Bahagi 3
Akala ko matatapos sa sigawan sa bakuran pero nang hinalungkat ni Kapitana ang bulsa ni biyenan ko ay lumabas ang lahat ng resibo at pati notebook ni Kumar.
Pagdating namin sa barangay hall, nandoon na si Kapitana, 50 anyos, babae, hawak logbook. Kasama niya si Ma’am sa DSWD, 40 anyos, may logbook din dahil sa 4Ps namin na ₱3,600. Nandoon din yung pulis na babae, 40 anyos, may posas sa baywang, at si Teacher ni Janna, 35 anyos, may dalang brown envelope na may scholarship na ₱5,000 ni Janna.
Pinaupo kami. Si Aling Puring, pilit pa ring matapang. Si Kumar na Bumbay, tinawag din ni Kapitana, dala yung notebook niya na may sulat na utang na ₱9,000 plus tubo na ₱1,800, total ₱10,800. Nandoon din pangalan ko, may drawing na ekis na pula, kasi ginamit ni Aling Puring pangalan ko pang-garantiya.
Kapitana ang unang nagsalita. “Aling Puring, totoo ba na kinuha mo yung Bonna na ₱850 at EQ Dry na ₱350 na nasa lamesa habang tulog si Janna sa duyan? Binenta mo raw ng ₱400 at ₱200 sa tindahan sa kanto, total ₱600?”
Tahimik si Aling Puring. Tumingin sa akin, tapos kay Janna.
Si Ma’am DSWD sumunod. “Rowena, yung 4Ps na ₱3,600, pang-gatas at diaper talaga yun ni Baby. May report kasi na nawawala raw. Totoo ba na binenta mo?”
Umiyak na ako. “Ma’am, hindi po. Ipon ko po sa labada na ₱350 isang araw yun. Limang kilo, ₱70 per kilo. Pambili ko ng Bonna, EQ, at Ceelin na ₱250. Total ₱1,650 lahat kasama sabon at shampoo at pulbo. Hindi ko po kayang ibenta gatas ng anak ko.”
Si Janna, kahit nanginginig, tumayo. “Ma’am, ako po nakakita ng resibo. Nasa ilalim po ng banig ni Lola. May pera po si Lola na ₱600 at bingo card po na tig-₱100. Sabi po ni Lola kahapon, kailangan daw niya pang-taya kasi last day na daw ng blackout na ₱5,000.”
Doon binuksan ni Kapitana yung bulsa ng duster ni Aling Puring. Lumabas yung bingo card, dalawang piraso, tig-₱100, at yung kulubot na resibo na galing sa tindahan. Kita yung sulat ng tindera: Bonna 1.2kg – ₱400, EQ Dry 30s – ₱200. May pirma pa ni Aling Puring sa baba.
Si Kumar, nagsalita na rin. “Si Nanay Puring, may utang sa akin ₱9,000. Sabi niya bayaran niya kahapon. Binigay niya sa akin ₱150 lang galing daw sa benta ng gatas. Kulang pa ₱10,200. Sabi niya sa akin, manugang niya nagbenta ng gatas pang-milk tea, kaya wala siya pambayad.”
Doon na umamin si Aling Puring, pero palusot pa rin. “Opo, Kapitana, kinuha ko. Pero hindi ko ninakaw! Bahay ko to! Lahat ng nasa bahay na to, akin! Yung titulo nasa pangalan ko! Akala ko pwede ko hiramin tapos palitan ko pag nanalo ako sa bingo. 20 taya ako, ₱2,000 lahat, natalo lahat. Pang-bingo at pang-hulog kay Kumar.”
Nanggigigil si Teacher ni Janna. “Aling Puring, 6 na buwan pa lang si Baby Nathan. Yung gatas na Bonna at vitamins na Ceelin, hindi luho yun, buhay yun. At si Janna, honor student, 7 years old lang, nag-aalaga na ng kapatid habang naglalaba nanay niya.”
Si Ma’am DSWD, seryoso na. “Aling Puring, yung 4Ps na ₱3,600, para sa bata yun. Kung binenta mo yung gatas, neglect yan. Pwede ka namin i-report.”
Doon na lumuhod si Aling Puring sa harap naming lahat. Umiiyak. “Patawarin niyo ako. Baon na ako sa utang. Yung tindahan ng yosi ko na kita ₱250 isang araw, hindi na sapat. Yung tong-its ni Dante na ₱50 ang taya at yosi na utang na ₱3,000, wala ring tulong. Natakot ako kay Kumar. Akala ko mananalo ako sa bingo, ₱5,000 blackout, mababayaran ko lahat.”
Tumingin ako kay Janna. Hawak niya pa rin si Baby na ngayon ay tulog na sa pagod kakaiyak. Yung medal na bronze niya, nakasabit pa sa bulsa. Naalala ko, sabi niya dati gusto niya maging teacher.
Doon ako natauhan. Hindi lang pera ang nawala. Tiwala ang nawala. Si Janna, 7 years old pa lang, natutong hindi manahimik. Pero ayoko na siya ulit malagay sa ganung posisyon.
Bumulong ako kay Kapitana. “Kap, pwede po ba na yung 4Ps at ipon ko, hindi na po sa bahay na yun itatago? Gusto ko po may sarili kaming lagayan, may susi lang ako at si Janna.”
Tumango si Kapitana. “Rowena, tama yan. At simula ngayon, yung gatas at diaper, ikaw na bibili, ikaw na magtatago. Hindi na sa lamesa lang.”
Doon ako nagdesisyon. Maliit na desisyon pero malaki para sa akin. Sabi ko sa sarili ko, hindi na ako papayag na ako ulit pagbintangan. Hindi na ako sa lamesa mag-iiwan ng gatas ng anak ko. Bibili ako ng plastic box na may susi, ₱350 lang sa palengke, at doon ko itatago lahat ng Bonna, EQ, at Ceelin.
At isa pa, kinausap ko si Teacher. “Ma’am, pwede po ba yung scholarship na ₱5,000 ni Janna, sa account ko na lang po muna? Para po sa bag at notebook niya na tig-₱500 at ₱200?”
Pumayag si Teacher. At doon, sa harap ng logbook ni Kapitana at DSWD, pinirmahan ni Aling Puring na babayaran niya yung ₱1,650 na gatas at diaper at vitamins.
Pero alam ko, hindi pa tapos. Kasi pag-uwi namin, kailangan pa rin naming harapin yung bahay na yun at yung utang na ₱10,800 kay Kumar na hindi pa bayad.
Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖
