Bahagi 3
Akala ko tapos na ang paniningil nila pero sinundan pa ako sa Tagaytay ng bago niyang asawa para pilitin akong bumalik at magbayad sa ospital

Pagkatapos ng voicemail ni Aling Delia, hindi na ako kumain. Inakyat ko yung maleta ko ulit sa kwarto ng homestay at binuksan yung brown envelope.

Nandoon lahat. Yung divorce certificate namin ni Carlo na may tatak ng Quezon City Hall. Yung agreement na may pirma naming dalawa, nung abogado, at nung mediator. Yung bank statement na nagpapakita na yung ₱2,360,000 na ipon namin, tig-₱1,180,000 talaga. At yung appraisal ng condo namin sa Makati na ₱1,800,000 yung share ko dahil anim na taon kaming sabay nagbayad ng monthly amortization.

Paulit-ulit kong binasa yung numbers. Para lang ipaalala sa sarili ko na hindi ako nagnakaw.

Tumunog ulit phone ko. Si Andrea ulit.

“Ate, nandito kami ngayon sa St. Luke’s BGC. Hindi mahanap yung blue box. Sabi ni Carlo wala daw doon.”

Agad akong nag-reply. Sinend ko ulit yung lumang picture na may timestamp na March 15, 7:42 PM. Kitang-kita yung bookshelf, yung asul na kahon sa second layer, sa kaliwa ng printer.

“Andrea, yan mismo. Kung wala diyan, baka nilipat ni Carlo nung nag-ayos kayo ng condo.”

Seen lang ulit.

Maya-maya, si Carlo nag-message.

“Liza, pasensya na. Magulo dito sa ospital. Si Mama hindi makatulog, si Andrea nahihilo raw.”

Hindi ko sinagot.

Bumaba ako para magbayad ng bulalo. Yung may-ari ng homestay, si Ate Baby, tinitigan ako.

“Anak, okay ka lang? Kanina pa tawag nang tawag phone mo. Ex mo ba yan?”

Ngumiti ako nang pilit.

“Opo. Kaka-divorce lang namin, isang linggo pa lang. Tapos ikinasal na siya sa iba. Ngayon gusto nila ako bumalik para mag-alaga kasi nabalian siya.”

Hindi na nagulat si Ate Baby. Umupo siya sa harap ko.

“Ganyan din nangyari sa pamangkin ko sa Cavite. Anim na taon din siya nag-alaga sa biyenan. Nung naghiwalay sila, pati yung kaldero binilang.”

Natawa ako kahit hindi nakakatawa.

Bumalik ako sa kwarto at binuksan laptop. Nag-search ako ng caregiver agency sa BGC. Ang dami. May kausap agad sa Viber, may ID, may training certificate. ₱1,800 day shift, ₱2,600 pag 24 hours. Sincreenshot ko at sinend kay Andrea.

“Andrea, eto oh. Tatawag lang kayo, may darating bukas. Hindi mo na kailangan magbuhat.”

Reply niya: “Ate, sabi ni Carlo mahal daw.”

Doon ako nainis nang totoo.

Mahal? ₱85,000 sweldo niya monthly as sales head. Yung condo namin sa Makati, kahit may loan, nasa kanya na. Yung kotse nasa kanya. Tapos ako pa yung sinisingil nila sa ₱1,800 per day?

Nag-message ako kay Carlo diretso.

“Carlo, kaya mo mag-hire. Yung sinasabi mong gipit, kakakuha mo lang ng bagong asawa at magkaka-baby na kayo. Dapat pinag-usapan niyo yan bago kayo nagpakasal. Hindi ako ang emergency fund niyo.”

Seen. Walang reply ng isang oras.

Tapos biglang tumawag si Aling Delia gamit number ni Carlo. Sinagot ko kasi akala ko si Carlo.

“Liza! Kung hindi ka babalik, ibalik mo yung pera! Hindi mo pera yan! Pera ng anak ko yan!”

Doon ko na nilakasan loob ko.

“Tita Delia, yung ₱1,180,000 kalahati ng ipon namin. Yung ₱1,800,000 bayad sa anim na taon kong pagbayad sa condo. May pirma si Carlo. Kung gusto niyo, sa korte tayo mag-usap. Pero pagod na ako.”

Binaba niya.

Pagkatapos ng tawag, nanginig kamay ko. Pero gumaan pakiramdam ko.

Nag-message ako sa dati kong abogado, si Atty. Reyes. Sinabi ko yung nangyayari. Reply niya agad: “Liza, wag ka bumalik. Wala kang legal obligation. Yung emergency contact, pwede mo ipa-remove. Send mo sa akin yung divorce decree, ako na mag-email sa St. Luke’s.”

Sinend ko.

Maya-maya, may dumating na delivery sa homestay. Si Andrea pala. Hindi ko alam paano niya nalaman address ko. Siguro nakita sa post ko sa Instagram na nag-check in ako sa Tagaytay.

Nasa gate siya, may dalang maliit na paper bag, at halatang pilit na malungkot.

“Ate Liza…”

Hindi ko siya pinapasok. Lumabas ako sa gate.

“Ano ginagawa mo dito? Buntis ka diba, threatened abortion? Bawal ka magbiyahe ng malayo.”

Umiyak siya.

“Ate, hindi ko na alam gagawin. Si Tita Delia pinipilit ako. Sabi niya ikaw lang daw marunong mag-alaga. Sabi ni Carlo, ikaw lang daw nakakaalam ng allergy niya.”

Tinitigan ko siya. Naka-leggings, naka-rubber shoes, kaya maglakad ng mabilis mula sa tricycle.

“Andrea, nine weeks ka. May subchorionic hemorrhage ka apat na araw na nakalipas sabi ng papel mo. Pero nakabyahe ka ng dalawang oras papuntang Tagaytay. Kung delikado ka, hindi ka dapat nandito.”

Napahiya siya.

“Ate… gusto ko lang…”

“Andrea, hindi ako galit sayo. Pero hindi ako babalik. Yung allergy, naibigay ko na sa ospital. Yung blue box, nandoon sa bahay niyo. Yung caregiver, sinend ko na number. Yun lang maitutulong ko.”

Ibinigay niya yung paper bag. “Pabango daw ni Carlo dati, naiwan mo.”

Hindi ko kinuha.

“Sa kanya na yan. Wala na akong naiwan sa kanya.”

Umalis siya. Naiwan ako sa gate, umuulan na ulit.

Pagbalik ko sa kwarto, nag-email na si Atty. Reyes. Na-forward na niya sa medical records ng St. Luke’s BGC at QC yung divorce certificate ko. Request na tanggalin ako bilang emergency contact.

At doon ko napagtanto, yung sinasabi nilang espesyal na sitwasyon, hindi pala yung bali ni Carlo. Yung espesyal, sanay silang ako yung laging sasalo.

Anim na taon kong sinanay sila na ako yung mag-aalaga kay Mang Roger nung nabalian ng balakang. Ako nagpuyat ng 21 days, ako naglinis ng arinola na tinatakpan ko pa ng tuwalya para hindi siya mahiya. Si Aling Delia dalawang gabi lang sa ospital, sumakit na likod. Si Carlo, nasa client dinner.

Sanay sila na pag sinabi nilang “wala kaming pera pang-caregiver”, ako yung magiging libreng caregiver.

Pero tapos na yun.

Maliit na desisyon lang, pero para sa akin malaki. Binlock ko yung family group chat. Hindi yung contacts nila, pero yung group. At nag-book ako ng extra two nights pa sa Tagaytay. Gamit yung sarili kong ₱30,000 na budget, hindi galing sa ₱2,980,000.

Kasi yung ₱2,980,000 na yun, hindi pangbayad sa bali ng ex-husband ko. Pang-umpisa yun ng bago kong buhay.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖