya pala ni Carlo alam. Si Aling Gloria, si Melissa, pati yung bata. Ako lang ang hindi.

Binuksan ko yung wedding checklist sa cellphone. 48 days na lang. Naka-book na lahat. Venue sa Tagaytay, caterer, photographer. Lahat nakapangalan sa akin. Deposits na ₱350,000 galing sa ipon ko.

Naalala ko sinabi ni Mama dati na huwag bumili ng malaking condo agad. Sabi niya mag-ipon muna. Hindi ako nakinig dahil akala ko investment to para sa future family namin ni Carlo.

Ngayon, yung future family na iniisip niya may kasama palang iba.

Nagdesisyon ako ng isang maliit pero importanteng bagay nung gabing yun. Hindi ko muna ika-cancel ang venue. Pero tatawagan ko ang lawyer ng tita ko bukas. Kailangan kong malaman kung paano protektahan yung titulo ng condo na nakapangalan sa akin lang. At kung paano bawiin yung ₱180,000 na sinasabi niyang ambag niya, para wala na siyang habol.

Kinuha ko yung kahon ng cooling patch at yung medyas at nilagay sa isang eco bag. Dinala ko sa admin at sinabi kong paki-tago muna, baka may kumuha na hindi taga-unit.

Pagbalik sa condo, tinitigan ko yung wedding table cards na pula at ginto. Kinuha ko yung isa at pinunit.

Tapos nag-message ako kay Carlo: “Bukas, 10 AM. Dito sa condo. Dalhin mo mama mo. Mag-usap tayo ng harap-harapan.”

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖