Bahagi 4
Sinubukan ulit akong gamitin ng biyenan ko para tubusin ang gintong alahas niya sa Cebuana pero sa wakas natuto akong tumayo para sa anak ko at sarili ko

Isang buwan ang lumipas. Nakabukod na kami. Lumipat kami sa maliit na paupahan na 35 sqm, ₱2,500 isang buwan, isang tricycle lang ang layo sa bahay ni Aling Baby sa Quezon City. Maliit pero malinis. May sariling CR, may bintana na may ilaw sa umaga.

Si Cloe, honor pa rin. Grade 2 pa rin pero mas ganado pumasok. Baon niya ₱30 lang, pero may dala siyang bagong hikaw na peke na galing sa Shopee na worth ₱50, bigay ni Lola Baby nung isang linggo. Sabi ni Lola, sorry daw. Yung hikaw na peke na ₱50, kapalit daw ng malaking gulo. Tinanggap ni Cloe pero hindi niya sinuot sa school, nilagay niya sa album niya kasama yung resibo ng Shopee na ₱150 na ebidensya na nagligtas sa akin.

Si Aling Baby, hindi na nagbi-bingo. Simula nung tawanan siya sa barangay hall, hindi na siya nagpakita sa bingo. Nagtitinda na lang siya ng kakanin sa harap ng barangay hall. Puto, kutsinta, sapin-sapin. Kita niya ₱200 isang araw. Minsan ₱250 pag may order. Nagsisisi na raw siya. Yung tunay na alahas na ginto na worth ₱55,000, nasa Cebuana pa rin na sangla na ₱30,000. Hindi niya matubos kasi wala pa siyang pera.

Isang gabi, habang nag-aayos kami ng gamit sa maliit na bahay, kumatok si Aling Baby. May dala siyang eco bag na may kakanin at yung pulang jewelry box na wala nang laman. Si Mark wala pa, nasa overtime sa welding sa Makati.

“Nay, pasok po,” sabi ko. Pinapasok ko siya kahit kabado ako.

Umupo siya sa monobloc namin. Tumingin kay Cloe na nag-aaral. Tapos tumingin sa akin. “Jessa, may sasabihin ako,” sabi niya, mahina boses.

“May buyer na raw si Kapitan sa alahas ko na nasa Cebuana. Tutubusin daw ng ₱30,000 tapos bibilhin ng ₱40,000. May tubo na ₱10,000. Sabi ni Kapitan, kung gusto ko, pwede ko daw matubos gamit pera niyo ni Mark tapos ibenta para may pera tayo. Hati na lang tayo. Kailangan ko lang ₱30,000.”

Doon ako kinabahan. Naalala ko yung dati, pinagbintangan niya ako para makahingi ng pera pang-bili ng tunay na alahas. Ngayon naman, gusto niya gamitin pera namin.

“Nay, wala po kaming ₱30,000. Yung ipon ni Mark na ₱6,000, nagastos na sa deposito at sa school ni Cloe. Yung sahod niya sa welding, sakto lang sa upa na ₱2,500, sa pagkain, sa baon ni Cloe na ₱30 at sa notebook na ₱20 at lapis na ₱10,” sabi ko.

“Jessa, pautangin mo lang ako. Yung tunay na alahas ko na ginto na worth ₱55,000 na nasa Cebuana na sangla na ₱30,000, pag nabenta ng ₱40,000, may ₱10,000 tayo. Sa iyo na yung ₱5,000, pang-Shopee mo at milk tea. Hindi na kita pagbibintangan,” sabi ni Aling Baby.

Napatingin si Cloe. Tumayo siya, dala yung album niya. “Lola, hindi na po maganda yan. Si Mama po dati pinagbintangan niyo na binenta alahas niyong ginto na worth ₱55,000 para sa milk tea at rebond. Tapos ngayon po, gusto niyo po ulit pera ni Mama at Papa para sa alahas na ginto na worth ₱55,000 na peke pala dati na Shopee na ₱150?”

Natahimik si Aling Baby. Si Cloe, 7-anyos lang pero diretso magsalita.

Dumating si Mark, pawis na pawis. Nakita niya nanay niya at narinig niya yung huling sinabi. “Nay, ano po ito? Manghihingi na naman po kayo ng pera para sa alahas?”

“Mark, hindi ah. Gusto ko lang matubos yung tunay na alahas na ginto na worth ₱55,000 na nasa Cebuana na sangla na ₱30,000. Para may alahas na ulit ako,” palusot ni Aling Baby.

Doon ako tumayo. Sa unang pagkakataon, hindi ako umiyak. Huminga ako nang malalim. “Nay, mahal ko po kayo bilang nanay ni Mark. Pero hindi na po pwede yung ganyan. Isang buwan na nakaraan, pinagbintangan niyo ako sa harap ng lahat na binenta ko alahas niyo na ginto na worth ₱55,000 na kwintas na ₱30,000 at singsing na ₱15,000 at hikaw na ₱10,000 para sa Shopee at milk tea at rebond. Samantalang kayo pala nagbenta ng tunay na alahas niyo ng ₱20,000 kay Aling Nita para sa bingo at Tong-its at bumili ng peke sa Shopee na worth ₱150 na Fashion Gold Necklace Set na 3 in 1 para magkunwari may alahas pa kayo sa bingo.”

“Jessa, tama na,” sabi ni Mark, pero hinawakan ko kamay niya.

“Hindi, Mark. Kailangan sabihin. Nay, yung resibo ng Shopee na peke na alahas na ginto na Fashion Gold Necklace Set na 3 in 1 na worth ₱150 na nakita ni Cloe sa basurahan niyo, hindi lang ebidensya na peke alahas niyo. Ebidensya na kaya niyo akong siraan para lang matakpan yung bingo. At ngayon, gusto niyo ulit gamitin ipon namin na ₱6,000 na para kay Cloe para tubusin alahas na nasa Cebuana pa rin na sangla na ₱30,000 na dati niyo nang binenta ng ₱20,000 para sa bingo na blackout na ₱10,000 at utang na ₱8,000 sa Tong-its?”

Napaiyak si Aling Baby. “Jessa, patawad. Nalulong talaga ako. Hindi ko alam paano aamin kay Mark. Kaya ikaw napagbintangan ko.”

“At kaya kami bubukod, Nay,” sabi ko, mahinahon pero buo. “Hindi para magtampo. Para protektahan anak ko. Si Cloe, 7-anyos, honor student, may medal na bronze, pero siya pa nagbantay ng tunay at peke na alahas niyo. Siya pa may hawak ng resibo ng Shopee na peke na worth ₱150. Hindi niya dapat pasan yun.”

Si Mark lumapit sa nanay niya. “Nay, tama si Jessa. Hindi kami magpapautang ng ₱30,000 para sa alahas na nasa Cebuana. Kung gusto niyo matubos yung tunay na alahas na ginto na worth ₱55,000 na kwintas na ₱30,000 at singsing na ₱15,000 at hikaw na ₱10,000 na nasa Cebuana na sangla na ₱30,000, pag-ipunan niyo po sa kakanin na ₱200 isang araw. Kami, tutulungan namin kayo magbenta ng kakanin, pero hindi pera.”

Umiyak si Aling Baby pero tumango. “Sige. Magtitinda na lang ako ng kakanin. Hindi na ako magbi-bingo. Patawad, Jessa. Patawad, Cloe.”

Kinabukasan, nagkasundo kami sa barangay ulit. Si Kapitan, si Aling Nita, kami. Yung tunay na alahas na ginto na worth ₱55,000, mananatili muna sa Cebuana na sangla na ₱30,000 hanggat hindi nababayaran ni Aling Baby yung kulang na ₱3,000 kay Aling Nita at hanggat hindi siya nakakaipon pang-tubos. Pero malinaw na, sa kanya pa rin yun, hindi na pwede ibenta nang hindi alam ni Mark.

At yung pulang jewelry box, binigay na ni Aling Baby kay Cloe. Sabi niya, “Sa iyo na to. Lagayan mo ng tunay na pangarap mo, hindi peke.”

Isang gabi, habang nag-aayos kami ng gamit, tinanong ako ni Cloe habang hawak niya yung pulang jewelry box na wala nang laman na peke na galing sa Shopee na worth ₱150.

“Mama, paglaki ko po, pwede ba ako maging alahera? Para malaman ko kung tunay na ginto na worth ₱55,000 na kwintas na ₱30,000 at singsing na ₱15,000 at hikaw na ₱10,000 o peke na galing sa Shopee na Fashion Gold Necklace Set na 3 in 1 na worth ₱150 na binili ni Lola para magkunwari may alahas pa siya sa bingo at pinagbintangan Mama na binenta alahas na ginto na worth ₱55,000 para sa Shopee at milk tea at rebond?”

Niyakap ko si Cloe nang mahigpit. Yung maliit naming bahay na 35 sqm, na upa na ₱2,500, amoy bagong saing at may tunog ng electric fan.

“Oo, anak. Maging alahera ka. Maging pinakamagaling na alahera. Para walang Lola na magbebenta ng tunay na alahas na ginto na worth ₱55,000 para sa bingo at bibili ng peke sa Shopee na worth ₱150 para pagbintangan ang manugang na binenta alahas na ginto para sa milk tea,” sabi ko.

Umiiyak ako pero masaya na. Kasi yung anak kong 7-anyos na si Cloe, na may resibo ng Shopee na peke na alahas na ginto na Fashion Gold Necklace Set na 3 in 1 na worth ₱150 na nakita niya sa basurahan ni Lola, ang nagligtas sa pangalan ko at sa katotohanan na peke pala alahas ni Lola na suot sa bingo. Kung hindi dahil sa kanya, baka hanggang ngayon, ako pa rin ang nagbenta ng alahas na ginto na worth ₱55,000 para sa milk tea sa mata ng buong barangay.

Ngayon, yung jewelry box na pula ni Lola, wala nang laman na peke na galing sa Shopee na worth ₱150, at yung tunay na alahas na ginto na worth ₱55,000, nasa Cebuana pa rin na sangla na ₱30,000 pero alam na ng lahat kung nasaan at kung bakit. At yung resibo ng Shopee na peke na alahas, nasa album ni Cloe na 7-anyos, katabi ng bronze medal niya.

“Opo, Mama, ako po bantay ng tunay at peke na alahas ni Lola,” sabi ni Cloe.

At sa maliit na bahay namin na 35 sqm, na may upa na ₱2,500, kasama si Mark na welder at si Cloe na honor student na may baon na ₱30 at may bagong hikaw na peke na galing sa Shopee na worth ₱50 na bigay ni Lola, nagsimula ulit kami. Mas payapa, mas totoo, at walang peke.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨