Bahagi 4
Sa harap ng buong pamilya namin sa Makati sinampal ko ng katotohanan si Anton at doon ko binawi ang titulo at bank account ng asawa ko.

Kinabukasan, bumalik si Anton Sy sa mansyon namin sa Forbes Park. Kasama pa rin ang apat na bodyguards niya pero halatang hindi na siya kasing yabang kahapon. Wala na ang Patek na peke. Naka-long sleeves na siya para takpan ang pulso niya.

Nakaupo kaming lahat sa sala. Si Don Ramon sa gitna, si Ate Grace at Ate Liza sa magkabilang gilid, si Miguel sa tabi ko. Ako, hindi na sa sofa, nasa main table na.

Nilapag ni Anton ang bagong folder. Mas makapal daw, mas kumpleto ang papeles.

“Ako pa rin ang may hawak sa inyo,” sabi niya. “Kahit anong sabihin ninyo sa relo ko, may pirmado pa rin akong kasunduan sa mga bangko sa New York at sa Europe. Isang tawag ko lang, tuluyan nang babagsak ang Dela Fuente.”

Ngumiti si Ate Grace. Binuksan niya ang laptop at pinakita ang email.

“Anton, kagabi pa namin sinend sa lahat ng bangko ang report tungkol sa tatlong minahan mo. Yung minahan sa Africa, abandoned na pala noong 2020 pa, kinain na ng gobyerno nila. Yung sa South America, may kasong environmental at hindi ka na ang may-ari, nabili na ng Canadian company noong 2022. Yung pangatlo, nakasangla na sa Dubai bank for ₱12 bilyon. Double collateral ka. Alam mo bang fraud yan sa international banking?”

Namutla si Anton.

Dagdag pa ni Ate Liza, “Tinawagan ko yung kaibigan ko sa fund na kausap mo. Sabi nila, pinakita mo lang sa kanila ang lumang assay report na 2019 pa. Wala kang bagong drilling result. Kaya sila pumayag na i-block ang Dela Fuente kasi akala nila malakas ka. Pero ngayong alam nilang peke ang basehan mo, sila mismo ang gustong umatras.”

Ako naman, kinuha ko ang cellphone ko at pinakita ang reply ng Sotheby’s at ng Patek boutique.

“Anton, hindi lang relo ang peke sa iyo. Pati yung bank certificate mo, peke ang logo. Yung font na ginamit mo, hindi font ng bangko na yan. Ako araw-araw akong tumitingin sa font ng Hermès, ng Chanel, ng Patek. Alam ko pag may mali sa letter spacing. Yung certificate mo, tabingi rin tulad ng relo mo.”

Napahiya si Anton. Tumayo siya at malakas na hinampas ang table.

“Anong alam mo? Babae ka lang na puro bag! Wala kang alam sa totoong negosyo!”

Doon na tumayo si Miguel. Hindi siya sumigaw. Mahinahon lang pero matigas ang boses.

“Huwag na huwag mong pagsasalitaan nang ganyan ang asawa ko. Siya lang ang nakakita ng niloloko mo kami lahat.”

Tumingin sa akin si Don Ramon at tumango, senyales na ako na ang magsalita.

Huminga ako nang malalim.

“Anton, akala mo matatakot kami sa ₱30 bilyon mo. Pero ang totoo, wala ka namang ₱30 bilyon. Umutang ka lang para magmukhang mayaman. Sinangla mo yung wala na. Nagsuot ka ng pekeng relo para magmukhang bilyonaryo pero yung totoo, baon ka na sa utang sa Dubai.”

“At alam mo ba kung bakit ko alam?” dagdag ko. “Kasi yung mga tunay na mayaman, hindi takot gumastos sa totoo. Si Papa, kahit nalulugi kami, sinabi pa rin niyang ibili ako ng bag gamit ang personal account niya. Kasi kahit walang pera ang kumpanya, buo pa rin ang pamilya. Ikaw, wala kang pamilya, wala kang tunay na relo, wala kang tunay na minahan.”

Nanginginig ang kamay ni Anton.

Tumawag si Ate Grace sa speaker. Nasa linya ang legal counsel ng isa sa mga bangko sa New York. Sinabi ng counsel na dahil sa fraud na nadiskubre, ire-restore nila ang credit line ng Dela Fuente Group at iimbestigahan si Anton.

Doon tuluyang bumagsak ang balikat ni Anton. Yung mga bodyguards niya dahan-dahang umatras. Wala na silang pinoprotektahan na malakas na tao.

Sinubukan pa niyang magmakaawa.

“Don Ramon, pag-usapan natin. Hati na lang tayo. Bigyan niyo ako ng kahit 10%…”

Tumayo si Don Ramon. Matangkad pa rin kahit maputi na ang buhok.

“Anton, apatnapung taon kong inalagaan ang Dela Fuente. Hindi ko ibibigay sa taong nagsuot ng kasinungalingan sa pulso niya.”

Tumingin siya sa akin.

“Angela, ikaw na ang magsabi kung anong gusto mong gawin sa agreement na yan.”

Kinuha ko ang folder na may ₱30 bilyon na kontrata at pinunit ko sa harap niya. Hindi dahil matapang ako, pero dahil alam kong hindi na kami takot.

Sabi ko, “Umalis ka sa bahay namin. At huwag ka nang babalik sa BGC, sa Makati, sa kahit saang building ng Dela Fuente.”

Umalis si Anton na nakayuko, walang imik. Yung tunog ng sapatos niya sa sahig hindi na mayabang, parang takbo ng taong nahuli.

Pagkasara ng gate, tahimik ang lahat ng ilang segundo tapos biglang napaiyak si Ate Liza at niyakap ako. Si Ate Grace na laging seryoso, hinawakan ang kamay ko.

“Angela, sorry. Mali kami ng tingin sa iyo,” sabi ni Ate Grace.

Umiling ako. “Okay lang, Ate. Kasi kung hindi niyo ako tinuring na display dati, hindi ko matutunan tumingin sa detalye ng mga bagay.”

Si Don Ramon lumapit at hinawakan ang balikat ko.

“Simula ngayon, ikaw ang head ng authentication at luxury assets ng grupo. Lahat ng bibilhin, ikaw ang mag-a-approve. Hindi na ikaw yung bumibili lang ng bag. Ikaw na yung nagpoprotekta sa pera namin.”

Napatawa ako na may luha.

Si Miguel niyakap ako nang mahigpit. “Sabi ko na sa iyo, hindi ka pabigat. Ikaw ang pinakamatalas sa amin.”

Kinagabihan, bumalik kami sa dati. Pero iba na.

Nakaupo pa rin ako sa orange sofa pero nasa tabi ko na ang mga folders ng grupo. Hindi na ako naghahanap ng quota sa Greenbelt. Tinutulungan ko si Ate Grace mag-check ng mga titulo ng lupa at bank account na muntik nang makuha ni Anton.

At sa unang beses, nang mag-dinner kami sa mansyon sa Forbes, hindi na ako yung nasa sulok lang na kumakain ng ubas. Nasa gitna ako ng hapag, katabi ni Don Ramon at ni Miguel, at lahat sila nakikinig pag nagsasalita ako.

Yung dati kong SA nag-message ulit, “Ma’am, dumating na yung Himalayan.”

Ngumiti ako at nag-reply, “I-reserve mo. Pero sa personal account ko na babayaran, hindi na sa family account. Kaya ko nang bilhin gamit ang sarili kong sweldo.”

At sa puso ko alam ko, yung bagong umagang parating para sa pamilya Dela Fuente, ako na ang isa sa magbubukas ng pinto para dito.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨