Bahagi 4
Sa huling paghaharap namin sa bahay, hindi ko na hinayaang ako ang sisihin, pinabayaran ko ang biyenan ko sa perang pangarap ng anak kong 7-anyos.

Pinatawag ulit kami ni Kapitana at ni Ma’am DSWD kinabukasan sa barangay hall ng Payatas, Quezon City. Kasama si Teacher na may dalang brown envelope na dati may lamang ₱5,000. Ngayon, wala nang laman, pero may dala siyang bagong listahan. Sabi nila, kailangan bayaran ni Aling Nita yung 4Ps na ₱3,600 at scholarship na ₱5,000, total ₱8,600 na ginastos niya sa bingo na ₱2,000 at sa Bumbay na 5-6 na si Singh na ₱6,600.

Si Aling Nita, dumating na walang bingo card. Wala na yung yabang niya nung naninigaw siya sa kanto. Suot niya yung lumang duster, mukhang pagod. Sabi niya, wala siyang pera, yung tindahan niya ng yosi at softdrinks na kita ₱250 isang araw, halos wala nang laman. Pero sabi ni Kapitana, kailangan magbayad, kundi kakasuhan talaga.

“Aling Nita, may paraan pa. Ibenta mo yung tindahan mo, pati yung laman. Kahit yung kahoy na istante, ibenta mo. Kailangan maibalik yung pera ni Kyla na pang-bag at sapatos at notebook at baon at pang-college,” sabi ni Kapitana.

At ginawa nga ni Aling Nita. Binenta niya yung tindahan niya ng yosi at softdrinks, kasama yung mga stock, sa halagang ₱15,000. Binenta din niya yung napanalunan niyang bigas dati na 5 kilos sa bingo, binenta ng ₱300 sa kapitbahay. At yung ayuda na ₱3,000 na galing sa DSWD na para sa kanya, binigay niya lahat kay Kyla. Total, may ₱18,300 siyang nalikom, pero ₱8,600 lang yung kinuha ni Kapitana para kay Kyla. Yung sobra, ginamit niya pambayad sa kulang niyang utang kay Singh na ₱5,400.

Nang makuha namin yung ₱8,600 na galing kay Aling Nita, dinala ko agad si Kyla sa palengke ng Litex. Kasama si Boyet na hindi na nag-construction that day, nag-leave siya. Bumili kami ng bag na pink na ₱500, yung may picture ng unicorn na gusto ni Kyla. Sapatos na puti na ₱400, sakto sa paa niya. Notebook na 10 piraso na ₱200, lapis na 10 piraso na ₱50, uniform na 2 piraso na ₱600, yung puti at may tatak ng school. At baon na ₱30 araw-araw sa isang buwan na ₱900, nilagay ko sa maliit na wallet niya.

“Mama, may bag na ako na pink na ₱500 at sapatos na puti na ₱400 at notebook na 10 piraso na ₱200 at lapis na 10 piraso na ₱50 at uniform na 2 piraso na ₱600 at baon na ₱30 araw-araw na isang buwan na ₱900 at may pang-ipon pa ako sa bank na pang-college ko na ₱5,950 na nasa BDO na may passbook na may pangalan ko na 7 anyos na Grade 2 na honor at may certificate na honor at medal na bronze!” sabi ni Kyla, tuwang-tuwa, tumatalon sa palengke, hawak yung bag niyang pink.

Yung natirang ₱5,950, dinala namin sa BDO sa SM Fairview. Nagbukas kami ng passbook na nakapangalan kay Kyla. Ako yung guardian, pero siya yung may-ari. Sabi ng teller, “Para sa college mo yan, Kyla ha?” Tumango si Kyla, ngumiti.

Ngayon, tatlong buwan na ang lumipas. Nakatira pa rin kami ni Kyla sa bahay na kahoy na 60 sqm na may lupa na 80 sqm na walang titulo pero wala nang tindahan ng yosi at softdrinks. Ako, nagtitinda pa rin ng kakanin tuwing umaga sa kanto, kita ₱300 isang araw, at labada tuwing hapon, ₱300 din, total ₱600 isang araw, parehas kami ni Boyet. Si Boyet, tuloy pa rin sa construction, ₱600 isang araw pag may trabaho. Si Kyla, Grade 2 pa rin, honor pa rin, may baon na ₱30 araw-araw na galing sa bagong 4Ps, at may scholarship pa rin na ₱5,000 na pang-college na ₱5,950 na nasa BDO.

Isang hapon, dumating si Aling Nita sa bahay namin. May dalang bigas na 5 kilos at adobo na may manok na ₱200 ang halaga, niluto niya mismo. Wala na siyang dalang bingo card na tig-₱200 na tinatayaan. Dala niya yung notebook ng utang kay Singh na 5-6 na ₱10,000 na may tubo na 20% na ₱2,000, pero ngayon bayad na lahat, may tatak na PAID. At yung picture ko na may pulang ekis, binura na niya, pinunit na.

“Leni, Kyla, ito bigas na 5 kilos at adobo na may manok na ₱200 at bingo card na ₱200 isang taya na hindi ko na tatayaan at notebook na utang sa Bumbay na si Singh na 5-6 na ₱10,000 na may tubo na 20% na ₱2,000 na bayad na lahat at picture mo na may pulang ekis na binura ko na, sorry sa paggastos ko ng 4Ps mo na ₱3,600 at scholarship mo pa na ₱5,000 na total ₱8,600 na pang-bag at sapatos at notebook at lapis at uniform at baon at pang-ipon sa bank na pang-college mo sa bingo na ₱2,000 at sa Bumbay na 5-6 na ₱6,600 at pinagbintangan ko si Leni na winaldas niya sa parlor at milk tea at Shopee at load at alak!” sabi ni Aling Nita, inaabot yung bigas at adobo, nanginginig pa yung kamay.

Tiningnan ko si Aling Nita. 62 anyos na, byuda, wala nang tindahan. Pero sa mata niya, wala nang galit, may hiya na.

“Nay, okay lang po, hindi kami galit, pero hindi na po namin ipapahawak sa inyo yung 4Ps ni Kyla na ₱3,600 at scholarship pa niya na ₱5,000 na total ₱8,600 na pang-bag at sapatos at notebook at lapis at uniform at baon at pang-ipon sa bank na pang-college ni Kyla, kasi ginastos ninyo sa bingo at sa Bumbay na 5-6 at pinagbintangan ninyo ako na winaldas ko sa parlor at milk tea at Shopee at load at alak!” sabi ko, kinuha ko yung bigas at adobo at pinakain kay Kyla na tuwang-tuwa sa adobo na may manok.

Kumain kaming tatlo that hapon. Tahimik pero hindi na mabigat. Si Boyet, dumating galing trabaho, nakisalo din.

Isang gabi, habang natutulog kami ni Kyla sa banig sa bahay na kahoy na may bag na pink na ₱500 at sapatos na puti na ₱400 at notebook na 10 piraso at lapis na 10 piraso at uniform na 2 piraso at baon na ₱30 araw-araw at passbook na BDO na may pera na ₱5,950 na pang-college, tinanong ni Kyla, “Mama, paglaki ko po, pwede ba ako maging teacher para turuan ko mga bata na 7 anyos na Grade 2 na honor na may 4Ps na ₱3,600 at scholarship na ₱5,000 na total ₱8,600 na pang-bag at sapatos at notebook at lapis at uniform at baon at pang-ipon sa bank na pang-college na hindi dapat ginagastos ng Lola nila sa bingo na tig-₱200 at sa Bumbay na 5-6 na ₱10,000 na may tubo na 20% na ₱2,000 at pinagbintangan Mama nila na winaldas sa parlor at milk tea at Shopee at load at alak?”

“Oo, anak, pwede ka maging teacher, at turuan mo mga bata na 7 anyos na Grade 2 na honor na may 4Ps na ₱3,600 at scholarship na ₱5,000 na total ₱8,600 na pang-bag at sapatos at notebook at lapis at uniform at baon at pang-ipon sa bank na pang-college na hindi dapat ginagastos ng Lola nila sa bingo na tig-₱200 at sa Bumbay na 5-6 na ₱10,000 na may tubo na 20% na ₱2,000 at pinagbintangan Mama nila na winaldas sa parlor at milk tea at Shopee at load at alak!” sabi ko, niyakap ko si Kyla na 7 anyos na may pangarap na maging teacher.

At doon ako naiyak, hindi na dahil sa sakit ng bintang, pero dahil alam kong kahit 7 anyos pa lang si Kyla, natuto na siyang hindi manahimik pag may Lola na gumastos ng 4Ps niya na ₱3,600 at scholarship niya pa na ₱5,000 na total ₱8,600 na pang-bag at sapatos at notebook at lapis at uniform at baon at pang-ipon sa bank na pang-college niya sa bingo na ₱2,000 at sa Bumbay na 5-6 na ₱6,600 at pinagbintangan Mama niya na winaldas sa parlor at milk tea at Shopee at load at alak. At yun ang pinakamagandang regalo na nakuha ko, yung anak kong marunong tumayo para sa tama, at yung bukas namin na hindi na nakatali sa bingo at utang, pero nakatali sa pangarap niyang may passbook na may pangalan niya sa BDO.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨