Bahagi 3
Akala niya babalik ako pagkatapos ng isang gabi na parang dati, pero nang makita niya ang bank transfer na ₱1.2 million ng magulang ko at ang tunay na halaga ng condo namin, doon siya tuluyang natameme

Pag-uwi ko sa condo sa BGC nung hapon na yun, hindi ko binuksan yung aircon. Pinatay ko muna lahat ng ilaw. Gusto kong marinig kung gaano katahimik yung bahay pag wala na siyang boses na sumasagot sa TV.

Nakaupo ako sa sahig ng sala, nakasandal sa sofa. Hawak ko pa rin yung envelope ng divorce certificate. Hindi ko alam kung dapat ba akong umiyak o huminga nang malalim. Ang bigat pero ang gaan din.

Si Carlo, pagkalabas namin ng City Hall, hindi agad umalis. Nakatayo lang siya sa may parking, hawak yung kopya niya. Parang binabasa niya ulit yung parte na yung condo mapupunta sa akin. Doon lang yata nag-sink in sa kanya na hindi ako nagbibiro.

Nag-message siya bandang alas dos. “Liza, pag-usapan natin ulit yung sa bahay. Hindi patas yung sa ₱1.2 million.” Hindi ko ni-replyan. Kasi alam kong lahat ng record nandoon sa bank account ko. May note pa nga yung mama ko nung nagtransfer: “Para sa bahay ninyo ni Carlo, anak.”

Naalala ko nung binili namin yung unang maliit na unit sa Quezon City. Kulang kami ng pang-down. Umiyak ako sa nanay ko sa telepono. Hindi nagdalawang-isip si mama at papa, binenta yung maliit na lote nila sa probinsya at tinransfer sa akin yung pera. Sabi ni mama, “Ayokong mangupahan ka habang may asawa ka.”

Nung nag-upgrade kami sa BGC, dun din galing yung pera. Hindi pera ni Carlo. Hindi profit share. Pera ng magulang ko na dugo at pawis nila. At ngayong sasabihin niyang hati dapat?

Bandang alas kwatro, dumating siya sa condo. May dala siyang susi pa rin, binuksan niya yung pinto na parang dati. Nakaupo pa rin ako sa sahig. Nagulat siya.

“Liza, bakit ka nakaupo diyan? Bakit madilim?”

Tumingin ako sa kanya. “Tapos na tayo. Bakit ka pa pumasok na parang wala lang?”

Lumapit siya, umupo sa sofa. “Hindi ko naisip na itutuloy mo talaga. Akala ko topak lang ulit. Lagi mo naman ginagawa yan dati di ba? Pupunta ka sa hotel dalawang gabi tapos babalik.”

Yun na nga. Yun ang tingin niya sa akin. Yung babaeng babalik lagi.

Sinabi ko sa kanya, “Pitong taon akong bumalik. Kahit yung birthday ko iniwan mo ako sa restaurant mag-isa para ihatid si Vera sa airport. Bumalik pa rin ako. Kahit alam kong kasama mo siyang tumingin ng condo sa Makati na sinasabi mong tinutulungan mo lang kasi hindi siya marunong. Bumalik pa rin ako.”

Tahimik siya. Hindi siya makatingin sa akin nang diretso.

“Yung ₱300,000 na time deposit ko na pinawithdraw mo nung January, sabi mo gipit kumpanya mo. Yun pala pinang-shopping mo ng relo na ₱423,800 para sa kanya? Yung profit share na sinasabi mo, nasaan? Pakita mo sa akin yung breakdown ng kumpanya niyo. Kasi sa bank account natin, wala akong nakitang pumasok na ganyang kalaking profit.”

Namula siya. “Liza, hindi mo kailangang maging ganyan. Pera ko yun, pinaghirapan ko.”

“Pera mo pagkatapos ng kasal. Conjugal property natin yun. Alam mo yan kasi abogado yung kaibigan mong gumawa ng form na pinapirma mo sa akin. Kung talagang pera mo lang, bakit mo tinago? Bakit mo binura yung notification ni Vera kagabi?”

Doon siya napayuko. Hinawakan niya yung ulo niya.

“Naawa lang ako sa kanya, Liza. Naoperahan tatay niya, mag-isa lang siya sa Manila, na-promote siya pero walang sumuporta. Gusto ko lang ipakita na may nagmamalasakit.”

“₱423,800 na pagmamalasakit? Carlo, yung renovation natin ₱180,000 hindi mo mabayaran ng buo, ako pinagbabayad mo. Tapos sa kanya kaya mong maglabas ng ganyan? Ano ako, yaya ng bahay na to?”

Umiyak siya. Hindi ko inaasahan yun. Hindi malakas, parang pigil. “Hindi kita niloloko, Liza. Kaibigan ko lang talaga siya.”

Pero ako, sa pitong taon, natuto na akong makinig hindi sa sinasabi niya kundi sa paulit-ulit na ginagawa niya. Yung mga gabing hatinggabi nagcha-chat sila, yung biglang cancel ng dinner, yung pagtulong sa paghanap ng bahay. Lahat yun hindi na pagkakaibigan. Paninindigan na niya yun sa iba.

Tumayo ako. Binuksan ko yung ilaw. Kinuha ko yung folder ng mga bank transfer, pati yung titulo ng lupa ng condo na nasa pangalan naming dalawa pero malinaw ang ambag. Nilapag ko sa lamesa.

“Alam mo, nung una, hindi ko talaga naisip na aabot tayo dito dahil lang sa relo. Pero yung relo yung nagpatingin sa akin nang malinaw. Hindi ako nagseselos sa relo, Carlo. Nagsasawa na akong maging second choice.”

Tinitigan niya yung mga papel. “Anong gagawin mo ngayon sa bahay?”

“Akin na yung condo base sa napirmahan natin. Babayaran kita ng diperensya base sa ambag mo, hulugan. Pero dito muna ako. Dito ko ilalagay yung sarili ko ulit.”

“Paano yung relo? Hahabulin mo pa ba?”

Sabi ko, “Nireserba ko yung karapatan ko. Hindi dahil sa pera. Dahil gusto kong maalala mo na hindi mo pwedeng gamitin yung conjugal money natin para sa ibang babae nang walang consequence. Pero hindi ko na hahabulin ngayon. Mas mahalaga sa akin matapos to nang tahimik.”

Tumayo siya, parang gusto niya akong yakapin pero umatras ako.

“Liza, pwede pa ba nating ayusin? Ibalik ko yung relo kay Vera.”

Huli na. Pag sinabi niyang ibabalik niya, ibig sabihin aminado siyang mali. At pag aminado siyang mali, ibig sabihin lahat ng pitong taon na sinabi niyang nag-iisip lang ako nang masama, nagsinungaling siya.

Umiling ako. “Hindi na. Tapos na.”

Umalis siya nung gabing yun. Dala niya lang yung backpack niya at yung kotse. Hindi na siya nagpumilit. Pagkasara ng pinto, saka lang ako umiyak. Hindi dahil iniwan niya ako, kundi dahil sa wakas iniwan ko na rin yung babaeng laging bumabalik.

Kinaumagahan, ginawa ko yung maliit pero importanteng desisyon na matagal ko nang hindi ginagawa. Binuksan ko yung cellphone, binlock ko si Vera. Hindi para maghiganti, kundi para hindi ko na makita yung picture ng relong suot niya. Tapos tinawagan ko si mama. Sabi ko, “Ma, pwede ba akong umuwi muna sa Quezon City sa weekend? Gusto ko lang kumain ng niluto mo.”

Sa kabilang linya, tahimik si mama tapos sabi niya, “Anak, matagal ka na naming hinihintay.”

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖