Bahagi 3
Akala ko tapos na ang lahat nang pirmahan ko ang chairwoman papers, pero biglang dumating si Carlo sa boardroom at hinamon ako sa harap ng lahat

Pagkatapos kong pirmahan ang appointment papers, hindi agad natapos ang lahat. Akala ng iba tapos na ang drama, pero doon pa lang nagsisimula ang totoong gulo. Umupo ako sa upuan ng chairwoman at tinitigan ko ang labindalawang mukha sa harap ko. Lahat sila may duda.

Sabi ng isang director na si Mang Tonyo, “Ma’am Angela, wala ka pang experience sa opisina, paano mo kami pamumunuan?” Hindi ako nagalit. Binuksan ko ang financial report na binigay ni Atty. Reyes kaninang umaga. Kabisado ko na ang numero dahil buong gabi kong binasa sa maliit na condo unit na tinutuluyan ko sa Makati, yung condo na binili pa ng mama ko bago siya pumanaw.

“Ang V-Star Group ay may ₱12 billion na total assets,” sabi ko. “Pero may ₱1.5 billion tayong cash na nasa BPI Makati at BDO BGC na nakapangalan na sa akin bilang heir. At may tatlong titulo ng lupa sa Alabang at Tagaytay na hindi pa nalilipat.” Tahimik ang lahat. Hindi nila inaasahan na alam ko ang detalye ng bank account at titulo ng lupa.

Si Carlo naman, nung gabing yun, hindi siya makatulog. Nasa condo pa rin siya sa BGC, hawak ang pinunit kong black card. Tinawagan niya ulit si Jake. “Nasaan na siya?” Sigaw niya. Sabi ni Jake, “Sir, nasa V-Star Tower po siya kanina, may meeting.”

Kinabukasan ng umaga, maaga akong pumasok sa V-Star Tower. Suot ko pa rin ang simpleng puting t-shirt at maong, pero iba na ang tingin ng guard sa akin. Binati niya ako ng “Good morning, Chairwoman.” Ngumiti ako. Sa opisina, inayos ni Atty. Reyes ang lahat ng papeles ng mana. Sinabi niya na lahat ng bank account na may ₱1.5 billion ay nasa akin na at pwede ko nang galawin.

Habang nagkakape ako, tumawag ang tiyuhin ko galing sa abroad. “Angela, alam kong masakit ang pinagdaanan mo. Ang lolo mo, bago siya pumanaw, sinabi niyang ikaw lang ang karapat-dapat sa lahat ng ito. Hindi ka niya nakalimutan. Yung mama mo ang nagtago ng sulat dahil ayaw niyang isipin mong pera lang ang habol niya sa iyo.” Napaiyak ako. Akala ko pinabayaan ako ng lahat, pero may nagmahal pala sa akin mula sa simula.

Alas tres ng hapon, habang nagme-meeting kami tungkol sa audit, biglang bumukas ang pinto ng boardroom. Pumasok si Carlo. Naka-itim na suit pa rin, pero gusot na ang mukha. Kasama niya si Jake na halatang nahihiya.

“Anong kalokohan ito?” sabi ni Carlo, tinitigan ako. “Angela, anong ginagawa mo dito? Umuwi ka na. Nag-aalala ako sa iyo.”

Tinitigan ko siya. Wala na akong takot. “Nakaupo ako sa upuan ko, Carlo. Sa opisina ko ito.”

Nagulat ang buong board. Bulungan sila. Si Mang Tonyo tumingin kay Carlo tapos sa akin.

“Opisina mo?” tumawa si Carlo nang pilit. “Angela, apat na taon kang nasa bahay lang. Wala kang alam sa negosyo. Tigilan mo na ang paglalaro.”

Tumayo ako. “Apat na taon akong nasa bahay dahil pinili kong suportahan ka. Inalagaan ko ang biyenan ko nung nasa ospital siya. Ako ang nagluto, ako ang naglinis, ako ang naghintay. At anong kapalit? Sampal dahil sa kabit mo?”

Tahimik ang lahat. Narinig ko ang paghinga ni Carlo.

Sinabi ni Atty. Reyes, “Sir Carlo, si Ma’am Angela na po ang majority owner ng V-Star Group na nagkakahalagang ₱12 billion. Ang H-Ventures niyo po ay may utang na ₱300 million sa amin at nakasalalay sa approval ni Ma’am ang bagong loan niyo na ₱500 million.”

Doon lang natauhan si Carlo. Namutla siya. Ang H-Ventures, ang kumpanya niya sa BGC, ay ilang buwan nang lugi dahil sa maling investment. Kaya pala pinipilit niyang makipag-meeting sa V-Star, dahil kailangan niya ng pera. Hindi niya alam na ako pala ang makakaharap niya.

“Angela, hindi mo pwedeng gawin ito,” sabi niya, mas mahinahon na ngayon. Lumapit siya sa akin. “Misis kita. Pamilya tayo.”

“Pamilya?” tiningnan ko ang pasa sa pisngi ko sa salamin ng boardroom. “Pamilya ba ang tawag mo sa taong sinasaktan mo dahil sa kabit niya?”

Doon dumating si Bianca. Hindi ko siya inimbitahan, pero sumunod siya kay Carlo. Naka-white dress, may band-aid sa kamay. “Angela, sorry, hindi ko sinasadya,” sabi niya, umiiyak. “Si Carlo lang ang nag-aalala sa akin.”

Tinitigan ko siya. Hindi ako galit sa kanya tulad ng dati. Pagod na ako. “Bianca, wala akong oras para sa drama mo. Kung totoong nasaktan ka, dapat nasa ospital ka, hindi nandito sa boardroom ng V-Star.”

Napahiya si Bianca at napaatras.

Bumalik ang tingin ko kay Carlo. “Iniwan ko na sa mesa ang divorce agreement. Pinunit ko na ang black card mo. Hindi ko na kailangan ang ₱50,000 mo.”

“Angela, pera lang yan, madaling kitain,” sabi ni Carlo, pilit na ngumiti. “Umuwi ka na, pag-usapan natin.”

“Pera lang?” Binuksan ko ang drawer at inilabas ang kopya ng bank statement. “Ito ang ₱1.5 billion na nasa bank account ko na mana ko sa lolo ko. Hindi ko na kailangan mamalimos ng ₱50,000 sa iyo. At itong V-Star na ₱12 billion, sa akin na.”

Nanginig ang kamay ni Carlo. Sa unang pagkakataon, nakita kong natakot siya, hindi dahil sa galit, pero dahil nawala ang kontrol niya sa akin.

Pagkatapos ng gulo, pinaalis ko sila. Sinabi ko kay Jake na ihatid sila palabas. Tahimik ulit ang boardroom. Lahat ng board members nakatingin sa akin, iba na ang tingin, may respeto na.

Lumapit si Atty. Reyes. “Ma’am, anong gusto mong gawin sa loan ng H-Ventures?”

Doon ako napaisip. Masakit pa rin ang lahat. Apat na taon kong minahal si Carlo, pero sinaktan niya ako. Gusto kong gumanti, pero alam kong hindi yun ang magpapagaling sa akin.

Kaya gumawa ako ng maliit pero importanteng desisyon.

“Atty., i-freeze muna natin ang lahat ng joint bank account namin ni Carlo,” sabi ko. “Ilipat ang ₱1.5 billion sa trust account na hindi niya magagalaw. At ipa-audit ang lahat ng titulo ng lupa at bank account na may koneksyon sa H-Ventures. Ayokong gamitin ang V-Star para maningil ng personal, pero poprotektahan ko ang sa akin.”

Tumango si Atty. Reyes. “At yung divorce agreement, Ma’am?”

“Pirmahan ko na ngayon at ipadala sa abogado niya bukas. Ayoko nang patagalin.”

Nung gabing yun, umuwi ako sa maliit na condo ko sa Makati. Hindi yung malaking bahay namin sa Dasma, kundi yung lumang unit na naiwan ng mama ko. Binuksan ko ang cellphone ko, nakita kong 20 missed calls galing kay Carlo at 10 messages galing kay Bianca.

Hindi ko sinagot. Sa halip, binuksan ko ang laptop at tiningnan ang listahan ng mga empleyado ng V-Star. May 500 empleyado na umaasa sa desisyon ko.

Doon ko naintindihan, hindi lang ito tungkol sa paghihiganti. Tungkol ito sa pagbawi sa sarili ko.

Kinabukasan, nagpatawag ako ng meeting kasama ang HR. Sinabi kong gusto kong magtayo ng scholarship para sa mga anak ng empleyado na ulila, tulad ko dati. Gusto kong gamitin ang mana ko para sa maganda, hindi lang para ipamukha kay Carlo na natalo siya.

Pero alam kong hindi pa tapos si Carlo. Kilala ko siya. Hindi siya papayag na matalo nang ganun lang.

At tama ako. Nung hapon, nakatanggap ako ng tawag mula kay Atty. Reyes. “Ma’am, nag-file si Sir Carlo ng counter proposal. Gusto niyang hatiin ang ₱1.5 billion dahil conjugal daw.”

Napangiti ako nang mapait. Conjugal? Nung sinabi niyang wala akong ambag, ngayon gusto niyang hatiin ang mana ko?

“Atty., handa ka na ba?” tanong ko.

“Handa na, Ma’am. Lahat ng titulo ng lupa at bank account ay malinaw na mana, hindi conjugal.”

Tumayo ako sa bintana ng opisina ko sa 30th floor ng V-Star Tower, tinitignan ang Makati skyline. May pasa pa rin sa pisngi ko, pero wala na ang bigat sa dibdib ko.

Alam kong bukas, haharapin ko ulit si Carlo. At sa pagkakataong ito, hindi na ako yung babaeng umiiyak sa sahig.

Ito na ang simula ng pagtatapos.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖