Bahagi 4
Nung siningil na kami ni Singh at nagharap kami sa barangay, doon ko sinabi sa biyenan ko na hindi na ako papayag na gamitin pa ang anak ko

Kinabukasan, alas-siyete pa lang ng umaga, nasa harap na ng bahay namin si Singh. Kasama niya yung isang kasama niyang maningil. Dala pa rin yung notebook na may ₱8,000 na utang at ₱1,600 na tubo. Total ₱9,600.

“Aling Nita, usapan natin ngayon,” sabi ni Singh. Si Aling Nita, kakagising lang, wala pang hilamos, hawak pa rin yung bingo card na natalo.

Lumabas ako, bitbit si Kyla na may lagnat pa rin na 39 degrees pero medyo bumaba na sa 38.5 dahil sa punas. Dala ko yung bag na may lock, nandoon lahat ng resibo. Si Boyet, kararating lang galing sa biyahe na ₱400, pagod.

“Singh, magkano ba talaga nakuha ni Nanay sa gamot?” tanong ni Boyet. Sumagot si Singh, “₱650 lang daw binigay ng TGP. Pero hindi yun sapat.”

Doon pumunta kami sa barangay hall, hindi dahil pinatawag kami, pero dahil gusto ni Aling Nita na magpaliwanag. Kasama namin si Singh, kasi gusto niya may witness. Pagdating sa barangay hall sa Quezon City, nandoon si Kagawad Delia, babae, 50 anyos, kilala lahat ng chismis sa barangay.

“Kagawad, pinagbintangan ako ng biyenan ko na binenta ko gamot ng anak ko pang-milk tea. Pero siya pala nagbenta ng Augmentin na ₱850 ng ₱300, Ceelin na ₱450 ng ₱200, Tempra na ₱150 ng ₱50, salbutamol na ₱350 ng ₱100. Total ₱650 lang. Pang-bingo na ₱100 isang taya at pang-bayad sa utang na ₱8,000 kay Singh,” sabi ko, inilabas ko yung resibo ng TGP na may pangalan ko na may ekis na pula at yung bingo card.

Tiningnan ni Kagawad yung resibo. “Aling Nita, totoo ba to?” tanong niya.

Umamin si Aling Nita, pero may depensa pa. “Kagawad, totoo binenta ko. Pero hindi ko ninakaw! Sa bahay ko to! Ako may-ari ng bahay na bato na 50 sqm na walang titulo! Yung lupa 60 sqm, akin! Yung gamot nasa lamesa ko! At saka, yung manugang ko, lagi nagmi-milk tea! Lagi nasa parlor! Lagi Shopee!”

Doon ako sumabog, pero hindi sigaw na walang laman. “Nay, kailan ako nag-milk tea na ₱150 isang baso na sampung baso ₱1,500? Kailan ako nag-rebond na ₱1,500? Yung damit na sexy sa Shopee na ₱500 isa, lima ₱2,500, kailan? Yung Red Horse na ₱100 isang bote, sampu ₱1,000, kailan ako uminom? Naglalaba ako ₱70 isang kilo, 5 kilos isang araw, ₱350 isang araw! Yung ₱1,800 na gamot, inutang ko pa sa TGP! Yung anak ko honor student, may certificate at bronze medal, may baon na ₱20 lang galing sa kakanin na tinda ko na ₱300 isang araw! Tapos sasabihin mo ako nagbenta?”

Natahimik si Aling Nita. Nakita niya yung galit ko na hindi na takot. Si Boyet, nagsalita na, “Nay, tama na. Si Kyla apo mo, 7 anyos, may 39 degrees na lagnat. Hindi laruan gamot na ₱1,800. Kung may utang ka na ₱8,000 na may tubo na ₱1,600, total ₱9,600, sabihin mo sa amin, hindi yung gamot ng bata gagalawin mo.”

Si Singh, biglang nagsalita, “Aling Nita, yung ₱500 na binigay mo kahapon, hindi ko pa tinatanggap kasi galing sa gamot ng bata. Ibalik mo gamot o pera na ₱1,800. Kung hindi, kukunin ko tindahan mo ng yosi na kita ₱200 isang araw.”

Doon natakot si Aling Nita. Yung tindahan ng yosi lang yung kita niya. Sabi ni Kagawad, “Aling Nita, kailangan mo bayaran yung ₱1,800 na gamot ni Kyla. Yung utang mo kay Singh na ₱8,000, problema mo yun, pero yung gamot ng bata, kailangan mo ibalik. At saka, bawal magbenta ng gamot na may reseta nang walang pahintulot.”

Si Aling Nita, umiiyak na. “Wala na akong pera! Natalo sa bingo! Yung bingo card na ₱100, 20 taya ₱2,000, talo lahat!”

Sabi ni Kagawad, “May napanalunan kang bigas na 5 kilos dati sa bingo, di ba? Ibenta mo. At yung tindahan mo, magbenta ka ng yosi para makaipon. Pero ngayon, kailangan mo magbayad ng ₱1,800 kay Leni para mabili ulit gamot ni Kyla.”

Dahil sa takot, pumayag si Aling Nita. Binenta niya yung bigas na 5 kilos na napanalunan niya dati sa bingo ng ₱300 at nanghiram siya ng ₱1,500 sa kapatid niya sa Cebu na dati ayaw niyang hingian. Total may ₱1,800 siya. Binigay niya sa akin sa harap ni Kagawad at ni Singh.

Dali-dali akong pumunta sa TGP, kasama si Boyet at si Kyla na nakasakay sa tricycle. Binili ko ulit yung Augmentin na ₱850 na bago, Ceelin na ₱450 na bago, Tempra na ₱150 na bago, at salbutamol na ₱350 na bago. Total ₱1,800 na bago. May resibo na bago, nakapangalan sa akin, walang ekis.

Pag-uwi, pinainom ko agad si Kyla ng Tempra na ₱150. Pagkalipas ng isang oras, bumaba lagnat niya sa 37.5. Kinabukasan, sinimulan niya yung Augmentin na ₱850. Yung Ceelin na ₱450, araw-araw. Yung salbutamol na ₱350, pang-nebulizer pag inuubo.

Lumipas ang tatlong araw, wala nang lagnat si Kyla. 36.5 na lang. Wala nang ubo at sipon. Bumalik na siya sa school sa Quezon City, dala yung bagong bag na pink na ₱500 na binili namin sa palengke galing sa extra laba, at bagong notebook na 10 piraso na ₱200 at lapis na 10 piraso na ₱50. May baon na siyang ₱30.

Si Aling Nita, simula noon, hindi na nag-bingo ng tatlong beses isang linggo. Isang beses na lang, at ₱50 na lang taya. Yung utang niya kay Singh na ₱8,000 na may tubo na ₱1,600, unti-unti niyang binabayaran galing sa tindahan ng yosi na kita ₱200 isang araw. Si Singh, hindi na naningil ng tubo na ₱1,600 dahil naawa kay Kyla, principal na ₱8,000 na lang pinabayaran niya, hulugan.

Kami ni Boyet, nag-usap. Sabi ko, “Boyet, hindi na pwede na sa bahay na walang titulo tayo na lagi tayo nasa ilalim ng nanay mo. Mag-iipon tayo, kahit paupahan na maliit na 30 sqm dito lang sa Quezon City, basta may sarili tayong lock para sa gamot ni Kyla.”

Pumayag si Boyet. Nagtuloy siya sa pag-tricycle na kita ₱400 isang araw, pero hindi na tumatambay sa kanto na may tong-its na ₱50 ang taya. Ako, nagdagdag ng laba, 7 kilos na ngayon, kaya ₱490 isang araw. Yung tindahan ng yosi ni Aling Nita, kami pa rin bumibili, pero hindi na namin iniiwan si Kyla mag-isa.

Isang gabi, habang natutulog kami sa banig sa bahay na bato na may bagong pintura na pink na kami nagpintura gamit yung natira sa pera, tinanong ako ni Kyla, “Mama, paglaki ko, pwede ba ako maging doktora para gamutin ko mga batang 7 anyos na may lagnat na 39 degrees na binenta ng Lola nila gamot nila sa TGP ng ₱650 pang-bingo?”

Niyakap ko siya. “Oo, anak, pwede. At pag naging doktora ka, hindi mo sila pagbibintangan na pang-milk tea lang. Gagamutin mo sila ng Augmentin na ₱850, Ceelin na ₱450, Tempra na ₱150, at salbutamol na ₱350 na buo, hindi kalahati.”

Ngayong gabi, habang yakap ko si Kyla na wala nang lagnat at mahimbing na natutulog na may pangarap maging doktora, alam kong bukas maglalaba ulit ako ng 7 kilos na ₱490 pero hindi na para takpan ang kasalanan ng iba kundi para sa sarili naming bukas na may lock, may gamot, at may tiwala.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨