Bahagi 4
Hinarap ko ang biyenan ko sa barangay at PGH at doon ko pinaglaban na hindi na kami matatakot at mababawi namin ang bahay namin

Madaling araw pa lang, gising na kami ni Dante at Janna. Biyahe papuntang PGH sa Maynila. Dala namin yung referral na pang-opera na ₱20,000 galing kay Doktora sa center, yung antibiotic na ₱50 isang tableta, at yung perang hiniram namin, ₱10,000 ayuda galing DSWD at ₱10,000 galing sa 5-6 na may tubo na 10%. Mabigat sa bulsa, pero mas mabigat kung hindi maoperahan si Janna.

Sa PGH, ang daming tao. Amoy gamot at pawis. Pero mababait yung mga doktor. Tiningnan si Janna, 7 anyos, may bukol sa leeg na kasing laki ng holen, may lagnat na 38 degrees araw-araw, payat na payat. Sabi ng doktor doon, infection nga, hindi kulam. Hindi gayuma, hindi lason na itim na pulbos na may amoy na masangsang na galing kay Mang Kardo na may manok na itim na pang-alay na ₱500 at itlog na hilaw na ₱20 at orasyon na latin na kulam kulam Janna bukol leeg.

Inoperahan si Janna ng 2 oras. Dalawang oras akong nagdasal sa labas ng operating room sa PGH. Si Dante, hindi mapakali, lakad ng lakad. Nung lumabas yung doktor, sabi niya, maayos ang operasyon. May anesthesia, may 10 tahi sa leeg, may bandage. Binigyan kami ng antibiotic na ₱50 isang tableta, 10 tableta na ₱500, at gamot na pang-lagnat na ₱20 isang tableta.

Pagkagising ni Janna, wala na yung bukol sa leeg na kasing laki ng holen. Wala na yung lagnat na 38 degrees. Kahit may tahi pa na 10 tahi sa leeg, nakangiti siya.

“Mama, Papa, wala na po bukol ko at wala na po akong lagnat. Tumaba na po ako,” sabi ni Janna, tuwang-tuwa, kahit paos pa.

Isang buwan na nakakulong si Aling Puring at si Mang Kardo sa city jail. 2×2 meters lang yung selda, may CR na may tae at ihi. Sabi ng pulis, attempted homicide at child abuse at illegal possession of poison daw ang kaso nila. Pwede silang makulong ng 1 taon at magmulta ng ₱50,000.

Pero kahit ganoon ang ginawa nila, dinalaw pa rin namin sila ni Janna at ni Dante. May dala kaming bigas na 5 kilos at adobo na may manok na ₱200. Si Janna, may dala pang drawing niya. Hindi para sabihin na okay lang ang ginawa nila, kundi para sabihin na tao pa rin sila at kailangan nilang matuto.

Nung nasa dalaw kami, umiyak si Aling Puring.

“Rowena, Janna, Dante, sorry sa paglalagay ko ng itim na pulbos na may gayuma at lason sa sinigang ni Janna na 7 anyos na may bukol sa leeg para lumaki bukol niya at mapalayas ko si Rowena at maibenta ko bahay kong bato na 100 sqm na may titulo na ₱1 million na may buyer na taga-Maynila na may pera na ₱1 million,” sabi niya, hawak ang rehas, may luha.

Sabi ni Mang Kardo, “Pasensya na. Akala ko gayuma lang. Hindi ko alam lason pala.”

Tumayo ako sa harap ng rehas. Hindi na ako yung dating takot na manugang na tinatawag na mangkukulam na may dalang manok na itim na pang-alay at kandila na itim. Nanay na ako na marunong maglagay ng hangganan.

“Nay, Mang Kardo, hindi kami galit. Pero kailangan ninyong makulong ng 1 month para matuto kayo na hindi pwede maglagay ng itim na pulbos na may gayuma at lason sa sinigang ng bata na 7 anyos na may bukol sa leeg para lumaki bukol niya at mapalayas ang manugang at maibenta ang bahay na bato na 100 sqm na may titulo na ₱1 million,” sabi ko habang inaabot yung bigas at adobo.

Doon sa harap ng barangay at sa harap ng pulis at sa PGH, pinaglaban ko na hindi na kami matatakot. Sabi ko kay Kapitan at sa DSWD at sa Register of Deeds, kami ang nakatira, kami ang nag-aalaga ng bahay, at si Janna ang muntik nang mamatay dahil sa plano nilang ibenta yung bahay na bato.

Ngayon, 3 months na kaming nakatira ni Janna at ni Dante sa bahay na bato na 100 sqm na may titulo na ngayon nakapangalan na sa amin. Galing sa Register of Deeds, nagbayad kami ng ₱1,000 para sa titulo. Pininturahan namin ng pink, paborito ni Janna. May aircon na window type na ₱15,000 na galing sa ipon namin sa kakanin na ₱300 isang araw at tricycle na ₱500 isang araw.

Si Janna, magaling na. Wala nang bukol sa leeg na kasing laki ng holen, wala nang lagnat na 38 degrees, tumaba na at hindi na payat. May tahi na 10 tahi sa leeg na magaling na at may maliit na bandage na lang. May baon na siyang ₱30 sa school, may bagong bag na pink na ₱500, may bagong notebook na 10 piraso at lapis na 10 piraso. At may dala pa siyang certificate na honor at medal na bronze.

Isang gabi, habang natutulog kami sa banig sa bahay na bato na may aircon na window type na ₱15,000, tinanong ako ni Janna.

“Mama, paglaki ko po, pwede ba ako maging doktor para gamutin ko mga bata na 7 anyos na may bukol sa leeg na kasing laki ng holen at may lagnat na 38 degrees araw-araw na pinagbintangan Mama nila na mangkukulam pero ang totoo, Lola nila naglagay ng itim na pulbos na may gayuma at lason sa sinigang nila para lumaki bukol nila at mapalayas Mama nila at maibenta bahay na bato na 100 sqm na may titulo na ₱1 million?”

Niyakap ko siya ng mahigpit.

“Oo, anak, pwede ka maging doktor. At gamutin mo mga bata na may bukol sa leeg na pinagbintangan Mama nila na mangkukulam pero ang totoo, Lola nila naglagay ng itim na pulbos na may gayuma at lason para mapalayas Mama nila at maibenta bahay na ₱1 million,” sabi ko.

Doon ako naiyak, pero hindi na dahil sa takot. Kasi alam kong kahit 7 anyos pa lang si Janna, natuto na siyang hindi manahimik pag may mali. At natuto na rin akong tumayo at ipaglaban ang pamilya ko at ang bahay namin na bato na 100 sqm na may titulo.

Ngayon, tuwing nagtitinda ako ng kakanin sa harap ng bahay na may titulo na sa amin, hindi na ako yung Rowena na pinagbibintangang mangkukulam. Ako na si Rowena na nanay ni Janna, asawa ni Dante, na may bahay na pink, may aircon na ₱15,000, at may anak na nangangarap maging doktor, at alam kong bukas, mas maganda na ang gising namin.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨