Bahagi 3
Inamin ng biyenan ko na peke lang ang helmet at death certificate, pero imbes na magalit ako, pinatawad ng anak kong may sakit sa puso ang lola niya at ako mismo ang nagdesisyong harapin ang asawa kong buhay pa sa Cebu

Dinala kami ni Kapitana sa DSWD at sa police station sa Tondo. Dala ko pa rin ang parcel na damit na pang-bata na 1 taon na may note na “Para kay Baby Nathan, 1 taon, galing kay Papa Ricky”. Dala ko rin ang screenshot ng picture ni Ricky na buhay sa Facebook ni Karla Santos na may baby na 1 taon na si Baby Nathan at may tattoo na “Karla & Nathan” sa braso. Dala rin ni Aling Miling ang helmet na may dugo at ID na may dugo at death certificate na peke na pinagawa sa Recto na ₱500.

Sa police station, mainit at amoy pawis. Yung pulis na lalaki, 40 anyos, may dalang posas at logbook. Tiningnan niya ang parcel at ang picture sa cellphone ko.

“Aling Miling, totoo ba na pinagawa mo sa Recto na ₱500 lang ang helmet na may dugo at ID na may dugo at death certificate na peke para palabasin na patay si Ricky sa construction accident para hindi mag-sustento kay Ana at kay Sam na may butas sa puso na kailangan ng ₱300,000 na operasyon?” tanong ng pulis.

“Opo, sir, pinagawa ko sa Recto na ₱500 lang,” umiiyak si Aling Miling, luhod sa harap ng pulis. “Kasi ayoko na mag-sustento si Ricky kay Ana at kay Sam na may butas sa puso na kailangan ng ₱300,000. Gusto ko si Ricky sa Cebu na lang kay Karla at kay Baby Nathan na 1 taon na apo kong lalaki na bago. Hindi si Sam na may butas sa puso. Si Baby Nathan 1 taon, healthy, hindi tulad ni Sam!”

Nang marinig ko yun, parang sinaksak ang dibdib ko. Hindi lang pala pera ang dahilan. Pinili nila ang healthy na baby kaysa sa apo nilang may sakit. Si Sam nasa tabi ko, hawak ang kamay ko, may lagnat na 38 degrees at ubo na may dugo, pero nakikinig.

“Aling Miling, child abuse at falsification of public document yan, pwede ka makulong ng 6 months sa city jail at magmulta ng ₱10,000!” sabi ng pulis, kinabitan ng posas si Aling Miling.

Doon umiyak si Sam. Kahit 7 anyos lang siya, honor student at mabait, lumapit siya kay Aling Miling.

“Ma’am, wag po ninyo ikulong si Lola Miling, matanda na po siya, 60 anyos, at may tindahan ng bigas na kita ₱500 isang araw, kahit pinagbintangan niya si Papa na patay na 11 months para hindi mag-sustento sa operasyon ko sa puso na ₱300,000!” sabi ni Sam, hawak ang kamay ni Aling Miling na naka-posas at may lagnat na 38 degrees at may ubo na may dugo.

Tiningnan ko si Sam. Ang bait ng anak ko kahit pinabayaan siya ng sarili niyang lola. Pero kailangan kong maging matatag. Hindi pwedeng palampasin lang ito.

“Sam, anak, hindi pwede, kailangan managot si Lola Miling kasi pinagbintangan niya si Papa mo na patay na 11 months para hindi mag-sustento sa operasyon mo sa puso na ₱300,000 at pinagawa niya sa Recto na ₱500 lang helmet na may dugo at ID na may dugo at death certificate na peke!” sabi ng pulis, dinala si Aling Miling sa kulungan na may rehas na 2×2 meters na may CR na may tae at ihi sa loob.

Umuwi kami ni Sam sa bahay namin na plywood sa Tondo. Tahimik ang bahay. Yung kakanin na tinda ko kanina, hindi pa nabebenta lahat, ₱300 pa lang ang benta. Naupo ako sa sahig, binuksan ulit ang Facebook. Nag-message ako kay Karla Santos taga Cebu na may baby na 1 taon na si Baby Nathan.

“Karla, ako si Ana, asawa ni Ricky na akala patay na 11 months sa construction accident, pero buhay pala siya at nasa Cebu at may baby na kayo na 1 taon na si Baby Nathan, at anak kong si Sam, 7 anyos, may butas sa puso na kailangan ng ₱300,000 na operasyon at 11 months nang walang Papa at walang sustento!” message ko kay Karla. Sinama ko picture ni Sam na may butas sa puso at may lagnat na 38 degrees, nakahiga sa banig.

Isang oras akong naghintay. Si Sam nakatulog sa tabi ko, mainit pa rin ang noo, 38 degrees pa rin. Hawak niya pa rin ang parcel na damit na pang-bata. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o maiiyak.

Sumagot si Karla pagkatapos ng isang oras. “Ana, sorry, hindi ko alam na may asawa at anak na 7 anyos na may butas sa puso na kailangan ng ₱300,000 na operasyon si Ricky sa Tondo, sabi ni Ricky sa akin, single siya at walang anak, at ako, may baby na 1 taon na si Baby Nathan, at si Ricky, construction worker sa Cebu na sahod ₱700 isang araw, at hindi ko alam na pinagbintangan kayo ni Aling Miling na patay na si Ricky ng 11 months para hindi mag-sustento!”

Nanginginig ako habang binabasa yun. Si Karla pala, niloko rin ni Ricky. Hindi niya alam na may pamilya kami. Hindi siya kabit na alam ang lahat. Biktima rin siya.

“Ana, ito si Ricky, kausapin mo, nasa tabi ko siya, umiiyak siya!” sabi ni Karla sa chat, at biglang may video call.

Lumabas sa screen si Ricky. Payat na pero may tattoo na “Karla & Nathan” sa braso. May hawak na baby na 1 taon na si Baby Nathan, umiiyak din. Si Ricky na akala kong patay, na pinagluksa ko ng 11 months.

“Ana, Sam, sorry, buhay ako, hindi patay sa construction accident, nagpanggap lang kami ni Nanay na patay ako para hindi na mag-sustento kay Sam na may butas sa puso na kailangan ng ₱300,000 na operasyon, at nasa Cebu ako kay Karla at kay Baby Nathan na 1 taon na anak namin, sorry, Sam, anak, sorry, hindi ako nag-sustento ng 11 months sa operasyon mo sa puso na ₱300,000!” sabi ni Ricky sa video call, umiiyak at luhod sa video call.

Gising na si Sam, narinig ang boses ng Papa niya. Lumapit siya sa cellphone.

“Ricky, 11 months mo kaming pinabayaan ni Sam na may butas sa puso na kailangan ng ₱300,000 na operasyon at may lagnat na 38 degrees at may ubo na may dugo at akala namin patay ka na sa construction accident na may helmet na may dugo at ID na may dugo at death certificate na peke na pinagawa sa Recto na ₱500 lang, tapos ngayon may baby ka na 1 taon na si Baby Nathan na healthy habang anak mong si Sam, 7 anyos, may butas sa puso at pwede mamatay pag hindi naoperahan ng ₱300,000?” tanong ko kay Ricky sa video call, hawak si Sam na may butas sa puso at may lagnat na 38 degrees at may ubo na may dugo.

“Ana, Sam, babalik ako sa Tondo bukas, mag-sustento ako ng ₱300,000 para sa operasyon ni Sam sa puso, magtatrabaho ako sa construction sa Quezon City ulit na sahod ₱700 isang araw at hihiram ako sa foreman ng ₱300,000 para sa operasyon ni Sam!” sabi ni Ricky sa video call, umiiyak.

Pinatay ko ang video call. Hindi ko na kaya makita ang mukha niya. Si Sam umiiyak, pero hindi dahil sa galit, kundi dahil buhay ang Papa niya.

“Mama, babalik po ba si Papa? Buhay po siya?” tanong ni Sam.

Tumingin ako sa anak ko. Sa loob ng 11 months, ako lang ang nagtinda ng kakanin na ₱300 isang araw at naglabada na ₱300 isang araw, total ₱600, para sa gamot na ₱200 isang tableta at baon na ₱30 at ipon na ₱300,000. Si Aling Miling na may tindahan ng bigas na kita ₱500 isang araw, hindi kami tinulungan. Ngayon alam ko na, peke lahat.

Doon ako nagdesisyon. Maliit na desisyon pero importante. Hindi ko tatanggapin na bumalik si Ricky na parang walang nangyari. Hindi ko siya agad patatawarin. Pero tatanggapin ko ang sustento para sa operasyon ni Sam. At hihingi ako ng tulong sa DSWD para legal ang lahat. Hindi na ako papayag na lokohin ulit kami.

“Sam, anak, matulog ka na. Bukas, may gagawin si Mama. Hindi pa tapos ang laban natin para sa puso mo,” sabi ko, niyakap si Sam na may lagnat na 38 degrees.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖