Bahagi 3
Akala ko matatapos na sa barangay ang kahihiyan pero sa ospital ko nalaman kung paano niya dahan-dahang inubos ang dugo ng anak namin

Paglabas namin ng barangay hall, hindi pa tapos ang lahat. Si Rodel at si Boss Al isinama ng pulis na babae sa police station sa bayan. Sumama kami ni Aling Cora at ni Ma’am sa DSWD, karga si LJ. Hindi na siya umiiyak, pero mainit siya. Nilalagnat.

Sa police station, maliit, may rehas na 2×2 meters, may CR na mabaho. Doon na inulit ang tanong. Hawak ng pulis na lalaki, 40 anyos, yung syringe at yung limang resibo. Basang-basa ng pawis si Rodel.

“Opo, sir. Ako po nagbenta,” ulit niya. “Dinala ko po si LJ sa ospital sa bayan. Sabi ko po donation daw, pero may bayad pala na ₱1,500 per bag dahil type O, bihira. Limang beses ko po ginawa, magkakaibang araw. Total ₱7,500. Pinangtaya ko po sa e-sabong. Akala ko po mananalo ako, mababayaran ko utang ko kay Boss Al na ₱20,000 na may tubo na ₱2,000 araw-araw. Pero talo pa rin.”

Si Boss Al naman, galit. “Utang yan! Kailangan bayaran! May listahan ako!” sigaw niya, pero kinalabit siya ng pulis. May baril nga siya, pero bawal yun sa loob. Yung listahan niya, may pangalan ni Rodel, may pangalan ko na may pulang ekis. Parang panakot.

Doon ko nalaman lahat. Hindi lang pala dugo. Yung bahay na bato ni Aling Cora na 70 sqm, may titulo na ₱1 million ang value, may kausap na pala si Rodel na buyer taga-Maynila. Plano niya, pag napaalis ako dahil sa chismis na mangkukulam ako, mapipilitan si Aling Cora na ibenta yung bahay para may pangbayad siya sa utang at may matira pa sa kanya. Kaya niya ako siniraan sa buong barangay, sa sampung chismosa, para walang maniwala sa akin.

Si Aling Cora, doon lang natauhan. Umiyak siya sa harap ni LJ.

“Apo, patawarin mo si Lola. Naniwala ako sa chismis. Akala ko totoo mangkukulam mama mo. Hindi ko alam binibenta pala dugo mo ng papa mo,” sabi niya habang hinahaplos yung plaster ni LJ.

Ako naman, masakit pero kailangan kong maging malinaw. Hindi na ako yung Gina na tahimik lang habang sinisigawan sa harap ng bahay. Tinitigan ko si Rodel na nakaposas na.

“Rodel, anak mo yan. 7 anyos. Honor student. Paano mo nagawang tusukan ng karayom anak mo ng limang beses para sa manok at cellphone? Paano mo nagawang ipagkalat na mangkukulam ako para lang pagtakpan yung ginagawa mo?” sabi ko. Hindi ako sumigaw. Mahina pero buo boses ko.

Hindi siya makatingin. Yumuko siya.

Dinala namin si LJ sa health center. May doktora doon, 40 anyos, may stethoscope. Chineck niya si LJ. Kinuha dugo ulit, pero for check-up na, hindi for benta. Doon lumabas na anemic na si LJ. Hemoglobin niya 8 lang, dapat 12 sa batang 7 anyos. Kulang sa dugo dahil sa limang beses na pagkuha. Nilalagnat, maputla, walang gana kumain.

“LJ, kulang ka na sa dugo. Hindi pwede kunan pa ng dugo ang bata na 7 anyos, lalo na limang beses sa maikling panahon. Type O ka pa na bihira, pero hindi yan dahilan para ibenta. Kailangan mo ng iron at vitamins,” sabi ng doktora.

Binigyan siya ng iron at vitamin, ₱20 isang tableta, 30 tabletas, total ₱600. At pinayuhan ng pagkain na may iron: atay, gulay na may malunggay na ₱20 isang tali, at itlog na ₱10 isang piraso, 10 piraso total ₱100. At referral sa PGH para ma-monitor pa dugo niya. Ang bayad, sabi ng doktora, dapat manggaling kay Rodel at kay Boss Al, yung ₱7,500 na pinagbentahan nila.

Doon sa center, habang nakahiga si LJ, lumapit siya sa akin.

“Mama, wag niyo po ikulong si Papa matagal,” bulong niya. Kahit anong ginawa sa kanya, anak pa rin siya. 7 anyos, mabait.

Pero sabi ng DSWD, kailangan daw managot. Child abuse at illegal sale ng dugo at illegal gambling. Hindi pwedeng palampasin. Pwede makulong ng 1 taon sa city jail at multang ₱50,000 at bayaran yung dugo at gamutan.

Umuwi kami ni Aling Cora at ni LJ sa bahay na bato. Wala na si Rodel at Boss Al, nasa kulungan. Tahimik ang bahay. Yung tindahan ng yosi sarado. Yung cellphone na may e-sabong, kinuha ng pulis bilang ebidensya. Naiwan yung manok na pula, nakatali sa labas, hindi na pinakain.

Gabi na, nag-iisip ako. Hawak ko yung limang resibo at yung referral ng doktora at yung titulo ng lupa na photocopy. Alam kong hindi pa tapos. Kailangan kong protektahan si LJ at yung bahay. Hindi pwedeng maibenta yung bahay na pinaghirapan ni Aling Cora.

Kaya gumawa ako ng isang desisyon na maliit pero mahalaga. Kinaumagahan, kahit pagod at puyat, pumunta ako sa City Hall, sa Register of Deeds. Dala ko sulat ni Aling Cora, ID ko, at yung blotter ng barangay. Sinabi ko, kung sakaling may magbenta ng bahay na bato na 70 sqm na yan, hindi ako papayag at may kaso ng pang-aabuso sa bata na sangkot yung dating kausap na buyer taga-Maynila.

Hindi ko pa nababawi lahat, pero doon nagsimula akong lumaban hindi lang bilang asawa na pinagbintangan, kundi bilang nanay.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖