Bahagi 3
Kinabukasan, maagang nagising si Grace pero hindi pa rin niya mabura sa isip yung draft message sa lumang cellphone.

Tatlong taon niyang kinimkim. Tatlong taon niyang sinulat sa isip kung paano niya sasabihin kay Miguel na buntis siya, pero sa huli pinili niyang manahimik. Ngayon nandoon lang pala, naiwan sa lumang phone, hindi na-send.

Nakita ni Miguel si Grace sa sala, hawak ang lumang cellphone, umiiyak nang tahimik. Lumapit siya, hindi nagsalita, umupo lang sa tabi. Hinayaan niyang umiyak si Grace. Pagkatapos ng ilang minuto, dahan-dahan niyang kinuha ang phone at binasa ang draft.

Nanginginig ang kamay ni Miguel. Sabi niya, “Grace, kung na-send mo ito noon… kung nabasa ko ito… hindi kita hahayaang mag-isa sa ulan.” Hindi niya sinisisi si Grace. Sinisisi niya ang sarili niya kasi tatlong taon niyang pinatay ang number niya para kay Chloe.

Doon nagsimula si Grace magtanong. Sabi niya, “Miguel, totoo ba talagang nawalan ng memorya si Chloe?”

Tumahimik si Miguel. Matagal bago sumagot. Sabi niya, pagkatapos ng gulo sa ospital, pinahanap niya si Chloe. Hindi dahil mahal pa, pero dahil kailangan niyang malaman kung bakit ngayon lang bumalik. May nakuha ang investigator niya na lumang Facebook posts ni Chloe sa California.

Pinakita ni Miguel ang screenshots sa cellphone niya. Si Chloe, tatlong taon na ang nakakaraan, nasa San Diego, may kasamang lalaki, masaya, nagpo-post ng beach, ng bar, walang ospital, walang amnesia. Ang caption pa noong isang taon, “Finally moving on from Manila drama.”

Doon parang binuhusan ng malamig na tubig si Grace. Hindi pala talaga nawala si Chloe. Tumakas lang ito. Iniwan si Miguel dahil natakot sa responsibilidad ng pagiging Mrs. De Leon. Tapos nung naubos ang pera sa Amerika at nalaman na mayaman na ulit si Miguel, bumalik para magbida.

Masakit para kay Grace hindi dahil nagseselos pa siya, pero dahil sa kanya ibinato ang lahat ng sisi. Siya ang ginawang pamalit, siya ang pinalayas, siya ang pinagbintangang nang-agaw, samantalang ang totoong nang-iwan ay si Chloe.

Kinahapunan, habang sinusundo ni Grace si Star sa maliit na preschool sa Quezon City, nakita ng teacher na may babaeng naghihintay sa labas ng gate. Si Chloe. May dalang malaking paper bag ng kendi at laruan, tinatawag si Star na “pamangkin.”

Hindi lumapit si Star. Tumakbo ito kay Grace at nagsumbong. Sabi ni Star, “Mama, yung bad tita nandun, sabi niya bigyan niya ako ng chocolate pag sumama ako sa kanya.”

Nanginig si Grace. Sa ospital sinampal siya, ngayon pati anak niya idadamay. Agad niyang tinawagan si Miguel, pero nasa meeting si Miguel sa Makati. Kaya nagpunta si Grace mag-isa sa coffee shop sa BGC kung saan nag-message si Chloe na magkita sila.

Pagdating ni Chloe, naka-designer dress, naka-pulang lipstick, ngumiti na parang walang nangyari. Sabi niya, “Grace, kapatid naman tayo. Kalimutan na natin. Bigyan mo lang ako ng ₱10 million, aalis na ako, hindi ko na guguluhin pamilya mo.”

Tiningnan siya ni Grace. Dati takot siya sa ate niya. Dati iniisip niya mas maganda, mas matalino si Chloe. Pero ngayon nakita niya ang totoo. Sabi ni Grace, “Ate, tatlong taon mo kaming pinahirapan. Ako pinalayas mo habang buntis. Si Miguel ginamit mo nung kailangan mo ng pera. Si Star dinamay mo pa.”

Tumawa si Chloe, “Anong pinagsasabi mo? Mahal ako ni Miguel, ako ang first love niya. Ikaw, binayaran ka lang ng ₱30 million para magkaanak, di ba? Kontrata lang kayo.”

Doon lumabas ang tapang ni Grace na naipon ng tatlong taon mag-isa. Sabi niya, “Oo, kontrata kami noon, pero alam mo ba, kahit kontrata, hindi ako iniwan ni Miguel sa ospital nung nanganak ako mag-isa. Ikaw, nasaan ka nung kailangan ka niya? Nasa California ka, nagpo-post ng bikini sa Instagram.”

Namutla si Chloe. Hindi niya alam na may screenshots si Grace. Bigla siyang naging defensive, sabi, “Wala kang alam! Naghirap din ako sa Amerika!”

Pero hindi na naniwala si Grace. Sa tatlong taon na mag-isa niyang binuhay si Star sa 30 sqm na apartment, natuto siyang maging matapang. Hindi na siya yung babaeng umiiyak sa ulan.

Pag-uwi, tahimik si Grace. Hindi siya umiyak. Niyakap niya si Star na nanonood ng cartoons. Dumating si Miguel, pagod, may dalang lugaw para kay Star. Nakita niyang tulala si Grace.

Kinuwento ni Grace ang nangyari sa school at sa coffee shop. Hindi siya sumigaw. Mahinahon lang. Sabi niya, “Miguel, hindi ako galit na bumalik si Chloe, galit ako kasi pati anak natin dinamay niya. Natatakot ako.”

Niyakap siya ni Miguel, humingi ng tawad. Sabi niya, “Ako ang may kasalanan, pinabayaan kong bumalik siya sa buhay natin. Bukas kakausapin ko ang abogado ko.”

Pero si Grace, sa unang pagkakataon sa tatlong taon, hindi umasa kay Miguel para ayusin ang lahat. Pumasok siya sa kwarto, binuksan ang bank account na binigay ni Miguel nung kasal. May laman itong ₱20 million na hindi niya ginalaw kahit piso mula noon.

Tinitigan niya ang passbook. Dati plano niyang isauli. Pero ngayon, ibang plano ang pumasok sa isip niya.

Kinabukasan, maaga siyang umalis habang tulog pa si Miguel at Star. Pumunta siya sa BDO sa BGC. Hindi niya kinuha ang pera para sa sarili. Nagbukas siya ng bagong account, joint account pero nakapangalan kay Star Santos de Leon, nilagyan ng ₱10 million galing sa ₱20 million.

Sabi ng teller, “Ma’am, sure po kayo? Malaking halaga po ito.”

Sabi ni Grace, “Opo. Gusto ko lang may siguradong matatakbuhan ang anak ko kahit anong mangyari. Hindi na ako papayag na walang wala kami ulit.”

Pagbalik niya sa mansyon, nakita niya si Miguel na naghihintay, hawak si Star. Tinanong siya kung saan siya galing. Ngumiti si Grace, sabi, “May inayos lang ako para kay Star. Para sa amin.”

Hindi pa tapos ang laban, alam niya. Si Chloe hindi pa aalis, may sinasabi pa itong titulo ng lupa sa Alabang na sa kanya raw. At ang board ng De Leon Group nagtatanong na kung sino ba talaga ang asawa ni Miguel.

Pero sa unang pagkakataon, hindi na si Grace yung babaeng naghihintay lang sa desisyon ng iba. Hawak na niya ang susi ng sarili niyang condo sa Quezon City na hindi niya binenta, hawak niya ang trabaho niya sa ospital na hindi niya binitawan, at ngayon hawak na niya ang bank account ni Star.

Maliit na desisyon pero para sa kanya, iyon ang simula ng pagiging hindi na pamalit lang.