Bahagi 4
Hinarap ko ang asawa ko at biyenan ko sa huling pagkakataon para ipaglaban ang pangalan ko at kinabukasan ng anak kong 7 anyos mismo!

Isang buwan matapos yung gulo sa barangay, nakabukod na kami. Umuupa kami ng maliit na bahay na 35 sqm lang sa may bandang dulo ng Payatas, Quezon City pa rin pero malayo na sa dating bahay. ₱2,500 isang buwan ang upa. Maliit, pero amin. Isang kwarto lang, pero walang bingo, walang sigawan tungkol sa bigas.

Si Roger, tuloy pa rin sa construction sa BGC. Umuuwi ng alas-sais ng gabi, pagod pero hindi na lasing sa galit. Ako, tuloy sa pagtitinda ng kakanin sa umaga. Kita ko ₱200 minsan ₱250 pag maganda benta. Si Hanna, 7 anyos, honor pa rin sa Grade 2. Baon niya ₱30 lang, pero hindi siya nagrereklamo.

Isang gabi, habang nagsasaing ako ng bigas na 25 kilo na worth ₱1,250 na binili ko ng cash na, hindi na utang sa 5-6, dumating si Aling Sabel sa pinto namin. Hindi na siya yung dating Aling Sabel na matapang sa bingo. Payat na, tahimik, may dalang supot ng bigas na 4.5 sako na natira, at may hawak na sobre.

“Nene, Roger, Hanna,” sabi niya nang mahina.

Pinapasok namin siya. Si Hanna agad lumapit sa kanya at niyakap siya. Kahit pinagbintangan niya ako, mahal pa rin siya ni Hanna.

“Nene, patawad talaga. Hindi na ako nagbi-bingo simula nung araw na yun sa barangay. Nagtitinda na ako ulit ng bigas na 4.5 sako na natira. Kita ko ₱200 isang araw. Nagbabayad na ako kay Kumar ng cash, hindi na utang sa 5-6. Araw-araw ako nagsisisi,” sabi niya habang umiiyak.

Tinitigan ko siya. 68 anyos na siya. Yung mukha niya pagod na pagod.

Sabi ni Roger, “Nay, bakit ngayon ka lang pumunta?”

“Natakot ako. Nahiya ako kay Nene. Sabi ni Kapitan, puntahan ko kayo at humingi ng tawad nang maayos, hindi lang sa barangay,” sagot niya.

Binuksan niya yung sobre. May laman na ₱1,000. “Nene, ito. Hindi ito bayad sa lahat. Pero galing ito sa kita ko na ₱200 isang araw sa pagtitinda ng bigas. Gusto ko lang ibalik kahit konti yung kahihiyan na binigay ko sa’yo. Sinabi ko sa buong palengke na hindi ikaw ang nagbenta ng bigas na inutang sa 5-6 na 25 kilo na worth ₱1,250 para sa milk tea. Ako yun.”

Napaiyak ako. Pero hindi na galit yung iyak ko. Pagod na galit.

Sabi ko, “Nay, alam niyo po ba kung gaano kasakit yung pinagbintangan ako ng buong barangay? Si Kumar na Bumbay na may pulang motor, si Aling Nita, si Roger. Akala nila magnanakaw ako para sa milk tea na ₱150 at ukay at Shopee at rebond. Eh yung milk tea na yun, isang beses ko lang nainom nung birthday ni Hanna. Yung ukay na damit, bigay lang ni Aling Nena na kapitbahay.”

Lumuhod ulit siya. “Alam ko Nene. Kasalanan ko. Nalulong ako sa bingo na blackout na ₱5,000. Akala ko mananalo ako at mababayaran ko yung ₱7,500 kay Kumar. Pero hindi. At ikaw ang ginawa kong panakip-butas.”

Si Roger tumayo at lumapit sa amin. “Nay, simula ngayon, ayusin natin. Hindi na kami babalik sa bahay mo para tumira. Pero tutulungan ka pa rin namin magtinda ng bigas. Pero may kondisyon.”

“Ano yun?” tanong ni Aling Sabel.

Ako ang sumagot. Ito yung desisyon na matagal ko nang iniisip.

“Nay, yung tindahan ng bigas na 4.5 sako na 25 kilo na natira, lalagyan natin ng lock. At yung susi, hindi lang ikaw ang may hawak. May kopya si Hanna na 7 anyos. Siya ang bantay ng bigas ni Lola. At araw-araw, maglilista kami ng bigas, parang assignment ni Hanna sa Math. Para walang nawawalang kalahating sako na 12.5 kilo na worth ₱625 na ibebenta ng ₱400 para sa bingo. At hindi na po utang sa 5-6 kay Kumar. Cash na lang. Kung walang cash, walang tinda. Hindi na tayo mangungutang ng 5 sako na worth ₱1,250 isang sako na total ₱6,250 na may tubo na ₱1,250 na total ₱7,500 na due bukas.”

Tumango si Aling Sabel. “Oo Nene. Payag ako.”

Si Hanna, na nakikinig lang, biglang nagsalita. “Lola, ako po ba talaga bantay ng bigas?”

“Oo apo. Ikaw ang bantay. Kasi ikaw lang ang hindi nagsisinungaling,” sabi ni Aling Sabel habang hinahawakan ang mukha ni Hanna.

Kinabukasan, bumili kami ng padlock na bago. Dalawa ang susi. Isa kay Aling Sabel, isa kay Hanna. Nilagay namin sa tindahan niya. Yung 4.5 sako na 25 kilo, nakaayos na.

Si Kumar dumaan ulit, pero hindi na naniningil. Bumibili na siya ng kakanin ko minsan. “Nene, masarap kakanin mo,” sabi niya.

Isang gabi, habang nagsasaing ako ng bigas na 25 kilo na worth ₱1,250, tinanong ako ni Hanna.

“Mama, paglaki ko po, pwede ba ako maging accountant? Para bilangin ko bigas ni Lola na 5 sako na 25 kilo na worth ₱1,250 isang sako na inutang sa 5-6 kay Kumar na total ₱6,250 na may tubo na 20 percent na ₱1,250 na total ₱7,500 na binenta ni Lola kalahati na 12.5 kilo na worth ₱625 ng ₱400 kay Aling Nita para sa bingo at pinagbintangan Mama na binenta bigas na 25 kilo na worth ₱1,250 para sa milk tea at Shopee at rebond?”

Natawa ako na may luha. Niyakap ko si Hanna na 7 anyos.

“Oo anak. Maging accountant ka. Para walang bigas na inutang sa 5-6 na 25 kilo na worth ₱1,250 na mabenta ng Lola para sa bingo at pagbintangan ang Mama.”

At doon ako naiyak ulit, pero magaan na. Kasi yung anak kong 7 anyos na si Hanna, na may Math assignment na bilang ng bigas na 5 sako na 25 kilo, ang nagligtas sa pangalan ko at sa tindahan ng Lola niya. Kung hindi dahil sa kanya, baka hanggang ngayon, ako pa rin ang nagbenta ng bigas na utang sa 5-6 para sa milk tea sa mata ng buong barangay.

Ngayon, sa maliit naming bahay na 35 sqm na upa ay ₱2,500, payapa na kami. Si Hanna honor pa rin, may baon na ₱30, at may susi ng tindahan ng bigas. Si Aling Sabel hindi na nagbi-bingo, nagtitinda ng bigas na 4.5 sako na natira, kita ₱200 isang araw, nagsisisi, nagbabayad na kay Kumar ng cash, hindi na utang sa 5-6.

At ako, si Nene, 32 anyos, natuto na. Hindi na ako mananahimik pag pinagbintangan. Ipaglalaban ko yung pangalan ko, yung kakanin kong kita ₱200, at yung kinabukasan ng anak kong 7 anyos na si Hanna na ngayon ay bantay ng bigas ni Lola.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨