Bahagi 4
Noong hinarap ko silang dalawa sa opisina hindi na siya nakapagsinungaling pa at doon ko tuluyang nabawi ang respeto at buhay na akala ko nawala na sa akin

Martes ng umaga, maaga akong gumising. Hindi para kay Carlo, kundi para sa sarili ko. Nag-yoga ako ng sampung minuto sa sala na dati hindi ko magawa kasi lagi akong nag-aalala kung nakakain na ba siya. Naligo ako, nagsuot ng maayos na blusa na matagal ko nang hindi sinusuot.

Pumunta ako sa opisina ni Carlo sa BGC. Hindi para makipag-away sa harap ng maraming tao, kundi para tapusin yung kasinungalingan.

Nauna akong nag-message sa boss niya, si Ma’am Carla. Kilala niya ako kasi minsan sinasama ako ni Carlo sa Christmas party dati. Sabi ko gusto ko lang siyang makausap ng five minutes tungkol sa nangyari sa Tagaytay.

Pagdating ko sa building, alas diyes pa lang. Naabutan ko si Carlo sa pantry, kasama si Sofia. Magkatabi sila, nagkakape. Si Sofia nakatawa pa, hinahawakan pa yung braso ni Carlo. Yung suot ni Carlo, yung bagong polo na binili ko. Hindi pa niya hinuhubad simula Linggo.

Pagpasok ko, natahimik yung buong pantry. Tumingin si Carlo sa akin, namutla. Si Sofia naman, nagulat pero ngumiti pa ng pilit.

“Liza,” sabi ni Carlo. “Anong ginagawa mo dito?”

Hindi ako sumigaw. Lumapit ako, kalmado pero nanginginig boses ko sa loob.

“Carlo, tanungin kita ulit. Bawal ba talaga pamilya sa team building niyo?”

Hindi siya nakasagot. Tumingin siya kay Sofia, tapos kay Ma’am Carla na kakapasok lang.

Si Ma’am Carla sumagot para sa kanya. “Liza, hindi ah. Open nga sa family ang team building natin. Kaya nga may family games kami sa Tagaytay. Nagtaka nga kami bakit hindi ka sumama. Sabi ni Carlo masama daw pakiramdam mo.”

Doon nabasag lahat.

Tumingin ako kay Sofia. Sabi ko, ” Sofia, alam mo ba na kasal kami ni Carlo? Alam mo ba na may asawa siya?”

Namula si Sofia. Sabi niya, “Ate Liza, hindi ko po alam. Sabi niya po hiwalay na kayo, na ex ka na lang na nakikitira pa sa condo niya kasi wala ka pang malipatan. Sabi niya kayo daw naghiwalay na nung January.”

January. Anim na buwan na pala siyang nagsisinungaling sa babae at sa akin. January pa lang pala, binubuo na niya yung kwento.

Doon ko nakita yung tunay na mukha ni Carlo. Hindi lang siya nagloko, gumawa pa siya ng ibang kwento para maging bida siya. Sa akin, sinabi niyang bawal pamilya. Kay Sofia, sinabi niyang hiwalay na kami.

“Carlo, magkano ginastos mo sa kanya?” Tanong ko, hawak yung resibo na galing sa maleta niya. “Itong ₱8,500 na dinner? Itong mga withdrawal sa joint account natin na ₱115,000? Pera natin yun para sa pangarap natin, hindi pang-date mo.”

Napaiyak si Sofia. Sabi niya hindi niya alam na pera ng pamilya yung ginagastos. Akala niya pera ni Carlo. Biglang tumayo si Sofia, kinuha bag niya.

“Sir Carlo, ayoko na po. Hindi ko alam na ganito. May boyfriend po ako, at hindi ko sisirain pamilya ng iba. Effective today, magre-resign na po ako sa project. Ayoko na po madamay.”

Umalis si Sofia, naiwan kami ni Carlo at ni Ma’am Carla.

Si Ma’am Carla, bilang boss, nagsalita. Sabi niya, Carlo, hindi maganda to. Hindi lang personal issue to, nakaapekto na sa team. Yung budget ng team building ginamit mo pang-personal, may report na may mga resibo kang pinasa na hindi naman team expense. Kailangan mong ayusin yan. Bibigyan kita ng warning, at tatanggalin kita sa pagka-team lead.

Doon bumagsak si Carlo sa upuan. Umiyak siya. Sabi niya, Liza, sorry, nadala lang ako. Gusto ko lang ma-feel na may nagkakagusto pa sa akin. Pagod na pagod na ako, hindi ko alam paano sabihin sa iyo.

Sabi ko, pagod ka? Ako rin pagod, Carlo. Pagod akong intindihin ka habang niloloko mo ako. Pagod akong magluto, maglinis, maghintay, habang ikaw nag-iisip kung paano magpabango para sa iba.

Tumayo ako. Sabi ko, hindi ko hinihingi na lumuhod ka. Hinihingi ko na umalis ka muna sa buhay ko. Yung condo sa BGC, sa akin nakapangalan yung titulo ng lupa at ako nagbabayad ng amortization. Hindi mo pwedeng basta pasukin. Yung bank account, nilipat ko na. Kung gusto mo ng maayos na usapan, sa barangay tayo mag-usap o sa PAO, hindi dito sa opisina mo.

Si Carlo tumango lang, umiiyak. Sabi niya, Liza, mahal pa rin kita. Sabi ko, kung mahal mo ako, sana ni-respeto mo ako. Respeto lang hiningi ko, hindi mo pa nabigay.

Umuwi ako ng condo mag-isa. Si Jen nandun, naghihintay. Niyakap niya ako. Sabi niya proud siya sa akin.

Kinagabihan, kinuha ni Carlo yung natitirang gamit niya sa baba ng condo, hindi na sa taas. Hindi ko na siya hinarap. Nag-iwan lang siya ng sulat. Maikli lang. “Sorry, Liza. Aayusin ko sarili ko. Sana mapatawad mo ako balang araw. Pero naiintindihan ko kung hindi na.”

Hindi ko agad binasa ng buo. Tinupi ko at nilagay sa drawer.

Lumipas ang isang linggo. Hindi siya bumalik. Ako, bumalik sa yoga class ko sa may QC. Nag-apply ako ulit dun sa promotion sa Makati na dati kong tinanggihan. Nakuha ko. Tumaas sahod ko ng ₱20,000. Maliit na bagay pero para sa akin, malaking panalo.

Isang buwan, nagkita kami sa barangay hall sa BGC para sa pirmahan ng kasunduan. Hindi annulment agad, kasi mahal at matagal. Pero separation ng gamit at agreement na hindi na siya pwedeng pumasok sa condo nang walang pahintulot ko. Pumayag siya sa lahat. Sabi niya gusto niyang bayaran yung ₱115,000 na kinuha niya, hulug-hulugan niya.

Sabi ko, bayaran mo, pero hindi para sa akin, para matuto ka na hindi libre manloko.

Ngayon, tatlong buwan na simula nung araw na pinalitan ko yung lock. Yung condo hindi na tahimik na nakakatakot, tahimik na payapa. Yung dating wedding picture, hindi ko na ibinalik sa dingding. Pinalitan ko ng picture ko kasama si Jen sa Tagaytay, yung kami lang dalawa na tumatawa, walang kasinungalingan sa likod.

Si Carlo, nasa Makati pa rin daw, umuupa ng maliit na kwarto. Si Sofia, lumipat na ng ibang company sa Cebu, may bago nang buhay.

Ako? Natuto akong mag-lock hindi para ikulong sarili ko, kundi para protektahan yung peace na matagal ko nang hindi naramdaman. At sa wakas, hawak ko na ulit hindi lang susi ng condo, kundi susi ng sarili kong buhay na mas magaan at mas totoo kaysa dati.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨