Bahagi 3
Akala ko simpleng selos lang pero nang makita ko ang resibo ng ₱12,000 sa Deer House at chat nila ako pala ang ginagatasan nilang dalawa

Hindi ako umalis nung gabing yun. Naiwan akong nakatayo sa may pinto habang hawak ang maleta. Si Grace nasa kwarto, umiiyak nang malakas para marinig ko. Si Carlo nasa sala, nakaupo sa sofa na parang hindi alam kung sino ang unang lalapitan.

Sabi ko sa sarili ko, bakit ako ang aalis sa sarili kong condo? Ako ang nagbabayad ng ₱35,000 kada buwan. Ako ang nakapangalan sa kontrata. Si Grace nakikituloy lang. Si Carlo, kahit sampung taon na kami, hindi pa rin kami kasal at wala siyang titulo sa bahay na to.

Kaya hinila ko pabalik ang maleta ko sa kwarto ko. Isinara ko ang pinto. Narinig ko si Carlo na kumakatok nang mahina.

“Ana, labas ka muna. Pag-usapan natin.”

Hindi ako sumagot. Binuksan ko ang cellphone ko at tinitigan ang mga screenshot na kinuha ko kagabi. Ang dami pa palang hindi ko nabasa. May usapan sila tungkol sa Deer House.

Grace: Finally nakakuha ka ng reservation! Tagal ko nang gusto dun.

Carlo: Syempre, ginamit ko yung connection ni Ana. Sabi ko VIP siya dati.

Napakalinaw. Yung restaurant na ilang beses kong pina-reserve kay Carlo para sa magulang ko at laging sinasabing puno, nakuha niya agad para sa magulang ni Grace. ₱12,000 ang bill nila para sa dinner na yun, nakita ko sa picture na sinend ng kasamahan ko sa opisina. At alam kong ginamit nila ang pangalan ko para makapasok.

Doon mas sumakit. Hindi lang puso ang ninakaw, pati pangalan at effort ko.

Kinaumagahan, maaga akong nagising. Naabutan ko si Grace sa kusina, nagtitimpla ng kape gamit ang mug ko. Pagkakita niya sa akin, umiwas siya ng tingin.

Si Carlo naman nasa dining, naghihintay na parang wala lang nangyari kagabi.

“Ana, sabay na tayo pumasok sa opisina,” sabi niya.

“Hindi na. Nakapag-turnover na ako. Sa Cebu na ako magre-report next week,” sagot ko.

Nagulat siya. Akala niya nagbibiro lang ako tungkol sa transfer.

Totoo ang transfer. Matagal ko na yung inaplayan bago pa mangyari ang lahat. ₱85,000 ang offer sa Cebu branch, mas mataas kaysa sa ₱70,000 na sinasahod ko dito sa Manila. Mas tahimik pa. At malapit kina Mama at Papa.

Pumunta ako sa opisina para kunin ang clearance ko. Pagpasok ko, tahimik ang lahat. Yung mga dati kong kasama, nagbubulungan.

Lumapit si Jen, yung pinaka-close ko sa team.

“Ana, totoo bang kinansela mo yung membership card? Umiiyak si Grace kanina sa pantry.”

Ngumiti ako. “Card ko yun, Jen. ₱20,000 deposit nun, galing sa ipon ko. Ginagamit niya pang-libre ng milk tea na ₱3,500 kada order pero ako ang nagbabayad. Okay lang ba yun?”

Hindi nakasagot si Jen.

Pinakita ko sa kanya yung transaction history. Ako ang naglo-load, si Grace ang nag-swipe. Ilang buwan na pala yung ganun. Wala man lang pasasalamat, ang meron pa, sinabihan pa akong madamot.

Maya-maya, dumating si Grace kasama si Carlo. Akala mo mag-jowa talaga kung umakto. Naka-twinning pa sila ng suot, yung binili naming tatlo dati sa Greenhills. Ako hindi ko na sinuot yun.

Lumapit si Grace sa pantry at nilakasan ang boses.

“Yung ibang tao kasi, hindi marunong makisama. Pag may problema sa boyfriend, idadamay pati trabaho.”

Hindi ako pumatol. Kumuha lang ako ng tubig at umupo.

Pero si Carlo lumapit sa akin.

“Ana, pwede ba, huwag mo nang gawing big deal. Nahiya si Grace sa mga ka-opisina mo. Bayaran ko na lang yung milk tea kung gusto mo.”

Tinitigan ko siya.

“Carlo, hindi ito tungkol sa milk tea. Tungkol ito sa sampung taon. Tuwing babanggitin nina Mama ang kasal, bigla kayong mag-aaway ni Grace para matigil ang usapan. Tapos makikita ko kayo sa labas, nagtatawanan, nagbubulungan. Akala mo hindi ko nakikita?”

Namutla siya. Hindi niya inexpect na alam ko ang pattern.

Si Grace biglang sumabat.

“Ano bang sinasabi mo? Close lang kami ni Carlo kasi pareho kaming nasa ospital dati. Ikaw lang ang nag-iisip ng masama kasi insecure ka!”

“Insecure?” Hindi ako sumigaw. Mahinahon lang. “Grace, ikaw ang tumira sa condo ko nang walang bayad ng dalawang taon. Ikaw ang gumamit ng card ko. Ikaw ang naka-block sa akin sa Instagram pero ginagamit mo ang pangalan ko para makakuha ng reservation sa Deer House na worth ₱12,000 na ilang beses kong hiniling para sa magulang ko. Sino ang insecure?”

Tahimik ang buong pantry. Narinig yun ng buong floor.

Umiyak si Grace. Yung iyak na alam kong pang-guilt trip.

“Sinubukan ko lang namang mapasaya ang magulang ko! Unang beses nila dito sa Manila! Wala ka bang puso?”

“At sinubukan ko ring mapasaya ang magulang ko,” sabi ko. “Pero anong ginawa ninyo? Ginamit ninyo sila para magkaroon kayo ng dahilan para mag-date sa BGC.”

Doon na sumingit si Carlo at hinila si Grace palabas.

Pag-uwi ko sa condo, magulo pa rin. Yung mga kahon ko nandun pa rin sa sala. Yung couple mug namin, nakita kong nasa basurahan na. Hindi ko alam kung sino ang nagtapon.

Binuksan ko ang ref. Wala na yung yogurt na gusto ko. Puro paborito ni Grace ang laman. Strawberry yogurt, almond milk, yung mahal na cheese na hindi ko naman kinakain.

Naalala ko yung sinabi ng driver. Yung payong na nakiling lahat kay Grace nung malakas ang ulan. Ganun pala talaga. Hindi lang nung gabing yun. Matagal na.

Tinawagan ko si Mama.

Umiiyak ako pero hindi malakas. Tahimik lang.

“Ma, tama kayo. Matagal na pala akong niloloko ng sarili ko.”

Sabi ni Mama, “Umuwi ka na, anak. Ayusin mo yang transfer mo. Huwag mong hayaang gamitin ka pa.”

Si Papa, nasa likod, nagsalita.

“Yung condo, sayo yan. Huwag mong ibibigay.”

Tama si Papa. Yung condo sa Quezon City, ako ang naghulog ng downpayment na ₱500,000 tatlong taon na ang nakaraan. Nasa akin ang titulo. Si Carlo nag-aambag lang sa kuryente at internet, minsan. Si Grace, wala.

Kaya kinagabihan, gumawa ako ng desisyon. Maliit pero importante.

Una, tinawagan ko ang admin ng condo. Sinabi kong ako lang ang authorized na mag-renew ng susi. Pinapalitan ko ang lock sa main door bukas.

Pangalawa, pumunta ako sa bank. May joint account kami ni Carlo na may lamang ₱150,000. Ipon namin dapat yun para sa kasal na hindi naman pala mangyayari. Winithdraw ko ang share ko na ₱120,000. Iniwan ko yung ₱30,000 na kanya. Wala akong kinuha na hindi akin.

Pangatlo, sinend ko sa group chat ng opisina ang formal goodbye. Walang drama. Salamat sa lahat, lilipat na ako sa Cebu branch. At please, yung membership card ko, canceled na talaga. Kung may gagamit, hindi na ako yun.

Pagkatapos kong gawin yun, nakahinga ako nang maluwag. Masakit pa rin ang puson ko dahil sa period pero mas malinaw na ang isip ko.

Bago ako matulog, may nag-message.

Si Carlo.

“Ana, magkita tayo bukas sa Deer House. Gusto kong magpaliwanag nang maayos. Kasama si Grace para maayos na natin ang lahat.”

Tinitigan ko ang message. Deer House na naman. Yung lugar na dapat para sa magulang ko.

Hindi ako nag-reply agad. Inilagay ko lang ang cellphone sa tabi ng maleta ko na nakahanda na para sa Cebu bukas.

At doon ko naisip, bukas na ang huling beses na makikita ko silang dalawa nang magkasama.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖