Bahagi 3
Umamin na si biyenan sa harap ng kapitan pero sa barangay hall pala lalabas ang totoong pinag-gastusan ng ₱50K at bakit ako ang kailangang idiin.

Pagdating namin sa barangay hall ng Holy Spirit, amoy pa rin ng kape at pawis. Si Kapitan, si Mang Ramon, pinabasa ulit yung kasulatan ni Kumar. Malinaw. Jan 15, 2025, pirma ni Aling Miling, thumbmark, at pirma ni Kumar bilang tagapagpahiram. Kasama yung titulo ng bahay na bato na 80 sqm at lupa na 100 sqm na worth ₱800,000.

Doon mas naging malinaw lahat. Hindi lang pala yung ₱50,000 ang kwento. Sabi ni Aling Miling habang umiiyak, “Akala ko mananalo ako sa blackout. ₱10,000 yung taya sa bingo na yun. Blackout na, isang number na lang. Sabi ko pag nanalo ako ng ₱50,000, mababayaran ko lahat.”

Pero natalo. Lahat ng ₱50,000 na sinanla niya kay Kumar, ubos. Yung ₱15,000 na utang kay Aling Nita sa Tong-its, hindi rin nabayaran. Kaya yung tubo, lumobo. 20% kada buwan. ₱10,000 kada buwan. Sa loob ng 12 buwan, naging ₱120,000. Kaya total na utang, ₱170,000.

Nanginginig si Aling Nita na nandoon din, pinatawag ni Kapitan. “Miling, isang taon na yang ₱15,000 mo. Sabi mo babayaran mo pag nanalo ka sa bingo. Wala naman.”

Doon ko nakita si Aling Miling hindi lang sugarol, takot din. Takot mapagalitan ni Jun. Kasi yung bahay na bato, paulit-ulit niyang sinasabi pamana kay Jun. Yun lang yung meron siya na maipagmamalaki.

Sabi ni Kapitan, “Aling Miling, kailangan bayaran yung ₱170,000. Yung total na ₱50,000 na sanla plus tubo na 20% na ₱10,000 per month na 12 months na ₱120,000 para matubos titulo ng bahay na bato na worth ₱800,000. Kung hindi, ireremate ng korte.”

Wala siyang pera. Yung kita niya sa bingo wala, talo lahat. Si Jun, driver lang ng jeep, magkano lang kita sa isang araw. Ako, nagtitinda ng konting kakanin minsan at nag-aalaga kay Alexa.

Pero may binanggit si Kapitan. May dalawang lote pa pala si Aling Miling sa probinsya sa Bulacan, mana pa sa magulang niya. Hindi malaki, pero worth ₱200,000 daw yung dalawa pag pinagsama. Matagal na hindi nabibisita, masukal na.

“Kapitan, pwede ba yun ibenta? Para matubos lang yung titulo ng bahay na bato?” tanong ni Jun.

Doon nagkagulo ulit. Si Aling Miling ayaw sana, pero wala na siyang choice. Si Kumar, sabi niya, “Kailangan ko pera ko. Isang taon na due. Pero kung mababayaran yung ₱170,000 ngayong buwan, ibabalik ko titulo.”

Si Jun lumuhod sa harap ko, sa harap ng barangay at ni Kumar. Nakakahiya pero totoo yung luha niya. “Sorry, Lenie. Akala ko totoo binenta mo titulo ng bahay ni Nanay na worth ₱800,000 na pamana niya sa akin para sa Shopee. Yun pala isang taon na nakaraan pa pala nakasanla ni Nanay ng ₱50,000 kay Kumar na Bumbay para sa bingo at Tong-its na utang na ₱15,000 kay Nita at nakalimutan niya at pinagbintangan ka ngayon.”

Hindi ako sumagot agad. Ang sakit kasi. Sa harap ng buong barangay, tinawag akong magnanakaw, mukhang pera, babaeng pang-Shopee lang. Yung bag na sinasabi niyang bago na worth ₱500, ukay lang yun na ₱100 galing sa palengke ng Litex. Yung Shopee ko, puro school supplies ni Alexa.

Tumingin ako kay Jun. Sabi ko, “Jun, ako ba magbebenta ng titulo ng bahay ng nanay mo na worth ₱800,000 na pamana niya sa iyo para sa Shopee na damit na sexy na ₱300? Eh yung Shopee ko, puro school supplies ni Alexa na notebook na ₱20 at lapis na ₱10 at pambata na damit na ukay na ₱50 at wala akong bagong bag na ₱500, ukay lang na ₱100 galing sa palengke.”

Tahimik si Jun. Yumuko siya.

Si Alexa, 7 anyos, sumagot habang hawak pa rin diary ni Lola. “Papa, si Mama po, hindi nagbebenta ng titulo ng bahay na bato na worth ₱800,000, si Lola po nagsangla ng titulo ng bahay na bato na worth ₱800,000 ng ₱50,000 kay Kumar na Bumbay isang taon na nakaraan na Jan 15, 2025 para sa bingo at Tong-its na utang na ₱15,000 kay Nita at nakalimutan niya. Si Lola po lagi nasa bingo.”

Doon ko naramdaman na hindi na ako yung dating Lenie na iiyak lang. Nasaktan ako, pero mas naging malinaw ang isip ko. Hindi na ako papayag na ako ulit ang sisihin.

Kaya gumawa ako ng isang maliit pero mahalagang desisyon. Sabi ko kay Kapitan, “Kap, kung mabebenta yung lote sa Bulacan na worth ₱200,000, pwede ba yung titulo ng bahay na bato na worth ₱800,000, hindi na hawak ni Nanay? Ilagay natin sa munisipyo, may annotation na bawal isangla, at nakapangalan na sa amin ni Jun? Para hindi na maulit?”

Tumingin si Kapitan at tumango. “Pwede yan. Protection ng pamilya.”

Si Aling Miling, umiyak lalo. Pero wala na siyang nagawa. Yung dalawang lote sa Bulacan, sinimulan na nilang ayusin yung papeles para ibenta. Yung ₱170,000 ibabayad kay Kumar para matubos yung titulo ng bahay na bato na worth ₱800,000, yung sobra na ₱30,000 ibabayad sa utang kay Aling Nita na ₱15,000 at yung natira pang-gastos sa pag-transfer.

Hindi pa tapos ang lahat. Pero sa unang pagkakataon, ako yung nagsalita para sa sarili ko at para kay Alexa.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖