Bahagi 4
Pinilit nila akong patawarin ang biyenan ko sa barangay pero tumayo ako at sinabing hindi lang gatas ng anak ko ang ninakaw niya kundi tiwala namin.

Pagkatapos pumirma ni Aling Puring sa barangay hall, akala ng lahat tapos na. Sabi ni Kapitana, magkakaayos na raw kami. Sabi ni Ma’am DSWD, patawarin ko na raw kasi matanda na, 70 anyos na, byuda pa.

Pero hindi ako pumayag agad.

Dinala kami sa police station sa bayan para sa blotter. Doon yung pulis na lalaki, 40 anyos, may hawak pa ring resibo na Bonna ₱400 at EQ ₱200. Tinanong niya ulit si Aling Puring, harap-harapan, habang hawak ni Kumar yung notebook niya.

“Aling Puring, ulitin mo. Saan mo kinuha gatas ni Baby Nathan?”

Umiiyak na si Aling Puring. “Sa lamesa po, sir, sa bahay na bato na 60 sqm na titulo ko. Habang tulog si Janna na 7 anyos sa duyan na may kulambo. Kinuha ko po Bonna na ₱850 at EQ na ₱350 at Ceelin na ₱250. Binenta ko po sa tindahan sa kanto ng ₱600 lang. Pang-taya ko po sa bingo na ₱100 isang taya, 20 taya kaya ₱2,000, natalo po lahat. Tapos ₱150 binayad ko kay Kumar sa utang kong ₱9,000 na may tubo na ₱1,800, total ₱10,800. Kulang pa po ako ng ₱10,200. At pinagbintangan ko po si Rowena na binenta niya pang-milk tea at pang-parlor at pang-Shopee.”

Rinig na rinig ng lahat. Si Dante, asawa ko, dumating na rin galing sa tong-its, amoy yosi, may utang pa ring ₱3,000. Pagkarinig niya, napayuko siya.

“Rowena, patawarin mo na si Nanay,” sabi niya.

Tumingin ako sa kanya. “Dante, 6 na buwan si Baby. Walang gatas. Walang diaper. Namumula na singit niya sa ihi. Si Janna 7 years old, honor student, siya pa nagbantay habang naglalaba ako ng 5 kilos na ₱70 per kilo para kumita ng ₱350. Tapos pagbibintangan mo ako na nag-milk tea? Hindi mo ba nakita?”

Doon natahimik si Dante.

Si Kapitana, pinilit pa rin kami ayusin. “Rowena, mag-ina pa rin kayo. Sa iisang bahay kayo nakatira. Yung titulo ng lupa nasa kanya. Paano kayo?”

Tumayo ako. Karga ko si Baby Nathan na bagong palit na ng lumang lampin lang kasi wala pa kaming diaper. Katabi ko si Janna na hawak yung brown envelope na may scholarship niyang ₱5,000.

“Kap, Ma’am, hindi lang po gatas ang nawala,” sabi ko, buo boses ko kahit nanginginig ako. “Tiwala po ng mga anak ko ang ninakaw niya. Yung Bonna na ₱850, mapapalitan pa. Yung EQ na ₱350, mapapalitan pa. Yung Ceelin na ₱250, total ₱1,650, mapapalitan pa ng ipon ko. Pero yung pagbintangan niya ako sa harap ng sampung chismosa na binenta ko gatas ng sarili kong bunso para lang sa milk tea na tig-₱150 at rebond na ₱1,500 at Shopee na tig-₱500 at Red Horse na tig-₱100, yun po hindi madaling palitan. Si Janna po, 7 years old pa lang, natutong magsinungaling daw nanay niya. Ano po sasabihin ng mga tao sa school niya?”

Umiyak si Aling Puring lalo.

Doon sinabi ni Kapitana yung hatol ng barangay. Pagbabayarin si Aling Puring sa gatas at diaper at vitamins na ₱1,650. Pero hindi lang yun. Dahil sa utang kay Kumar na ₱9,000, kailangan niya ibenta yung tindahan ng yosi na kita ₱250 isang araw. Nabili yun ng ₱9,000 mismo, pinangbayad kay Kumar. Yung napanalunan niyang bigas na 5 kilos sa bingo dati na binenta niya ng ₱300, at yung ayuda ng DSWD na ₱3,000 para kay Baby, pinagsama-sama namin. May dagdag pa na ₱2,000 galing sa benta ng bigas at kung ano pa.

Pinabili kami agad ni Kapitana ng bago. Bumili kami ni Janna ng Bonna na bago, 1.2kg na ₱850, EQ Dry na bago, 30 pcs na ₱350, Ceelin na bago, 120ml na ₱250, Johnson’s na sabon na ₱120, shampoo na ₱120, at pulbo na ₱80. Total ₱1,650 ulit, pero bago na at kumpleto.

“Mama, may gatas na po ulit si Baby!” tuwang-tuwa si Janna, buhat yung kahon. “May busog na po siya! May baon na po akong ₱30 sa school at may bagong bag na pink na ₱500 at bagong notebook na 10 piraso na ₱200 at lapis na 10 piraso na ₱50!”

Niyakap ko siya.

Lumipas ang tatlong buwan. Hindi kami umalis sa bahay na bato na 60 sqm at lupa na 80 sqm ni Aling Puring, kasi wala pa kaming malipatan. Pero nagbago lahat.

Pininturahan namin ng pink, pera galing sa ipon ko sa labada. Bumili kami ng window type na aircon na second hand na ₱15,000, galing sa ipon at sa 4Ps na ngayon ay nasa account ko na, hindi na sa kamay ni Aling Puring. Bumili rin ako ng plastic box na may susi na ₱350, doon ko na tinatago lahat ng gatas at diaper ni Baby.

Si Aling Puring, hindi na nagbi-bingo ng 3 beses isang linggo. Isang beses na lang, at may limit na ₱100 lang. Nag-volunteer siya sa barangay hall maglinis para makabawas sa hiya niya. Si Kumar, hindi na siya pinauutang ulit. Si Dante, natuto na ring hindi mag-tong-its ng ₱50 taya araw-araw. Nag-construction ulit siya, ₱650 isang araw pag may gawa.

Isang gabi, habang natutulog kami sa banig pero may aircon na, sa bahay na bato na may titulo pa rin ni Aling Puring pero may bago nang ayos, tinanong ako ni Janna.

“Mama, paglaki ko po, pwede ba ako maging teacher para turuan ko mga bata na may kapatid na bunso na 6 na buwan na binenta ng Lola nila gatas nila pang-bingo at pinagbintangan Mama nila pang-milk tea?”

Niyakap ko siya at si Baby Nathan na malusog na ngayon.

“Oo, anak. Pwede kang maging teacher. At turuan mo sila na kahit 7 years old ka pa lang, pwede ka nang magsalita pag may mali. Huwag manahimik pag gatas ng kapatid mo na 6 na buwan ang ninakaw.”

Doon ako umiyak, pero hindi na dahil sa galit. Umiyak ako kasi alam kong kahit maliit pa lang si Janna, natuto na siyang hindi manahimik pag may Lola na nagbenta ng Bonna na ₱850 ng ₱400 at EQ na ₱350 ng ₱200 para lang may pang-taya sa bingo at may utang na ₱9,000 kay Kumar at pinagbintangan pa Mama niya na binenta gatas ng bunso niya pang-milk tea.

At yun ang pinakamagandang regalo na nakuha ko sa araw na yun. Hindi yung bagong gatas at diaper, kundi yung tapang ng anak kong 7 years old na honor student na nagturo sa akin na ipaglaban ang bunso kong 6 na buwan.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨