Hinarap ko silang dalawa sa harap ng pamilya niya at ng abogado, dala ang bank records at hindi na ako yung dating babaeng tahimik lang na naghihintay.

Bahagi 4
Hinarap ko silang dalawa sa harap ng pamilya niya at ng abogado, dala ang bank records at hindi na ako yung dating babaeng tahimik lang na naghihintay.

Isang linggo pagkatapos ng Mid-Autumn Festival. Hindi sa City Hall kami nagkita kundi sa isang mediation room sa may Quezon City Hall. Kasama ko si Atty. Ana, kaibigan ni Grace. Kasama ni Carlo si Mama niya at si Lara, karga pa rin si Ethan.

Pagpasok pa lang, sinubukan ni Lara na umiyak.

“Angela, sorry talaga. Hindi ko alam na joint account niyo pala yung ginamit ni Carlo. Akala ko pera niya. Babayaran ko talaga, promise.”

Tiningnan ko siya. Hindi galit. Pagod lang.

“Lara, hindi ikaw yung kausap ko. Asawa ko yung kumuha, hindi ikaw. Pero yung condo na naka-reserve sa pangalan mo, gamit yung pera namin, hindi ko papayagan.”

Biglang sumabat yung Mama ni Carlo.

“Angela, hija, huwag ka naman ganyan. Kawawa naman yung bata. Si Ethan walang kasalanan. Tsaka pamilya naman tayo.”

“Pamilya?” Ngumiti ako. “Tita, nung naospital po si Mama, sinabi ni Carlo tawagan ko na lang daw yung PhilHealth. Nung ako yung may sakit, sabi niya mag-Grab ako. Ngayon lang ako naging pamilya nung kailangan niyo ng pera ko?”

Natahimik si Tita. Si Carlo naman, pula na mukha.

“Angela, pwede ba huwag mo nang idamay si Mama? Ako may kasalanan, sige na. Pero huwag mo naman idamay si Ethan. Bata yun!”

“Alam kong bata siya, Carlo. Kaya nga hindi ko siya inaaway. Ikaw ang kausap ko. Limang taon, lahat ng emergency ko, ako lang. Lahat ng emergency nila, ikaw agad. Ano tawag mo dun?”

Binuksan ni Atty. Ana yung folder. Nilabas yung bank statements, yung reservation agreement na may sulat kamay ni Carlo, at yung screenshots ng messages ni Carlo kay Lara na sinend ni Lara mismo kay Carlo nung nag-aalala siya na baka makasuhan — na nakuha ko nung binuksan ni Carlo yung laptop niya at hindi na-log out.

“Mr. Reyes, malinaw dito na without consent ni Mrs. Reyes, nag-transfer ka ng ₱360,000 from joint account. At may pattern ng pag-gamit ng joint funds for third party. Pwede naming i-file as dissipation of conjugal assets,” sabi ni Atty. Ana.

Namutla si Carlo.

“Hindi dissipation yun! Pahiram lang!”

“Pahiram na walang permiso, walang kasulatan, at ang nakikinabang hindi asawa mo kundi ibang tao. Sa batas, conjugal pa rin yun,” sagot ni Atty. Ana.

Doon na umiyak si Lara nang totoo.

“Carlo, sabi mo okay lang! Sabi mo papayag si Angela kasi mabait siya!”

Lumingon si Carlo sa kanya. Doon ko nakita yung bitak.

“Lara, tumahimik ka muna!”

“Hindi! Nilagay mo ako sa alanganin! Sabi mo annul ka na, single ka na, pwede mo akong tulungan!”

At doon na sumabog lahat. Yung Mama ni Carlo, sinisisi si Lara. Si Lara, sinisisi si Carlo. Si Carlo, nakatingin sa akin, parang ngayon lang niya narealize na hindi na ako yung Angela na maghihintay sa condo na may dalang soya milk na mali ang timpla.

Tumayo ako.

“Carlo, hindi ko na hahabulin yung ₱15,000 at ₱22,000. Pero yung ₱360,000, ibabalik mo sa joint account within seven days. Kung hindi, tutuloy namin yung kaso. At yung reservation sa condo, i-cancel mo. Hindi pera ng bagong pamilya mo yun.”

“Anong bagong pamilya?” gulat niyang tanong.

“Di ba yun naman gusto mo? Yung pamilyang laging nangangailangan sa’yo? Nakuha mo na. Pero hindi kasama yung pera ko.”

Pumirma siya sa kasunduan na ginawa ni Atty. Ana. Nanginginig yung kamay niya. Si Lara, buhat si Ethan, tahimik na lumabas. Hindi na siya lumingon.

Pagkatapos ng mediation, lumabas ako ng City Hall. Mainit yung araw sa Quezon City pero magaan yung pakiramdam ko. Tinawagan ko si Mama.

“Ma, tapos na. Uuwi ako.”

Pag-uwi ko sa maliit na apartment na ni-rent ko malapit sa opisina sa may Makati, binuksan ko yung kahon. Hindi mooncake. Yung luma kong emergency contact list. Kumuha ako ng ballpen at binura ko si Carlo at pinalitan ng pangalan ni Mama at ni Grace.

Tapos nag-order ako ng soya milk. Unsweetened. Yung gusto ko talaga.

Umupo ako sa may bintana. Sa wakas, hindi na ako naghihintay ng tawag o ng pag-uwi ninuman. At sa unang pagkakataon sa loob ng limang taon, natulog ako nang mahimbing nang alam kong bukas, ako na ang pipili para sa sarili ko.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨

Related Posts

“Kailangan ni Mama ng ₱2.65 Milyon Para sa Operasyon sa Puso!” Umiiyak Akong Sumugod sa Ospital, Pero Isang Nurse ang Pumigil sa Akin at Bumulong: “Magtago Ka Muna.” Ang Narinig Ko sa Loob ang Tuluyang Sumira sa Aming Pamilya.h3

“Kailangan ni Mama ng ₱2.65 Milyon Para sa Operasyon sa Puso!” Umiiyak Akong Sumugod sa Ospital, Pero Isang Nurse ang Pumigil sa Akin at Bumulong: “Magtago Ka…

PINAGBAWALAN NIYA KAMING GUMAMIT NG ELEVATOR PARA MAGHATID NG 80 GALON NG TUBIG SA 36-PALAPAG NA GUSALI! AKALA NG BAGONG MANAGER, KAYA NIYA KAMING APIHIN—PERO KINABUKASAN, SA HARAP NG ISANG LIBONG BISITA, SIYA MISMO ANG NAGMAKAAWA SA AKIN

PINAGBAWALAN NIYA KAMING GUMAMIT NG ELEVATOR PARA MAGHATID NG 80 GALON NG TUBIG SA 36-PALAPAG NA GUSALI! AKALA NG BAGONG MANAGER, KAYA NIYA KAMING APIHIN—PERO KINABUKASAN, SA…

Humarap ako sa dating biyenan at sa kabit ng ex-husband ko sa ospital at doon ko sinabi na hindi na nila ako pwedeng utuin pa at ako na ang magdedesisyon sa sarili kong pera

Bahagi 4 Humarap ako sa dating biyenan at sa kabit ng ex-husband ko sa ospital at doon ko sinabi na hindi na nila ako pwedeng utuin pa…

Akala ko tapos na ang paniningil nila pero sinundan pa ako sa Tagaytay ng bago niyang asawa para pilitin akong bumalik at magbayad sa ospital

Bahagi 3 Akala ko tapos na ang paniningil nila pero sinundan pa ako sa Tagaytay ng bago niyang asawa para pilitin akong bumalik at magbayad sa ospital…

Sa huling paghaharap namin sa harap ng anak ko mismo sa playground ng barangay, sinabi ko sa kanya na hindi pera o apelyido ang sukatan ng pagiging ama kundi kung sino ang handang manatili.

Bahagi 4 Sa huling paghaharap namin sa harap ng anak ko mismo sa playground ng barangay, sinabi ko sa kanya na hindi pera o apelyido ang sukatan…

Akala ko tapos na ang lahat nang harangin niya ako sa tapat ng inuupahan kong apartment sa Project 8, pero may tinatago pala siyang katotohanan tungkol sa gabi ng pag-alis ko noon.

Bahagi 3 Akala ko tapos na ang lahat nang harangin niya ako sa tapat ng inuupahan kong apartment sa Project 8, pero may tinatago pala siyang katotohanan…

Để lại một bình luận

Email của bạn sẽ không được hiển thị công khai. Các trường bắt buộc được đánh dấu *