Bahagi 4
Bumalik ang asawa kong bangkay na nabuhay mula Cebu na may dalang ₱50,000 lang, pero ako mismo ang tumayo para sa operasyon ng anak ko sa puso at hindi ko na hinayaan na lokohin pa kami ulit

Kinabukasan, maaga akong nagising. Alas-singko pa lang, nagluto na ako ng kakanin. Si Sam, 7 anyos, tulog pa, pero wala nang lagnat na 38 degrees kagabi, 37.5 na lang. Medyo nakahinga na siya ng maayos. Yung parcel na damit na pang-bata na 1 taon na may note na “Para kay Baby Nathan, 1 taon, galing kay Papa Ricky” nasa tabi pa rin ng banig namin.

Alas-nuwebe ng umaga, may kumatok sa pinto namin na plywood. Si Ricky. Galing Cebu, 1 araw biyahe sa barko, ₱1,500 ang pamasahe. Payat, maitim, amoy pawis at dagat. May dalang plastic na may ₱50,000 na cash at may dalang damit na pang-bata na 1 taon na si Baby Nathan na hindi na niya dinala sa Cebu.

“Ana, Sam, ito ₱50,000 na hiniram ko sa foreman ko sa Cebu na may tubo na 10%, kulang pa ng ₱250,000 para sa operasyon ni Sam sa puso na ₱300,000, pero magtatrabaho ako sa construction sa Quezon City na sahod ₱700 isang araw at hihiram ulit ako ng ₱250,000 para sa operasyon ni Sam!” sabi ni Ricky, inaabot ang pera na ₱50,000 at lumuhod sa harap namin ni Sam na may butas sa puso at may lagnat na 38 degrees dati pero ngayon medyo okay na.

Tiningnan ko ang ₱50,000. Sa loob ng 11 months, nag-ipon ako ng ₱100,000 galing sa pagtitinda ng kakanin na ₱300 isang araw at labada na ₱300 isang araw, total ₱600 isang araw. Kahit pagod ako ng 16 oras isang araw, nakaipon ako. Tapos ngayon, ₱50,000 lang ang dala niya na may tubo pa na 10%?

“Ricky, 11 months mo kaming pinabayaan ni Sam na may butas sa puso na kailangan ng ₱300,000 na operasyon at may lagnat na 38 degrees at may ubo na may dugo at akala namin patay ka na sa construction accident na may helmet na may dugo at ID na may dugo at death certificate na peke na pinagawa sa Recto na ₱500 lang, tapos ngayon ₱50,000 lang dala mo na hiniram sa foreman mo sa Cebu na may tubo na 10% para sa operasyon ni Sam na ₱300,000?” tanong ko kay Ricky, hindi ko muna kinuha ang pera na ₱50,000.

Umiiyak si Ricky, yakap si Sam.

“Ana, Sam, sorry, mali ako, nagpanggap ako na patay ako ng 11 months para hindi mag-sustento sa operasyon ni Sam na ₱300,000 at nasa Cebu ako kay Karla at kay Baby Nathan na 1 taon na anak namin, pero ngayon, babalik na ako sa inyo at mag-sustento ako ng ₱300,000 para sa operasyon ni Sam sa puso!” sabi ni Ricky, umiiyak at yakap si Sam na 7 anyos na may butas sa puso.

Si Sam, kahit 7 anyos lang, nagsalita. “Papa, akala ko po patay ka na po sa construction accident na may helmet na may dugo at ID na may dugo. Sabi ni Lola, wala nang katawan, nadurog daw po. Pero buhay ka po pala at may baby ka na po na 1 taon na si Baby Nathan? Kapatid ko po ba siya?”

Hindi makasagot si Ricky. Yung tattoo niya na “Karla & Nathan” sa braso, kitang-kita ko. Dati wala siyang tattoo. Ngayon meron na, para sa ibang pamilya.

Tumayo ako. Kinuha ko ang logbook ng barangay na binigay ni Kapitana. Nandun ang confession ni Aling Miling. Nandun ang picture ni Ricky na buhay sa Facebook ni Karla na may baby na 1 taon at cake na 1st Birthday.

“Ricky, hindi kita papatawarin agad, pero pwede ka mag-sustento ng ₱300,000 para sa operasyon ni Sam sa puso, at si Karla at si Baby Nathan na 1 taon, bahala ka sa kanila, pero si Sam, anak mo pa rin siya na 7 anyos na may butas sa puso na kailangan ng ₱300,000 na operasyon at 11 months nang walang Papa at akala patay ka na!” sabi ko, kinuha ang pera na ₱50,000 at tinago para sa operasyon ni Sam.

Hindi ko siya niyakap. Hindi ko siya pinatawad. Pero kinuha ko ang pera para sa anak ko. Yun ang desisyon ko bilang nanay.

Umuwi si Ricky sa construction sa Quezon City na sahod ₱700 isang araw at nagtrabaho ng 16 oras isang araw para makahiram ng ₱250,000 pa para sa operasyon ni Sam na ₱300,000 sa Heart Center. Nag-overtime siya, nagbuhat ng semento, nagpako ng bakal.

Isang buwan kaming nag-ipon. Nakumpleto namin ang ₱300,000 na operasyon ni Sam sa puso sa Heart Center. Galing sa ₱50,000 na hiniram ni Ricky sa foreman niya sa Cebu at ₱250,000 na hiniram niya sa foreman niya sa Quezon City na may tubo na 20% at sa benta ko ng kakanin na ₱300 isang araw at labada na ₱300 isang araw na total ₱600 isang araw na naipon ko ng 11 months na ₱100,000 at sa ayuda ng DSWD na ₱50,000 para kay Sam na may butas sa puso.

Nung araw ng operasyon, dinala namin si Sam sa Heart Center. 7 anyos siya, naka-hospital gown, may dextrose. Hawak ko ang kamay niya. Si Ricky nasa tabi, hawak ang kabilang kamay.

Naoperahan si Sam sa Heart Center ng 5 oras. May butas sa puso na tinahi. Kanina may lagnat na 38 degrees dati, ngayon wala nang lagnat at wala nang ubo na may dugo at nakahinga na ng maayos.

Paglabas ng doktor, sabi niya, successful ang operasyon. Wala nang butas sa puso ni Sam.

“Mama, Papa, wala na po akong butas sa puso, nakahinga na po ako ng maayos at wala na po akong lagnat na 38 degrees at wala na po akong ubo na may dugo, at may baon na po akong ₱30 sa school at may bagong bag na pink!” sabi ni Sam, 7 anyos, tuwang-tuwa, nasa Heart Center na may dextrose pa at may bandage sa dibdib.

Si Ricky, nasa tabi ni Sam sa Heart Center, hawak kamay ni Sam na may bandage sa dibdib at umiiyak, “Sam, anak, sorry, 11 months kitang pinabayaan na may butas sa puso na kailangan ng ₱300,000 na operasyon at akala mo patay na Papa mo sa construction accident na may helmet na may dugo at ID na may dugo at death certificate na peke na pinagawa sa Recto na ₱500 lang, pero ngayon, buhay na si Papa mo at may puso ka nang walang butas!”

Tiningnan ko si Ricky. “Ricky, hindi pa kita papatawarin, pero pwede ka pa ring maging Papa ni Sam, basta mag-sustento ka ng ₱5,000 isang buwan para kay Sam na may puso nang walang butas at hindi na may lagnat na 38 degrees at ubo na may dugo!” sabi ko, yakap si Sam na may bandage sa dibdib at may dextrose pa.

Si Aling Miling, nakakulong pa rin sa kulungan na may rehas na 2×2 meters na may CR na may tae at ihi sa barangay hall ng 1 month dahil sa falsification of public document at child abuse, at may dalang bigas na 5 kilos at may dalang adobo na may manok na ₱200 pag bumibisita kami ni Sam sa kanya sa kulungan.

Pumunta kami ni Sam sa kulungan. Si Aling Miling, payat na, nakayuko.

“Ana, Sam, sorry, pinagbintangan ko si Ricky na patay na 11 months sa construction accident na may helmet na may dugo at ID na may dugo at death certificate na peke na pinagawa sa Recto na ₱500 lang para hindi mag-sustento sa operasyon ni Sam na may butas sa puso na ₱300,000, at ngayon, may puso na si Sam na walang butas at wala nang lagnat na 38 degrees at ubo na may dugo!” sabi ni Aling Miling sa kulungan na may rehas at umiiyak.

“Nay, hindi kami galit, pero kailangan mo makulong ng 1 month sa kulungan na may rehas na may tae at ihi para matuto ka na hindi pwede magpanggap na patay asawa ko na si Ricky ng 11 months para hindi mag-sustento sa operasyon ng apo mong si Sam na 7 anyos na may butas sa puso na ₱300,000!” sabi ko, inaabot ang bigas na 5 kilos at adobo na may manok na ₱200 kay Aling Miling sa kulungan.

Si Sam lumapit sa lola niya. “Lola, okay lang po, may puso na po akong walang butas, hindi na po ako may lagnat na 38 degrees, pero wag niyo na po ulitin na patayin si Papa sa papel ha,” sabi ni Sam, at ngumiti si Aling Miling na umiiyak.

Ngayon, 3 months na kaming nakatira ni Sam sa bahay namin na plywood sa Tondo na may CR na sa loob na dati wala. Dati sa labas pa ang CR, ngayon may sarili na kaming CR sa loob dahil sa ipon ko na ₱600 isang araw. Si Sam, Grade 2 pa rin, honor pa rin, may baon na ₱30 araw-araw at may bagong bag na pink at may puso nang walang butas at wala nang lagnat na 38 degrees at ubo na may dugo, at ako, nagtitinda pa rin ng kakanin na ₱300 isang araw at labada na ₱300 isang araw, total ₱600 isang araw.

Si Ricky, nasa construction pa rin sa Quezon City na sahod ₱700 isang araw at nag-sustento ng ₱5,000 isang buwan para kay Sam at may dalang manok na Jollibee tuwing Linggo. Hindi na kami nagsama sa iisang bahay, pero tuwing Linggo, dumadalaw siya, nagdadala ng Jollibee. Hindi ko pa siya pinapabalik sa bahay, pero hindi ko na siya pinagbabawalan makita si Sam.

Si Karla at si Baby Nathan, nasa Cebu pa rin. Hindi ko sila sinisisi. Nag-message si Karla minsan, sabi niya hiwalay na sila ni Ricky. Sabi niya, pinili ni Ricky na mag-sustento kay Sam. Hindi ko na inalam pa kung totoo, basta ang mahalaga, si Sam okay na.

“Mama, honor pa rin po ako sa school, at may bagong bag na pink at may baon na ₱30, at may puso na po akong walang butas at wala na po akong lagnat na 38 degrees at ubo na may dugo, at may Papa na po akong buhay at hindi na patay sa construction accident na may helmet na may dugo at ID na may dugo at death certificate na peke na pinagawa sa Recto na ₱500 lang!” sabi ni Sam, 7 anyos, tuwang-tuwa, may dalang certificate na honor at may medal na bronze at may bandage pa sa dibdib na malapit nang gumaling.

At ako, 29 anyos, akala patay na asawa ko sa construction accident nung January 2024 na may helmet na may dugo at ID na may dugo at death certificate na peke na pinagawa sa Recto na ₱500 lang, yun pala buhay at may bagong pamilya na sa Cebu at may baby na 1 taon na si Baby Nathan at pinabayaan kami ng anak kong 7 taong gulang na may sakit sa puso na kailangan ng ₱300K na operasyon, ngayon may anak na akong 7 anyos na may puso nang walang butas at wala nang lagnat na 38 degrees at ubo na may dugo at may Papa nang buhay at may Lola na nakakulong ng 1 month sa kulungan na may rehas na may tae at ihi, at natuto ako na kahit gaano kahirap mag-ipon ng ₱300,000 para sa operasyon ng anak na may butas sa puso, basta kasama mo anak mong 7 anyos na may pangarap na maging doktor para gamutin mga bata na may butas sa puso na pinabayaan ng Papa nila na nagpanggap na patay ng 11 months para hindi mag-sustento, yun ang pinakamagandang regalo na nakuha ko sa 11 months na akala ko patay na asawa ko sa construction accident, at ngayon sa bawat umagang nagtitinda ako ng kakanin na ₱300 at may naririnig akong tumatawa na si Sam na walang butas na ang puso, alam kong kaya ko nang harapin ang bukas na hindi na takot at hindi na nag-iisa.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨