Bahagi 3
Akala ko pagod lang siya kaya ako na-lock sa labas, pero nang makita ko ang cellphone niya sa sofa, doon ko nalaman ang totoo.

Umupo ako sa sahig ng sala, hawak pa rin yung titulo ng condo namin at yung bank book. Si Carlo nakatayo sa kusina, hawak pa rin yung pulang keychain, hindi alam kung ibabalik ba sa akin o itatago.

Yung totoo, hindi nawala yung pagod ko. Sumasakit ulo ko, mahapdi mata ko dahil walang tulog, kumakalam tyan ko. Pero mas malinaw isip ko ngayon kaysa kagabi.

Kinuha ko ulit cellphone niya, hindi para makialam, pero para ipakita sa kanya yung oras. 11:26 PM, nag-reply siya ng “Ok.” Tapos after nun, wala na siyang binasa. Ako nag-message ng 1:37 AM, “pauwi na, wag mo i-kadena.” Hindi niya binasa kasi naka-Do Not Disturb na siya ng 10:30 PM. Routine niya yun, alam ko. Pero alam din niya na hindi pa ako decided kung uuwi ba ako o kila Maya ako matutulog. Sinabi ko sa kanya, “pag sure na ako, message kita.”

Hindi niya hinintay yung sure ko. Siya na mismo nag-decide para sa akin. In-assume niya na dun ako matutulog kila Maya, kaya okay lang ikadena pinto, okay lang matulog nang mahimbing, okay lang hindi na mag-alala.

Yun yung masakit. Hindi yung lamig ng tiles sa hallway, hindi yung gutom. Yung fact na mas komportable sa kanya na wala ako sa bahay.

“Carlo, tanungin kita,” sabi ko. “Bakit mo kinadena?”

Napabuntong hininga siya. “Sabi ko na, for safety. Dito sa Quezon City, di ba uso nakawan? Tsaka sanay ako ikadena pag gabi.”

“For safety, pero alam mong pauwi ako? Kahit 50% chance na uuwi ako, ikakadena mo pa rin?”

Hindi siya sumagot agad. Umupo siya sa sofa, tinanggal earplugs na nakasabit pa sa tenga niya.

“Grace, hindi ko naman sinasadya. Akala ko talaga dun ka sa kaibigan mo. Ayoko lang maistorbo tulog ko. Alam mo naman mahina tulog ko pag may ingay.”

Yun na nga. Ayaw niyang maistorbo.

Nung mga nakaraang buwan, napansin ko na yun. Pag nag-overtime ako sa opisina namin sa Makati, dati tinatawagan niya ako, “Kumain ka na ba? Anong oras ka uuwi?” Ngayon, isang “Ok” na lang. Pag sinabi kong baka hindi ako umuwi, hindi na siya nagtatanong ng pangalawa.

Yung doorbell namin, two weeks nang lowbat. Dalawang beses ko sinabi, “Carlo, palitan mo na battery, baka hindi ko mabuksan pinto pag gabi.” Sabi niya, “Sa weekend na.” Pero weekend, nag-ML lang siya buong araw. Nakalimutan na naman. Ako rin nakalimutan kasi pagod din ako. Pero ako yung nasa labas, ako yung naapektuhan.

Yung guard na si Mang Jose, kilala kami pareho. Sabi niya, “Ma’am, kotse ni Sir nasa basement pa, kaya alam kong nasa loob siya.” Yung step counter ni Carlo, hindi gumalaw after 11 PM. Ibig sabihin tulog na talaga siya simula 11. Hindi man lang siya naghintay hanggang 12.

Umiiyak na dapat ako, pero hindi. Tumayo ako, nagpunta sa kusina. Kinuha ko yung sabaw na niluto ko, yung may sebo na sa ibabaw. Itatapon ko na sana, pero naisip ko sayang. Initin ko na lang mamaya.

Si Maya, nag-reply na pala. 6:45 AM, “Hala, gising ako, bakit? Sorry late reply, nagising anak ko.” Hindi ko na ni-replyan. Ayoko ikwento sa chat lang.

Lumapit si Carlo sa akin, hawak pa rin yung susi.

“Grace, sorry na. Hindi ko na uulitin. Pagod ka, matulog ka muna.”

Tiningnan ko siya. Yung mukha niya, totoo namang nagsisisi, pero parang nagsisisi dahil nahuli, hindi dahil naintindihan.

“Carlo, ilang taon na tayo dito sa condo na to? Apat na taon? Magkano hinulog natin? ₱28,000 a month, hati tayo, pero ako nag-aasikaso ng lahat ng bayarin sa bank. Ako nag-aasikaso ng titulo, ako nag-aasikaso ng association dues. Tapos isang gabi lang, hindi ako makapasok sa sarili kong bahay.”

“Oo na, mali ako,” sabi niya, medyo taas na boses.

“Hindi lang mali. Hindi mo ako nirespeto.”

Tahimik kami pareho.

Yung totoo, mahal ko pa si Carlo. Pero nung gabing yun, habang nakaupo ako sa hallway, nilalamig, gutom, hawak yung jacket na bigay niya na light blue na dati inaasar ko, narealize ko na yung ilaw na sinasabi niya nung binili namin yung pulang keychain, ako pala yung laging nagsisindi. Ako yung naghihintay. Ako yung nagsisiguro na may ilaw pag umuuwi siya. Pero nung ako yung umuwi, patay lahat ng ilaw, pati pinto sarado.

Kaya gumawa ako ng desisyon. Maliit lang, pero importante.

Kinuha ko yung cellphone ko na na-charge ko na ng konti. Tinawagan ko si Maya.

“Maya, pwede ba makisuyo? May kilala ka bang gumagawa ng smart lock? Yung may code at fingerprint? Gusto ko palitan yung lock namin.”

Nagulat si Maya sa kabilang linya. “Ha? Bakit? Anong nangyari?”

“Mamaya ko kwento. Pero gusto ko ngayon na.”

Pagkababa ng phone, tiningnan ako ni Carlo.

“Ano yun? Papalitan mo lock?”

“Oo,” sabi ko. “Para kahit ikadena mo sa loob, may code ako. Para kahit naka-DND ka at naka-earplugs ka, makakapasok ako. Bahay ko rin to, Carlo. Hindi lang bahay mo.”

Hindi siya nakaimik. Alam niyang hindi ako nagbibiro.

Tapos kinuha ko yung bank book namin. Joint account namin yun, pero ako lang nagdedeposito ng panghulog. Simula ngayon, sabi ko sa sarili ko, maghihiwalay kami ng bayarin. Hindi dahil sa pera, pero para malinaw kung sino ba talaga nag-aambag sa bahay na to.

“Grace, OA ka na,” sabi niya, pero mahina na boses niya.

“Hindi ako OA. Nakaupo ako sa labas ng bahay natin ng apat na oras. Alas dos hanggang alas sais. Kung hindi dumating si Ate na naglilinis, baka dun pa rin ako nakaupo. OA ba yun?”

Wala siyang nasabi.

Pumunta ako sa kwarto, kinuha ko kumot, nahiga ako sa kama namin. Hindi ko pa siya pinapatawad, pero kailangan ko matulog. Bago ako pumikit, narinig ko si Carlo sa sala, binubuksan yung drawer, hinahanap yata battery ng doorbell.

Doon ko naramdaman, kahit papaano, may konting konsensya pa siya. Pero hindi pa tapos. Kailangan niya maintindihan na hindi lang susi yung binigay ko sa kanya kanina, kundi paalala na kung hindi niya kayang panatilihing bukas yung pinto para sa akin, ako na mismo magbubukas ng sarili kong pinto.

At bago ako tuluyang makatulog, naisip ko yung sinabi ni Mang Jose sa baba. “Hintay na lang, Ma’am, 6 AM nagja-jogging si Sir.” Lahat pala alam routine ni Carlo, pati guard. Ako lang pala hindi niya hinintay.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖