Bahagi 3
Akala ko tapos na ang bangungot nang umamin si biyenan pero doon ko lang nalaman kung gaano kalalim ang plano niyang ibenta ang bahay pati ako palayasin

Pagkatapos sa barangay hall, hindi pa doon natapos. Sabi ni Kapitan, kailangan dalhin sa police station sa bayan. Hindi na kasi barangay lang ang usapan. Bata ang sangkot.

Sumakay kami sa patrol. Ako, si Janna na nakasandal sa akin, si Dante na hindi makapagsalita sa galit at hiya sa nanay niya, si Aling Puring na umiiyak pa rin at si Mang Kardo na hawak pa rin ang manok na itim na ayaw nang tumilaok. Dala pa rin ni Kapitan yung sachet ng itim na pulbos na may amoy na masangsang at may tatak na gayuma at lason.

Sa police station, amoy kape at lumang kahoy. Yung pulis na lalaki, 40 anyos, may dalang posas, seryoso ang mukha. Nilapag ni Kapitan yung pulbos sa mesa.

“Aling Puring, totoo ba na ikaw naglagay ng itim na pulbos na may gayuma at lason na galing kay Mang Kardo na may manok na itim na ₱500 at itlog na hilaw na ₱20 at orasyon na latin na ‘kulam kulam Janna bukol leeg’ sa sinigang ni Janna na 7 anyos na may bukol sa leeg na kasing laki ng holen at may lagnat na 38 degrees araw-araw para lumaki bukol niya at mapalayas mo si Rowena at maibenta mo yung bahay mong bato na 100 sqm na may titulo na ₱1 million na may buyer na taga-Maynila?” tanong ng pulis.

Paulit-ulit yung tanong, pero iba na ang bigat. Hindi na chismis. Batas na.

“Opo, sir. Ako po,” sagot ni Aling Puring, nanginginig. “Gusto ko lang po maibenta yung bahay. Matagal ko na pong kausap yung buyer na taga-Maynila na may ₱1 million. Sabi ni Mang Kardo, pag nilagyan ko ng gayuma at lason yung pagkain ng bata, lalaki bukol, matatakot si Rowena, aalis sila. Hindi ko po naisip na ganito kalaki.”

Tiningnan ng pulis si Mang Kardo.

“Mang Kardo, ikaw nagbigay ng pulbos? Yung itim na pulbos na may gayuma at lason na may amoy na masangsang?”

Napayuko si Mang Kardo. “Albularyo lang po ako. Gayuma lang po akala ko. Pang-paalis ng manugang. Hindi ko alam na lason pala talaga. Yung manok na itim na pang-alay na ₱500 at itlog na hilaw na ₱20, pangontra lang po sa kulam.”

Doon na sinabi ng pulis yung salitang hindi ko makakalimutan. “Attempted homicide, child abuse, at illegal possession of poison. Pwede kayong makulong ng 1 taon at magmulta ng ₱50,000.”

Napaiyak si Dante. “Nay, bakit mo nagawa kay Janna? Anak ko yun. Apo mo.”

Ako naman, hindi ko na napigilan. Ang sakit, kasi hindi lang ako yung siniraan. Anak ko yung nilagyan ng lason. Yung batang pinagpuyatan kong alagaan, yung honor student na nangangarap maging doktor, ginawa niyang instrumento para lang maibenta yung bahay na bato na 100 sqm na may titulo na ₱1 million.

Pero si Janna, kahit 7 anyos lang, iba ang puso. Hinawakan niya yung kamay ni Aling Puring na nakaposas na.

“Ma’am, sir, wag niyo po ikulong si Lola Puring at si Lolo Kardo. Matanda na po sila, 67 at 75 anyos na po. May tindahan pa po si Lola ng yosi na kita ₱300 isang araw,” sabi ni Janna habang hawak pa rin ang leeg niyang may bukol na kasing laki ng holen at may lagnat na 38 degrees at payat na payat.

Napatingin sa kanya yung pulis. Naawa, pero sabi niya, “Anak, hindi pwede. Kailangan nilang managot. Kasi naglagay sila ng itim na pulbos na may gayuma at lason sa sinigang mo para lumaki bukol mo at mapalayas mama mo at maibenta yung bahay.”

Doon ko nakita kung gaano kabait ang anak ko, pero doon ko rin naintindihan na hindi kabaitan lang ang kailangan. Kailangan ng hangganan.

Pag-uwi namin, ang bahay na bato na 100 sqm, ang tahimik. Yung sinigang na may kangkong na may lason, tinapon ko na sa labas. Kahit yung aso namin sa kanto, ayaw kainin kasi amoy pa lang, masangsang na. Yung luya, bawang, asin na pangontra sa kulam na dala ni Aling Puring, nakakalat pa sa sahig.

Niyakap ako ni Dante. “Rowena, sorry. Hindi ko alam na naglagay si Nanay ng itim na pulbos na may gayuma at lason sa sinigang ni Janna para lumaki bukol niya at mapalayas ka at maibenta yung bahay na ₱1 million na may buyer na taga-Maynila.”

Hindi ako sumagot agad. Pagod ako. Pero tumingin ako kay Janna na nakahiga, hawak pa rin ang leeg.

Sabi ni Doktora sa center kanina, hindi kulam ang bukol. Infection. Kailangan ng antibiotic na ₱50 isang tableta at operasyon na ₱20,000 sa PGH. Hindi manok na itim na ₱500, hindi itlog na hilaw na ₱20, hindi dasal na latin na ₱1,000.

Doon ako nagdesisyon. Maliit na desisyon pero malaki para sa amin. Sabi ko kay Dante, “Hindi na tayo aalis dito. Tayo ang magbabantay ng bahay na bato na 100 sqm na may titulo. Dadalhin natin si Janna sa PGH bukas. At itatago ko yung titulo at yung sachet ng pulbos bilang ebidensya. Hindi na ako papayag na tawagin ulit na mangkukulam.”

Tumango si Dante. Umiyak siya. Pero sa unang pagkakataon, nakita kong kampi siya sa amin, hindi sa nanay niya.

Kinaumagahan, pumunta ako sa DSWD. Humingi ako ng ayuda na ₱10,000. Kulang pa. Nangutang kami sa 5-6 ng ₱10,000 na may tubo na 10%. Mabigat, pero kailangan. Hawak ko yung referral na pang-opera na ₱20,000 galing kay Doktora at yung antibiotic na ₱50 isang tableta.

Pagbalik ko sa bahay, tinitigan ko yung bahay na bato na 100 sqm na may titulo na gustong ibenta ni Aling Puring ng ₱1 million. Dati, nakikitira lang kami. Ngayon, alam kong kailangan ko itong ipaglaban, hindi para sa akin, kundi para kay Janna.

At bago matulog, niligpit ko yung titulo ng lupa, yung referral ng PGH, at yung reseta ng antibiotic. Sabi ko sa sarili ko, bukas, PGH na kami.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖