Bahagi 4
Inakala kong babalik ako sa condo namin para magmakaawang ibalik ang titulo at pera namin pero ang totoo ako ang babalikan ni Carlo para lumuhod habang hawak ko ang lahat ng ebidensyang magpapatunay na siya ang nanloko at nagnakaw.

Kinabukasan, alas nuwebe ng umaga, pumunta ako sa condo sa Makati. Hindi ako nag-isa. Kasama ko si Atty. Miguel at si Liza. Naka-white na t-shirt lang ako, walang make-up, pero buo ang loob ko. Pagdating namin sa pinto, bukas yung pinto. Nandoon si Carlo sa sala, nakaupo sa sofa, suot pa rin yung gray suit niya na parang laging handang mag-meeting. Si Angela naman nakaupo sa single sofa, nakasuot ng maluwag na dress, hawak pa rin yung tiyan kahit halatang hindi pa malaki.

Pagkakita sa akin, ngumiti si Carlo na parang amo. Sabi niya, “Buti naman dumating ka. Sabi ko na nga ba babalik ka. Grace, upo ka. Pag-usapan natin to nang maayos. Tutal andito naman si Angela, para malinaw.”

Hindi ako umupo. Tumayo lang ako malapit sa pinto. Sabi ko, “Carlo, nasaan yung titulo ng condo? At nasaan yung ₱3 million na winithdraw mo sa joint account gamit yung pekeng pirma ko?”

Biglang tumigas mukha ni Carlo. Sabi niya, “Anong pekeng pirma? Emergency yon. Tsaka asawa pa rin kita sa mata ng batas hangga’t hindi pa final ang annulment. Pwede ko galawin yon. Tsaka yung titulo, nasa akin, syempre. Ako bumili nito.”

Sumabat si Angela, medyo nanginginig boses, “Ate Grace, wag mo naman awayin si Carlo. Ako naman ang buntis, stress ako. Siya lang naman ang tumutulong sa akin kasi wala na yung boyfriend ko. Iniwan ako. Kaya si Carlo lang ang maaasahan ko.”

Doon ko narinig mismo. Hindi si Carlo ang ama. Sinabi niya mismo na boyfriend niya ang ama at iniwan siya. Kaya bakit sa amin niya dinala? Bakit sa master’s bedroom pa namin? Bakit kailangan ako paalisin?

Sabi ni Atty. Miguel, kalmado, “Mr. Carlo Santos, meron kaming kopya ng bank transaction na may forged signature. Pwede yang estafa at falsification. At yung titulo ng condo, nakapangalan kay Mrs. Grace Santos. Conjugal man yan, hindi mo pwedeng ilipat nang walang pirma niya. Kung itinago mo, pwede kang kasuhan ng unjust vexation at qualified theft kung may kinuha ka sa vault.”

Natawa si Carlo pero halatang kinakabahan. Sabi niya, “Abogado pa talaga dinala mo? Grace, ganyan ka na ba ka-dramatic? Pera lang yan, kikitain ko ulit yan. Ang importante, may matitirhan si Angela. Buntis siya, Grace. Wala kang puso kung paaalisin mo siya. Isipin mo naman yung bata.”

Tinitigan ko siya. Limang taon kong tiniis yang linya na yan. Laging ako ang walang puso pag nagagalit ako. Laging ako ang dramatic. Sabi ko, “Carlo, limang taon akong nagkaroon ng puso para sa’yo at sa mama mo. Ako nag-alaga sa mama mo ng 40 araw sa ospital. Ako nagsangla ng wedding picture natin para sa negosyo mo. Ako nagpuyat para ayusin server mo. Lahat yon ginawa ko kasi akala ko pamilya tayo. Pero ikaw, anong ginawa mo? Dinala mo yung babaeng buntis ng ibang lalaki sa bahay natin, pinalitan mo lock ng pinto na birthday ko, at ninakaw mo pera ko.”

Natahimik si Carlo. Si Angela biglang tumayo, umiiyak, “Carlo, sabi mo ayos lang! Sabi mo papayag si Ate Grace! Sabi mo mabait siya! Hindi ko alam na ganito mangyayari! Gusto ko lang naman ng safe na matirhan!”

Sumigaw si Carlo kay Angela, “Tumahimik ka! Sabi ko wag ka muna magsasalita!” Doon lumabas tunay na ugali niya. Hindi gentle, hindi mature. Galit pag nabubuking.

Sabi ko kay Angela, hindi na galit, “Angela, hindi kita inaaway kasi buntis ka. Pero sana naisip mo, may asawa yung taong tinutuluyan mo. At sana tinanong mo, bakit ako ang pinapaalis? Hindi mo ba naisip na mali yon?”

Umiiyak si Angela, “Sorry, Ate. Sorry talaga. Natakot lang ako. Sabi ni Carlo tutulungan niya ako. Sabi niya hiwalay na kayo matagal na. Hindi ko alam na kahapon lang kayo nagpirma.”

Doon ako kinilabutan. Sinabi pala ni Carlo kay Angela na matagal na kaming hiwalay. Kaya pala ang lakas ng loob ni Angela na tumira. Niloko niya kaming dalawa.

Inilabas ko yung lumang cellphone ko. Pinakita ko kay Carlo yung mga screenshot. Yung accounting files nung start-up. Yung resibo ng ₱700,000 na sinangla ko wedding picture namin. Yung mga chat niya kay Aling Nena na nagsasabing “wag papasukin si Grace.” Lahat.

Sabi ko, “Carlo, akala mo sa loob ng tatlong araw babalik ako para magmakaawa dahil wala akong pera? Nagkamali ka. Dalawang taon akong nag-ipon. May sarili akong ipon na ₱1.2 million sa ibang bank account na hindi mo alam. May trabaho ako ngayon na freelance accounting, hindi mo lang alam kasi hindi mo tinatanong. At higit sa lahat, hawak ko lahat ng ebidensya na ikaw ang nangopya ng pirma ko.”

Namutla si Carlo. Sabi niya, “Grace, mag-usap tayo nang tayong dalawa lang. Wag mo na idamay abogado.”

Sabi ni Atty. Miguel, “Too late, Sir. Nag-file na kami ng blotter sa barangay at magfa-file kami ng case sa City Hall bukas kung hindi mo ibabalik yung titulo at yung ₱3 million. May kopya na rin kami ng medical certificate ni Angela na 7 months old na. Kung gagamitin mo pang dahilan yung pagbubuntis para sa formaldehyde story mo, mahihirapan kang patunayan.”

Biglang naupo si Carlo sa sofa, hawak ulo niya. Sabi niya sa mahinang boses, “Grace, sorry. Hindi ko sinasadya. Nag-panic lang ako. Kasi si Angela, kaklase ko siya, naawa ako. Tapos nung sinabi mong hiwalay, akala ko nagbibiro ka lang tulad dati. Hindi ko akalain na totoo na pala.”

Sabi ko, “Carlo, hindi ako nagbibiro. Pagod na ako. At hindi ako babalik para magmakaawa. Ikaw ang babalik para magmakaawa na wag kitang kasuhan.”

Tumayo si Angela at kinuha bag niya. Sabi niya, “Aalis na ako. Hindi ko na kaya to. Carlo, salamat sa tulong pero mali to. Ate Grace, sorry ulit.” Lumabas siya. Hindi na siya pinigilan ni Carlo.

Naiwan kaming tatlo sa sala. Binuksan ni Carlo yung drawer sa may TV at kinuha yung titulo at yung vault box. Nanginginig kamay niya nang iabot sa akin. Sabi niya, “Nandito lahat. pati yung pera, ibabalik ko. Grace, pwede ba wag mo na akong kasuhan? Pag-usapan na lang natin yung hati. Bigay ko sa’yo yung buong ₱4 million na dapat sa’yo, dagdag pa ako ng ₱500,000 para sa abala.”

Tinitigan ko yung titulo na may pangalan ko. Yung condo na nangarap kami dati na malaki. Ngayon hawak ko na ulit pero ayoko na doon tumira.

Sabi ko, “Carlo, ibenta natin yang condo. Hatiin natin nang maayos base sa batas, hindi base sa gusto mo. Yung ₱3 million ibalik mo sa joint account bago mo kunin parte mo. At magpirma ka ng affidavit na inaamin mong pinirmahan mo pirma ko. Pag ginawa mo yon, hindi na kita kakasuhan. Pero tapos na tayo. Wala nang balikan.”

Tumango si Carlo, umiiyak na. First time ko siyang nakitang umiyak simula nung namatay lolo niya. Sabi niya, “Grace, mahal pa rin kita. Nagkamali lang talaga ako.”

Sabi ko, “Kung mahal mo ako, hindi mo ako palalayasin sa sarili kong bahay para sa ibang babae. Tapos na, Carlo. Salamat sa limang taon pero tapos na.”

Lumabas kami ni Liza at Atty. Miguel dala yung titulo. Paglabas namin ng building, sikat na sikat ang araw sa Makati. Parang ang liwanag. Sumakay kami ng Grab papuntang City Hall para ipa-notaryo yung affidavit na pinirmahan ni Carlo sa baba ng building, habang umiiyak siya sa gilid.

Pagkalipas ng isang buwan, nabenta na yung condo sa halagang ₱12.5 million. Nakuha ko yung tamang parte ko, ₱6.25 million plus yung ₱3 million na binalik niya. Binili ko yung maliit na studio sa BGC na inuupahan ko dati. Pinalaki ko, pinaayos. Doon na ako nakatira ngayon. Si Aling Nena, kinuha ko ulit para tumulong sa akin, hindi na bilang katulong kundi parang nanay.

Si Carlo, balita ko lumipat ng Cebu para magsimula ulit. Hindi na kami nag-usap. Si Angela, nanganak na, may bago nang boyfriend na sumusuporta sa kanya. Nag-message siya minsan, nag-sorry ulit. Sabi ko okay na.

Ngayon, tuwing umaga nagtitimpla ako ng kape sa balcony ng sarili kong condo, tinitingnan yung skyline ng BGC, at naiisip ko, dati akala ko yung malaking bahay ang pangarap ko. Yun pala ang tunay na pangarap, yung bahay na ako lang ang may hawak ng susi, at walang ibang makakapagpalit ng code nang hindi ako pumapayag. At doon ko narealize, hindi pala ako bumalik para magmakaawa, siya pa ang lumuhod para humingi ng tawad, at ako sa wakas natutong mahalin ulit ang sarili ko nang buong-buo.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨