Bahagi 3
Akala ko tapos na ang lahat nang malaman kong matagal na palang hawak ni misis ang mother title ng mga condo na pinamigay ko sa anak ko sa labas at naghanda siya ng counter-attack na 13 taon niyang binalak.

Pagbalik ni Liza sa kwarto, hindi na ICU ang nasa isip niya kundi yung lumang notebook na may tatak na “Recipe Collection” na tinago niya sa loob ng aparador.

Labintatlong taon na ang nakalipas, nagsimula ang lahat sa isang text. “Mister, nagpa-checkup ako today, healthy si baby. Kailan ka dadalaw?” Mula sa babaeng ang contact name ay “Sir Manny Client”. Simple lang pero alam ni Liza, hindi client ang kausap ni Miguel.

Hindi siya nagwala noon. Ginawa niya ang kabaliktaran. Nag-research siya.

Una, nakita niya ang resibo ng St. Luke’s BGC, pangalan ni Carla. Pangalawa, nalaman niya ang sikreto ng asawa niya. Iisang password lang si Miguel sa lahat, anniversary nila. 06152003. Binuksan ni Liza ang bank account na hindi niya alam na meron si Miguel. Doon, buwan-buwan, ₱35,000 kay Carla. Walang palya. 24 months straight na.

Hindi umiyak si Liza. Sabi kasi ng nanay niya noon, walang kwenta ang luha ng babae pag bukas ang pinto. Isara mo muna, saka ka umiyak. Pagkatapos, mag-isip ka.

Kaya ang ginawa niya, nag-print siya ng lahat ng bank transfer. Tinago sa isang folder na ang label ay “Recipe Collection”. Tapos, nag-isip siya nang malalim.

Kung makikipaghiwalay siya noon, ano meron siya? Housewife siya ng limang taon. Walang trabaho. Yung bahay sa Quezon City, nakapangalan kay Miguel. Yung kotse, kay Miguel. Pati negosyo ng construction supply sa Balintawak, kay Miguel. Kung magdemanda siya, baka pati custody ni Carlo, hindi niya makuha.

Kaya hindi siya nakipag-away. Nagplano siya.

Ang unang plano, bumalik sa pag-aaral. Nag-enroll siya sa online course ng bookkeeping habang tulog si Carlo. Tapos, nag-alok siya kay Miguel. “Hon, hayaan mo akong tumulong sa accounting ng shop. Para makatipid sa accountant.”

Pumayag si Miguel. Akala niya, pabigat lang si Liza na gustong mag-busy.

Doon nagsimula ang totoo. Habang nagbu-bookkeeping si Liza, nakita niya ang flow ng pera. Malaki ang kinikita ng shop, pero maraming butas. Maraming supplier na overpriced. Dahan-dahan, kumuha si Liza ng sarili niyang supplier na mas mura, pero yung diperensya, tinatabi niya.

Hindi ninakaw. Ginawa niyang legal. Nagpatayo siya ng maliit na shell company sa pangalan ng pinsan niya sa Cebu. Yung shell company ang nagsu-supply ng buhangin at semento sa shop ni Miguel. Maliit lang ang tubo kada buwan, ₱20,000 hanggang ₱50,000. Pero sa loob ng 13 years, lumaki nang lumaki.

Lahat ng tinubo, hindi niya ginastos. Binili niya ng lupa. Hindi sa Manila. Sa Cavite, sa Laguna, sa Pampanga. Yung mga lupa na mura pa noon pero alam niyang magiging subdivision.

Pangalawa, yung mga condo. Noong kumikita na ang shop, bumili si Miguel ng walong condo. Akala niya investment para sa anak nilang si Carlo. Pero lahat nakapangalan sa kanya. Si Liza, tumango lang. Pero bawat bili ni Miguel, kumukuha si Liza ng kopya ng titulo, ng tax dec, ng mother title.

At dahil siya ang nag-aasikaso ng papeles, may access siya sa developer.

Yung tatlong condo sa BGC at Quezon City, 2019 pa lang, nalaman ni Liza na may problema sa mother title. May utang ang developer sa bangko. Na-forclose. Tahimik na binili ni Liza ang mother title sa bangko gamit ang shell company niya. Halagang ₱12 million. Lahat legal, may deed of sale, may auction papers.

Ibig sabihin, kahit ibigay ni Miguel ang unit kay Ethan, yung titulo ng unit, wala nang kwenta kung hawak ni Liza ang mother title ng buong building.

Pangatlo, yung mga kotse. Lahat nakapangalan kay Miguel pero si Liza ang nagbabayad ng insurance. Kaya may kopya siya ng OR/CR, may alam siya sa chattel mortgage.

At ang pinakamalaking sikreto, si Carlo. Yung anak nila. Noong 7 years old si Carlo, pina-DNA test ni Liza nang hindi alam ni Miguel. Hindi dahil sa duda, kundi dahil gusto niyang siguruhin na may laban siya sa korte. 99.9% kay Miguel. At lahat ng school records, medical records, lahat hawak ni Liza.

Kaya nung nasa ICU si Miguel at pinamigay ang lahat kay Ethan, akala ni Carla panalo na sila.

Hindi nila alam, 13 years nang naghahanda si Liza.

Pagkatapos bulungan ni Liza si Miguel sa ICU, bumalik siya sa hallway. Nandoon si Aling Pining, umiiyak.

“Ma, uwi na po kayo. Ako na bahala kay Miguel.”

“Pero Liza, paano yung mga condo?”

Ngumiti si Liza. “Ma, yung condo na binigay niya sa labas? Yung sa BGC? Matagal na palang pag-aari ng kumpanya ko yung lupa na kinatatayuan nun. Kung gusto ko, pwede kong paalisin ang lahat ng nakatira dun.”

Natigilan si Aling Pining. Hindi siya makapaniwala.

Kinabukasan, dumating si Atty. Reyes, yung abogado ni Liza. Hindi yung abogado ni Miguel. May dala siyang brown envelope.

Nasa loob ang lahat. Mga titulo ng lupa sa Cavite na ngayon ay nagkakahalaga ng ₱45 million. Mga bank statement ng shell company na may lamang ₱18 million. At ang mother title ng tatlong condo.

Tinawagan ni Liza si Carla. “Carla, pwede tayo mag-usap? Sa coffee shop sa baba ng ospital.”

Dumating si Carla, kasama si Ethan, takot na takot.

“Carla, hindi kita aawayin. 13 years kitang kilala. Alam kong hindi ka kabit lang. Alam kong mahal mo si Miguel. Pero mahal mo rin ba si Ethan?”

Umiyak si Carla. “Ate Liza, sorry. Hindi ko ginusto. Naawa lang ako kay Ethan, wala siyang ama.”

“Alam ko. Kaya bibigyan kita ng pagpipilian. Yung walong condo na binigay sa inyo? Tatlo dun, sa akin na. Yung lima, pwede na sa inyo. Pero yung tatlong sasakyan? Hindi pwede. Kay Carlo yun. Educational plan niya yun.”

Nagulat si Carla. “Pero sabi ni Miguel…”

“Sabi ni Miguel, lahat sa inyo. Pero si Miguel, hindi niya alam na 13 years ko nang hawak ang bank account niya. At yung pera na pinangbili niya sa mga condo na yan? Galing sa negosyo na ako ang nagpalago.”

Doon naintindihan ni Carla. Hindi pala biktima si Liza. Matagal na siyang naglaro.

Pero hindi pa tapos.

Kasi may isa pang sikreto si Liza na hindi pa niya sinasabi kahit kanino. Yung tungkol sa totoong kalagayan ng negosyo ni Miguel. At yung utang na ₱25 million na hindi alam ni Carla.

Tumingin si Liza kay Ethan. Yung batang kamukha ni Miguel.

“Carla, gusto kong makilala ni Carlo si Ethan. Hindi bilang kaaway. Bilang kapatid.”

At sa sinabi niyang yun, mas lalong naiyak si Carla. Hindi dahil sa takot, kundi dahil sa hiya.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖