Bahagi 4
Anim na buwan na ang tiyan ko nang harapin ko ulit ang biyenan ko, at doon ko sinabi ang desisyon na tuluyan nang babago sa buhay naming mag-iina

Ngayon, 6 months na akong buntis sa pangatlo. Babae na naman. 6 months na, malaki na ang tiyan ko, malakas na ang heartbeat at may kamay at paa na at may sipa na malakas na ramdam ko tuwing gabi. Si Lina, 7 anyos, Grade 2 pa rin, honor pa rin, at si Maya, 5 anyos, kinder pa rin, honor pa rin sa school nila sa Quezon City. Si Ramil, tricycle driver pa rin na kita ₱500 isang araw pag maganda ang pasada, pero hindi na siya umiinom ng alak sa gabi at nag-aalaga na sa amin.

“Mama, may kapatid na po akong babae na pangatlo na 6 months na sa tiyan mo, at may heartbeat na malakas at may kamay at paa na at may sipa na malakas, at pag lumabas na baby na babae na pangatlo, tatlo na kaming babae na magkapatid na maglalaro ng Barbie!” sabi ni Lina tuwang-tuwa habang nakahawak sa tiyan ko na may sipa na malakas.

Isang buwan matapos, nakalabas na si Aling Pasing at Aling Ising sa kulungan na may rehas na 2×2 meters na may CR na may tae at ihi. Isang buwan sila doon dahil sa illegal abortion at child abuse. Hindi na umabot sa 6 months na city jail dahil sa edad nila at dahil nagkasundo kami sa barangay na mag-undergo sila ng counseling sa DSWD at hindi na uulitin ang pamimilit.

Paglabas nila, pumunta si Aling Pasing sa bahay naming plywood na may butas pa rin ang bubong at may daga pa rin. Pero may dala siya. May bigas na 5 kilos at may adobo na may manok na ₱200 at may damit na pang-bata na babae na pang-pangatlo na kulay pink na ₱300. Galing daw sa tindahan niya ng bigas na kita ₱400 isang araw.

“Gina, Lina, Maya, Ramil, ito bigas na 5 kilos at adobo na may manok na ₱200 at damit na pang-bata na babae na pang-pangatlo na kulay pink na ₱300, galing sa tindahan ko ng bigas na kita ₱400 isang araw, sorry sa pagpapapilit ko na ipalaglag baby mong babae na pangatlo na may dahon ng makabuhay at hilot na ₱2,000 lang kasi babae na naman daw at wala kwentang apo!” sabi ni Aling Pasing habang inaabot yung supot.

Tinitigan ko siya. Payat siya, maputla, halatang nahirapan sa loob. Hindi ko kinuha agad yung damit na pink.

“Nay, okay lang po ba talaga kayo? Galing kayo sa kulungan, baka dapat kayo muna ang kumain,” sabi ni Ramil.

Umupo si Aling Pasing sa papag. “Ramil, Gina, akala ko pag walang apo na lalaki, walang magmamana ng apelyido natin at walang mag-aalaga sa akin. Kaya pinilit ko si Gina na ipalaglag yang babae. Mali pala ako.”

Doon ako nagsalita. Anim na buwan na ang tiyan ko, pero buo na ang loob ko. “Nay, hindi po sa apelyido nasusukat ang kwenta ng apo. Si Lina, 7 anyos, honor student, siya ang nag-aabot ng gamot ninyo pag nahihilo kayo. Si Maya, 5 anyos, siya ang nagmamasahe ng paa ninyo pag galing kayo sa tindahan. Hindi po ba sila may kwenta?”

Natahimik si Aling Pasing. Niyakap ni Lina si Aling Pasing na nakaposas dati pero ngayon malaya na.

“Nay, hindi na po namin ipapalaglag baby naming babae na pangatlo na 6 months na may heartbeat at may kamay at paa at may sipa na malakas, anak pa rin namin, babae man o lalaki. At si Lina, 7 anyos, gusto ng kapatid na babae na pangatlo na tatlo kaming babae na magkapatid na maglalaro ng Barbie,” sabi ko.

Kinuha ko yung bigas at adobo at damit na pink na ₱300 at pinakain ko kay Lina at kay Maya na tuwang-tuwa sa adobo na may manok at sa damit na pink. Pero bago ko isuot kay Maya yung damit, may sinabi ako na matagal ko nang gustong sabihin.

“Nay, lilipat po kami. Hindi na po kami sa plywood ninyo titira ng libre. Nag-ipon po kami ni Ramil. Kahit maliit lang, may paupahan po sa kabilang kanto, isang kwarto lang, pero amin. ₱2,500 isang buwan. May benta po ako ng kakanin sa umaga, may kita ako kahit ₱150 isang araw. Si Ramil may ₱500 pa rin sa tricycle. Kaya na po namin.”

Nagulat si Aling Pasing. “Gina, palalayasin ko ba kayo? Hindi na! Natuto na ako! Wag kayo umalis!”

“Hindi po kayo ang nagpapalayas, Nay. Kami po ang aalis para hindi na po maulit yung takot namin na palayasin. Gusto ko po lumaki si Lina at si Maya】 at itong pangatlo na hindi naririnig na wala silang kwenta dahil babae sila. Gusto ko po pag nagising sila, hindi nila amoy yung dahon ng makabuhay na mapait,” sabi ko. Nanginginig ang boses ko pero tuloy-tuloy ako.

Si Ramil tumango. “Ma, tama si Gina. Lilipat kami pero malapit lang. Dadalaw pa rin kami sa tindahan ng bigas na kita ₱400 isang araw. Tutulungan ka pa rin namin. Pero sa amin na titira si Gina at mga bata. Para safe yung baby.”

Doon umiyak si Aling Pasing nang malakas. Hindi na sigaw, iyak na totoo. “Gina, sorry talaga. Patawarin mo ako. Mali ako. Akala ko wala kwenta ang babae kasi ako mismo, nung byuda ako, sabi ng mga tao wala akong kwenta kasi babae lang ako at tindera lang ng bigas. Kaya gusto ko ng apo na lalaki para may kwenta naman ang pamilya natin. Hindi ko naisip na kayong mga apo kong babae ang nag-aalaga sa akin.”

Doon ko naintindihan. Hindi pala galit lang ang nasa kanya. Sugat pala ng pagiging babae na minamaliit, na ipinasa niya sa amin.

Isang gabi, habang natutulog kami ni Lina na 7 anyos at ni Maya na 5 anyos at ni Ramil sa banig, sa paupahan naming bago na maliit pero walang butas ang bubong at walang daga, tinanong ni Lina, “Mama, paglaki ko po, pwede ba ako maging doktor para gamutin ko mga baby na babae na pinipilit ipalaglag ng Lola nila na may dahon ng makabuhay at hilot na ₱2,000 lang kasi babae na naman daw at wala kwentang apo?”

Niyakap ko si Lina. “Oo, anak, pwede ka maging doktor, at gamutin mo mga baby na babae na pinipilit ipalaglag ng Lola nila na may dahon ng makabuhay at hilot na ₱2,000 lang kasi babae na naman daw at wala kwentang apo!”

At doon ako naiyak, pero hindi na dahil sa takot. Naiyak ako kasi alam kong kahit 7 anyos pa lang si Lina, natuto na siyang hindi manahimik pag may pinipilit ipalaglag na baby na babae na pangatlo na may heartbeat at may kamay at paa at may sipa na malakas na 6 months na sa tiyan ng Mama niya kasi babae na naman daw at wala kwentang apo.

Kinaumagahan, nagbukas ako ng maliit na bilao ng puto at kutsinta sa harap ng paupahan namin. Si Aling Pasing dumating, hindi na may dalang dahon ng makabuhay na 1 kilo at langis na pang-hilot na mainit, kundi may dalang isang supot ng bigas na 2 kilos at sabi, “Gina, pabili ng puto, tikman ko paninda ng apo kong babae.”

Si Lina ang nag-abot. “Lola, ito po, gawa ni Mama, para sa baby naming babae na pangatlo.”

Hinaplos ko ang tiyan kong anim na buwan na at sa unang pagkakataon sa pitong taon naming nakatira sa plywood na bahay ni Aling Pasing, naniwala akong kaya naming bumuo ng tahanang hindi na kailangang matakot na babae lang ang anak namin.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨