Bahagi 4: Sa harap ng asawa niyang dating boksingero sa Alabang bumagsak ang lahat ng kasinungalingan at doon nagsimula ang pagbangon ko bilang babaeng hindi na kailanman magpapagamit muli sa buong buhay ko ngayon

Hindi pumasok si Marco sa loob ng bahay. Hindi niya hinila si Bianca. Hindi siya nanakit.

Tumingin lang siya kay Rafael at sinabing, “Pare, umuwi ka muna. Bukas na tayo mag-usap na parang lalaki. Kasama misis mo.”

Gusto sanang magmatapang ni Rafael. Pero nang makita niya ang dalawang barangay tanod na kasama ni Marco na lumapit, na parang tinawagan na ni Marco bago pa man dumating, umatras siya.

Hinila ko si Rafael pabalik sa kotse. “Umuwi na tayo.”

Sa buong biyahe pauwi sa bahay namin na dalawang kanto lang ang layo, walang nagsalita. Pagdating sa garahe, doon lang siya nagsalita.

“Elise, hindi yung iniisip mo…”

“Anong iniisip ko?” tanong ko, habang binubuksan ang pinto ng bahay.

“Na may relasyon kami? Wala. Nagkakamali ka lang ng intindi.”

Tumingin ako sa kanya. Matagal.

“Rafael, tatlong taon tayong kasal. Alam ko kung paano ka tumingin sa babaeng gusto mo. Ganun ka tumingin kay Bianca ngayon.”

Pumasok ako sa kwarto at kinuha ang folder na matagal ko nang inihanda. Inilapag ko sa kama. Mga bank transfer slips. Mga screenshot ng chat nila na tinawag niya akong “kahoy sa kama” at “pabigat.” Pati yung video sa garahe.

Natulala siya.

“Elise, saan mo nakuha to?”

“Sa iPad na lagi mong iniiwan sa sala. Sa email mo na naka-auto login sa laptop natin. Hindi ako hacker, Rafael. Pabaya ka lang.”

Umupo siya sa kama, hawak ang ulo.

“Gusto mo ba talagang makipaghiwalay?”

“Gusto kong malaman mo na hindi ako yung Elise na pinagpupustahan niyo sa bar,” sabi ko. “Yung babaeng akala niyo walang kayang gawin pag wala ka.”

Kinabukasan, hindi ako nag-eskandalo sa Facebook. Hindi ako nag-post ng cryptic quotes.

Pumunta ako sa abogado. Si Atty. Lontoc sa may Muntinlupa. Dala ko ang lahat ng ebidensya. Dahil conjugal property ang business na sinimulan namin habang kasal kami, may habol ako. At dahil may proof ako ng emotional abuse at financial deceit, mas mabilis ang proseso ng legal separation at paghahati ng ari-arian.

Si Bianca at Marco? Kinabukasan din, nalaman ng buong village namin ang nangyari dahil si Marco mismo ang nagsabi sa homeowners association na gusto niyang ipa-blotter ang insidente para walang gulo. Hindi siya naging marahas. Mas malala pa. Naging legal siya. Kinuha niya ang anak nila at umuwi muna sa pamilya niya sa Cebu. Nag-file siya ng annulment laban kay Bianca.

Nawalan si Bianca ng raket bilang influencer ng mga condo units ni Rafael dahil si Rafael mismo ang tinanggalan ng accreditation ng developer matapos kong isend ang video sa admin ng kumpanya na pinagsu-supply-an niya. Hindi dahil sa selos. Dahil ginamit niya ang company funds para magbayad ng luho ni Bianca.

Lumipas ang dalawang buwan.

Nakatira na ako ngayon sa isang maliit na apartment sa may Sta. Rosa, malapit sa bagong pwesto ng maliit kong online clothing store. Yung dati kong savings na tinatago ko lang, ginamit ko para magsimula. Hindi na ako umaasa kay Rafael.

Isang gabi, nag-message si Rafael.

“Elise, pwede ba tayo mag-usap? Miss na kita.”

Binasa ko pero hindi ko nireplyan. Blinock ko na siya pagkatapos.

Si Bianca nag-message din. Humingi ng tawad. Sabi niya nadala lang siya. Sabi niya na-miss niya ako.

Hindi ko rin nireplyan. Hindi dahil galit pa ako. Dahil tapos na ako.

Ngayon, tuwing naaalala ko yung gabi sa BGC na nakatayo ako sa labas ng pinto at naririnig ang tawanan nila, hindi na nanlalamig ang katawan ko.

Naiintindihan ko na.

Yung gabing iyon hindi pala para ipahiya ako. Yung gabing iyon pala ang gabing binigyan ako ng lakas ng loob para tapusin ang isang kasal na matagal nang patay, at para simulan ang buhay na matagal ko nang dapat ginawa.

Hindi ako yung babaeng kahoy sa kama. Hindi ako yung pabigat.

Ako si Elise Santos, at sa unang pagkakataon sa loob ng sampung taon simula high school, ako na ang bida sa sarili kong kwento.