Bahagi 3
Akala ko pera lang ang nilustay niya para sa kabit niya pero nang makita ko ang report, mas durog pa pala ang puso ko sa katotohanan

Binuksan ko yung email ni Marco. Hindi lang isang file. Labindalawang file. Lahat may petsa, resibo, bank transfer slip.

Unang file, yung sports car. Porsche na puti. ₱12 million. Nakapangalan kay Bianca Reyes. Binili cash galing sa operating account ng kumpanya ni Miguel noong March. Nakalagay na company car daw for client meeting. Pero wala namang client na gumamit. Si Bianca lang ang nagda-drive, may picture pa siya sa Instagram na naka-pose sa BGC.

Pangalawang file, condo unit sa Uptown BGC. ₱65,000 per month. Isang taon na binabayaran ng kumpanya. Contract nakapangalan kay Bianca. Sabi sa report, tinawag na staff housing. Pero staff? Si Bianca may sarili siyang small online shop. Hindi siya empleyado ni Miguel.

Pangatlo, mga bags, jewelries, trips. Sa isang taon, umabot ng ₱3.8 million. Lahat galing sa account na dapat para sa sahod ng tao. May resibo pa ng dinner sa Nobu na ₱45,000, dalawa lang sila.

Nanginginig yung kamay ko habang nag-i-scroll. Hindi dahil sa galit lang, pero dahil sa pagka-realize kung gaano ako naging tanga.

Tatlong taon. Tatlong taon akong nagluto, naglinis, naghanda ng tubig na mainit para sa paa niya. Akala ko pagod siya sa trabaho. Yun pala pagod siya kakaalaga kay Bianca.

Tumawag si Marco.

“Ma’am Grace, may nakita pa po kami. Yung IVF sa St. Luke’s, hindi lang isang beses. Pangalawang beses na po pala ito. Yung una, six months ago, failed. Yung binayaran nila last week, ₱450,000 para sa second try.”

Pangalawang beses na. Ibig sabihin, anim na buwan na pala silang nagta-try. Anim na buwan na pala akong niloloko habang naghihintay ako sa condo na akala ko may asawa akong faithful.

Napatingin ako sa salamin. Namumula yung mata ko pero hindi na tumutulo yung luha. Parang naubos na kahapon.

Sabi ni lolo dati, “Grace, limang taon. Bigyan mo ng limang taon para makita mo kung sino talaga siya. Huwag mong ibigay lahat hangga’t hindi mo pa siya kilala.”

Akala ko sobra lang si lolo mag-isip. Akala ko si Miguel yung lalaking ipaglalaban ako. Pero tama pala si lolo.

Bandang alas-siete ng gabi, dumating si Miguel. May dalang paper bag na may logo ng isang mamahaling brand. Nakangiti pa.

“Love, sorry ha. Naging busy lang talaga. Eto oh, pasalubong.” Nilapag niya sa mesa yung bag. Bag na maliit, parang pang-bribe.

Hindi ko ginalaw.

“San ka galing?” tanong ko.

“Sa business trip, diba sabi ko? Sa Clark. May client meeting.”

“Sa Clark ba yung St. Luke’s BGC?” kalmado kong tanong.

Natigilan siya. Namutla.

“Ano pinagsasabi mo?”

Nilapag ko yung printed na picture ng post ni Bianca. Yung kamay nilang magkahawak, kita yung relo ko.

“Team building niyo? Sa ospital? Kasama yung IVF appointment ninyo ni Bianca? Pangalawang beses na pala ha?”

Natahimik siya ng ilang segundo tapos biglang nagbago yung mukha niya. From guilty to galit.

“Stalker ka ba? Chinecheck mo Facebook ni Bianca? Wala kang tiwala sa akin?”

“Tiwa-wala?” Natawa ako. Mahinang tawa pero masakit.

“Miguel, asawa mo ako. Anniversary natin bukas. Nasa ospital ka kasama yung kabit mo para magka-baby kayo. Tapos ako pa yung walang tiwala?”

Biglang sumigaw siya.

“At anong gusto mo? Si Bianca lang yung nag-iisang kaibigan na sumuporta sa akin nung wala pa akong pera! Anong masama kung tulungan ko siyang magka-anak? Childfree siya dati pero nagbago isip niya. Gusto niya ng anak at ako lang yung mapagkakatiwalaan niya!”

“At ikaw? Anong ambag mo? Nasa bahay ka lang! Nagluluto, naglilinis, wala kang trabaho! Si Bianca may pangarap, may negosyo! Ikaw, palamunin!”

Doon na bumagsak lahat. Yung tatlong taon na pagtitimpi, yung pagmamahal na akala ko sapat na.

Pero hindi ako sumigaw pabalik. Kasi alam kong kapag sumigaw ako, matatalo ako.

“Yung sports car na ₱12 million, pangarap din ba yun ni Bianca?” tanong ko.

Natigilan ulit siya.

“Yung condo sa BGC na ₱65,000 monthly, pangarap din ba? Yung ₱3.8 million na bags at alahas, pangarap din ba? Lahat galing sa kumpanya, Miguel. Kumpanya na may 40% na pera ko.”

“Anong pera mo?” Tumawa siya nang malakas. “Anong sinasabi mong 40%? Wala kang pera! Asawa lang kita na umaasa sa akin!”

Hindi pa niya alam. Hindi pa niya alam na ako yung silent investor na bumuhay sa kumpanya niya nung walang gustong mag-invest.

Hindi pa oras para sabihin.

Tumayo ako. Kinuha ko yung paper bag na pasalubong niya at binalik sa kanya.

“Umalis ka muna. Gusto kong mapag-isa.”

“Ano? Palalayasin mo ako? Condo ko to!”

“Condo na binabayaran ng pera ng kumpanya na may pera ko,” mahinahon kong sabi.

Hindi siya umalis agad. Pero nakita niya yung mukha ko. Yung mukha na hindi na umiiyak. Mas kinatakutan niya yun kaysa sa sigaw.

Kinuha niya yung bag niya at umalis. Narinig ko yung malakas na pagsara ng pinto.

Pagkaalis niya, umupo ako sa sahig. Doon lang ako umiyak nang tahimik. Mga limang minuto lang.

Pagkatapos, tumawag ako kay Atty. Santos.

“Atty., tuloy natin yung divorce. Pero bago yun, gusto kong i-freeze yung joint account at yung company disbursements na hindi authorized.”

“At isa pa,” dagdag ko. “Paki-ready yung documents na magpapatunay na ako ang may-ari ng 40% through Lim Holdings. Gusto kong ipatawag yung board meeting next week.”

Pagbaba ng tawag, tumawag ulit si Marco.

“Ma’am, may isa pa. Yung IVF kahapon, failed ulit daw according sa contact namin sa ospital. Pero sabi ni Bianca sa close friends niya, itutuloy pa rin nila. Gusto daw nilang mag-try ulit next month gamit ulit pera ng company.”

Napapikit ako.

Failed na naman. Pero hindi sila titigil. Hindi dahil mahal nila ang isa’t isa, pero dahil desperado si Bianca na magka-anak at desperado si Miguel na patunayan na lalaki siya.

At ako, sa wakas, hindi na desperado na mahalin siya.

Binuksan ko yung drawer at kinuha yung titulo ng lupa ng condo na to. Nakapangalan sa akin pala. Naalala ko, regalo ni mama nung kinasal kami. Akala ni Miguel rent lang to.

Small decision pero importante. Bukas, lilipat ako. Sa sarili kong condo sa Rockwell na matagal nang nakatiwangwang. Yung totoong sa akin.

Pinirmahan ko yung papel na magpapa-freeze sa lahat ng joint accounts namin at sa lahat ng hindi authorized na gastos ng kumpanya niya.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖