Bahagi 3
Akala ko tapos na ang bangungot nang mahanap ang sobre pero nang makita ko ang resibo ng pawnshop, mas nadurog ang puso ko sa ginawa ni Ate.

Dinala namin agad si Aling Miling sa barangay health center sa Antipolo. Si Boyet ang nagbuhat sa kanya, ako ang nagpaypay, si Mia umiiyak sa tabi. Pagdating dun, mataas ang BP niya, 180 over 110. Sabi ni Doc, stress at high blood, bawal ma-stress. Kailangan pa rin matuloy ang operasyon next week sa PGH, kung hindi mas delikado.

Pag-uwi namin ng bahay, tahimik. Walang gustong magsalita. Si Ate Vicky nasa kwarto niya, umiiyak, kasama anak niyang 10 anyos na tahimik lang din. Si Aling Miling nakahiga sa papag, nakapikit, hawak yung pulang sobre na may ₱80,000. Ako nakaupo sa sahig, yakap si Mia.

Kinagabihan, kinausap ako ni Boyet sa kusina habang naghuhugas ako ng pinggan. Sabi niya, “Carla, sorry ha, hindi kita pinagtanggol kahapon. Natakot ako kay Nanay, may sakit kasi, hindi ko alam gagawin ko.”

Tiningnan ko siya, pagod ang mukha niya galing sa construction. Sabi ko, “Boyet, hindi ako galit sa yo. Nasaktan lang ako. Kasi ikaw asawa ko, dapat ikaw una maniwala sa akin. Pero si Mia, sinigawan ni Ate, yun ang hindi ko matanggap.”

Tinawag ko si Mia na naglalaro ng teddy bear sa sulok. “Mia, anak, salamat ha, kasi sinabi mo yung totoo. Kung hindi dahil sa yo, ako pa rin pinagbibintangan.” Niyakap ako ni Mia nang mahigpit. “Mama, okay lang po. Natakot lang po ako kay Tita Vicky kahapon. Pero naalala ko sabi mo sa akin dati, pag may nakita kang mali, sabihin agad kina Mama at Papa, wag matakot.”

Doon ako mas naiyak. Yung anak kong 7 anyos, mas may tapang pa kaysa sa aming matatanda. Yung tinuro ko sa kanya, siya pa nagligtas sa akin.

Mamaya, lumabas si Ate Vicky sa kwarto. Gupit na ang buhok niya. Dati hanggang bewang, kulot at mahaba, ngayon maikli na, parang boy cut. May dala siyang dalawang cellphone na bago pa, yung iPhone clone, at yung sobre na may ₱80,000, at resibo ng pawnshop.

“Nay, Boyet, Carla,” sabi niya, nanginginig boses niya, “Ito pera, ₱80,000, at itong dalawang cellphone, ibebenta ko bukas kahit palugi, at itong resibo ng pawnshop, tutubusin ko singsing ni Tatay bukas din. May kausap na ako na bibili ng buhok ko, magpapakalbo ako para may pera.”

Tiningnan siya ni Aling Miling, mahina boses, “Vicky, bakit mo gugupitin buhok mo? Anak, hindi mo kailangan gawin yan.”

“Nay, para may pangdagdag sa pera mo, kasi nagastos ko na yung ₱70,000. Binili ko ng cellphone at damit ng anak ko, at yung iba pinang-inom ko kasama barkada sa kanto, at Shopee. Sorry Nay, inggit ako kay Carla, kasi may nagbibigay sa kanya, ako wala. Wala akong silbi dito sa bahay.”

Doon, dati galit na galit ako, pero ngayon parang naawa ako. Nakita ko si Ate Vicky, 38 anyos, single mom, walang trabaho, umaasa lang. Hindi tama ginawa niya, pero tao rin siya na nalunod sa inggit at hiya.

Sabi ko, “Ate, hindi mo kailangan magpakalbo. Tulungan kita magbenta ng cellphone bukas sa Greenhills. Pero yung pera ni Nanay, kailangan maibalik ng buo, ₱150,000, kasi operasyon ni Nanay next week sa PGH. Hindi pwedeng ma-delay.”

Tumingin sa akin si Ate Vicky, umiiyak lalo, “Carla, salamat, kahit pinagbintangan kita, tinutulungan mo pa rin ako. Ang sama ko.”

Kinabukasan, Martes, sumama ako kay Ate Vicky sa Greenhills sa San Juan. Dala namin yung dalawang cellphone. Pinatingin namin sa mga nagtitinda ng second-hand. Sabi ng tindera, clone lang daw, hindi original. Nakuha lang namin ₱20,000 sa dalawa, palugi kami ng ₱10,000. Ang sakit sa dibdib, kasi yung ₱30,000 na yun, pera na pang-opera sana.

Pagkatapos, pumunta kami sa pawnshop sa Taytay para tubusin yung singsing ni Aling Miling. Yung singsing na yun, regalo ng asawa ni Aling Miling nung nabubuhay pa, ginto, may konting bato. Sinanla ni Ate Vicky ng ₱20,000. Ngayon, para matubos, ₱22,000 na kasama tubo. Binayaran namin gamit yung ₱20,000 galing sa cellphone at yung natira kong pambayad sa tahi.

Pag-uwi, kinwenta namin ni Boyet sa sala. Total naibalik namin: ₱80,000 na nasa sobre, plus ₱20,000 galing sa bentahan ng cellphone, plus yung singsing na natubos. Pero kulang pa rin ng ₱50,000. Yung ₱50,000 na yun, nagastos ni Ate Vicky sa inom, sa Shopee na damit at laruan, at sa alak ng barkada.

“Carla, paano yung kulang na ₱50,000? Next week na operasyon ni Nanay, kailangan buo,” tanong ni Boyet, hawak ulo.

Tahimik ako ng matagal. Tiningnan ko si Aling Miling na natutulog, maputla pa rin. Tiningnan ko si Mia na nagdo-drawing sa sahig. Tiningnan ko si Ate Vicky na nakayuko.

Sabi ko, “Ako na bahala. May ipon ako sa pananahi, ₱30,000, tinatago ko sa alkansya para kay Mia sana, pang-enroll niya next year. At yung sahod mo na padala last month na ₱20,000 na hindi ko pa ginagastos, yun muna gamitin natin para kay Nanay. Tapos hulugan na lang ni Ate Vicky sa amin buwan-buwan.”

“Carla, hindi pwede, pera mo yan, para kay Mia yan,” sabi ni Boyet.

“Boyet, pera natin, pamilya tayo. Si Nanay kailangan operahan, hindi pwedeng ma-delay dahil lang sa galit natin kay Ate. Si Mia, maiintindihan niya. Mas importante buhay ni Nanay.”

Doon umiyak si Ate Vicky lalo. Lumuhod siya sa harap ko, “Carla, hindi ko deserve tulong mo. Pinagbintangan kita, sinigawan ko pa anak mo.”

Tinaas ko siya, “ Ate, tapos na yun. Pero isang bagay lang hihilingin ko. Huwag mo na ulit isisi sa iba kasalanan mo. At huwag mo na sigawan si Mia. 7 anyos lang yun pero mas matapang pa kesa sa atin.”

Tumango siya. Pero sa loob-loob ko, alam kong hindi pa tapos ang laban. Kasi yung pera naibalik, pero yung tiwala, hindi pa. At yung operasyon ni Aling Miling, kailangan pa rin paghandaan. At may isa pa akong desisyon na kailangan gawin na hindi alam ni Boyet.

Kinuha ko yung resibo ng Shopee na nakita namin sa bag ni Ate Vicky. Nandun ang address at pangalan ng anak niya, at may isa pang parcel na hindi pa nabubuksan, mamahaling sapatos pang-bata na ₱3,500. Hindi pa pala tapos ang gastos niya. Kailangan ko siyang kausapin bukas nang masinsinan, hindi na bilang manugang na pinagbintangan, kundi bilang babaeng pagod nang manahimik.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖