Bahagi 3: Akala ko simpleng panghihiram lang para sa dowry, pero nang silipin ko ang bank transfer at CCTV ng BDO, doon ko nakita ang mas malalim at mas madilim na plano ng biyenan ko

Hindi ko makakalimutan ang itsura ni Papa Rogelio nang sabihin kong naka-freeze na ang pera.

Parang pinaghalong gulat, galit, at takot. Bigla siyang napaupo ulit sa kama. Si Mama Teresita naman, napahawak sa dibdib.

“Anong kalokohan yan, Liza! Paano mo nagawa iyon? Pera ng pamilya iyon!” sigaw niya, pero halatang nanginginig.

“Pera ko po iyon, Ma. Nakapangalan sa akin. At ninakaw.”

Doon na siya nagwala. Kinuha ang tsinelas at hinagis sa sahig. “Wala kang utang na loob! Noong nagkasakit ako, sino nagbantay? Noong Pasko, binigyan mo lang ako ng ham! Ham lang! Ngayon pera lang, ipapakulong mo kami?”

Hindi ko siya sinagot. Tumingin lang ako kay Marco. At doon ko nakita ang pinakamasakit.

Hindi siya tumitingin sa akin. Nakayuko. Parang bata.

“Marco, uuwi na tayo,” sabi ko.

Pag-uwi, hindi kami nag-usap sa kotse. Pagdating sa condo, tulog na si Elise kasama ang yaya. Pumasok ako sa kwarto at binuksan ang laptop. Hindi ako makatulog.

Kinabukasan, maaga akong pumunta sa BDO branch sa SM North. Dala ko ang police blotter na kinuha ko sa barangay hall ng Quezon City alas onse ng gabi, at ang affidavit of loss. Humingi ako ng meeting sa manager na si Sir Carlo.

Pinakita niya sa akin ang transaction slip. Lima ngang withdrawal. 1.5M, 1.5M, 1.5M, 1M, at 1M. Lahat cash. May pirma ni Papa Rogelio, pero ginaya ang pirma ko sa likod ng slip. May CCTV.

Nang pinanood namin, kitang-kita: si Papa Rogelio, naka cap, dala ang sling bag ko mismo, at ang lumang envelope kung saan ko nilalagay ang ID at tatlong ATM. Mukha siyang kabado pero sanay.

“Ma’am, may problema po,” sabi ni Sir Carlo nang mahina. “Na-transfer na po pala niya ang 5 million sa isang BPI account kahapon ng gabi, bago pa na-freeze. Ang naiwan lang sa amin ay 1.5M. Ang freeze po natin ay na-apply lang kaninang umaga pagkapasok ng system.”

Nanlamig ako. Ibig sabihin, 5 milyon, wala na sa BDO.

“Kaninong account sa BPI?”

Tumingin si Sir Carlo sa akin, nag-aalangan. “Hindi po namin pwedeng i-disclose basta-basta, pero base sa remarks, account po ng isang Jomar Santos at isang Maricel Dela Cruz. Siya po ba ang fiancee?”

Si Jomar at ang nobya niyang taga-Bulacan.

Lumabas ako ng bangko na parang lutang. Tinawagan ko si Marco.

“Marco, na-transfer na pala ni Papa ang 5 milyon kay Jomar kagabi.”

“Ano?!”

“Pumunta ka sa bahay nila. Ngayon na.”

Pagdating namin ulit sa Project 8, wala na si Jomar. Si Maricel, ang nobya, nandoon kasama ang nanay niya. May dalang folder. May picture ng bahay na gusto nilang bilhin sa San Jose del Monte, Bulacan. 2.8M daw. At may listahan ng handaan, 200k.

Nang makita kami, ngumiti pa si Maricel. “Ate Liza, salamat ha! Sabi ni Tito Rogelio, sagot niyo na raw ang downpayment namin! Ang bait niyo naman!”

Gusto kong magsuka.

“Nasaan si Jomar?” tanong ni Marco, nanginginig.

“Umalis po, may binabayaran lang sa resort na pinagpareserve-an namin para sa kasal. Next month na po kasi!”

Doon na sumabog si Marco. Sinipa niya ang plastic na upuan. “Wala kayong karapatang gastusin ang pera namin! Hindi amin ang desisyong yan!”

Umiyak si Maricel. Dumating ang nanay niya at nag-eskandalo. “Anong hindi? Sabi ng tatay mo, regalo daw ninyo! Kung hindi ninyo ibibigay, mapapahiya kami sa buong barangay namin! Nakapagbigay na kami ng paunang bayad sa simbahan galing sa perang iyon!”

At doon ko nalaman: 300k, naibigay na sa magulang ni Maricel bilang pamamanhikan. At 200k, naibayad na sa resort.

Hindi na lang basta ninakaw. Nagastos na.

Si Mama Teresita lumuhod sa harap namin. “Liza, Marco, parang awa niyo na. Huwag niyo kaming ipahiya. Si Jomar lang ang pag-asa namin. Pag nakasal na siya, magbabago na siya. Babayaran kayo.”

Tumingin ako sa babaeng umiiyak sa sahig. Dati, tuwing may lagnat si Elise, siya ang unang dumadating may dalang lugaw. Pero ngayon, niloloko niya kami.

“Ma, hindi po kami ang nanghihiya sa inyo. Kayo po ang nanghiya sa amin,” sabi ko.

Umuwi kami. Si Marco, hindi na nagsalita buong gabi. Kinabukasan, hindi siya pumasok. Nakatulala lang.

At doon ko nakita ang isa pang sikreto. Habang naghahanap ako ng resibo sa lumang drawer ni Marco, may nakita akong sulat galing sa isang lending app. Pautang. 150k, overdue na. At may isa pa, 80k sa GCash.

Kaya pala laging walang natitira sa sweldo niya. Hindi lang dahil magastos. May tinatago siyang utang na hindi sinasabi sa akin, dahil pinambabayad niya sa utang ni Jomar noon pa.

Lahat pala kami niloloko ng pamilyang iyon.

Tumawag ulit ang BDO. Si Sir Carlo. “Ma’am, may na-trace pa kami. Si Sir Rogelio, may tatlong beses na palang nag-attempt mag-withdraw sa account ninyo last month, pero mali ang PIN. Kaya pala alam niya ang PIN kahapon, kasi na-observe na niya kayo.”

Ibig sabihin, pinagplanuhan na.

Pumunta ako sa barangay. Nagpatawag ng meeting. Dumating si Papa Rogelio, si Mama, si Jomar na mukhang bagong gupit at naka-polo pa, at si Maricel.

Sa harap ng barangay captain, umamin si Papa Rogelio pero mayabang pa rin. “Pera ng anak ko iyon! Wala siyang karapatang i-freeze! At kung gusto niyang kasuhan ako, kasuhan niya! Pero sasabihin ko na binubugbog ako ng manugang ko!”

Doon na ako hindi nakapagpigil. Tumayo ako.

“Kap, may CCTV ang bangko. May pirma na pineke. May police blotter na ako. At may tawag ako sa BSP Consumer Affairs kanina. Alam ng BDO na may kapabayaan sila. Dahil walang SPA, hindi sila dapat nag-release ng lagpas 500k na cash sa taong hindi account holder. Mananagot din sila.”

Namutla si Papa Rogelio.

At sa pinaka-climax ng gabi, biglang nagsalita si Jomar, ang taong tahimik lang kanina.

“Ate, kung ibabalik niyo ang pera, hindi matutuloy ang kasal namin. Iiwan ako ni Maricel. Ano bang masama kung tumulong kayo? Kayo naman ang may pera.”

Tiningnan ko siya. At sa unang pagkakataon, sinabi ko ang salitang matagal ko nang gustong sabihin.

“Wala akong pakialam kung iwan ka niya. Dahil hindi mo deserve ang perang pinagpuyatan ng asawa ng kapatid mo para lang ipangsabong at ipang-inom mo.”

Nagkagulo. Si Maricel sumigaw, si Mama Teresita hinimatay kunwari, si Papa Rogelio nagbanta na idedemanda ako.

At si Marco, sa gitna ng lahat, biglang tumayo at sinabi, “Liza, tama na. Kung itutuloy mo ang kaso, hihiwalayan kita. Pagod na pagod na ako sa gulo ng pamilya ko. Pili ka, ako o ang pera.”