Bahagi 4
Hinarap ko ang biyenan ko sa harap ng kapitan at ng buong barangay para bawiin ang uniform at baon ng anak ko at titulo ng bahay namin

Isang linggo pagkatapos sa barangay hall, pinatawag ulit kami ni Kapitan. Hindi na lang kami. Pati si Kumar at si Aling Tonya at sampung chismosa na dati naniniwala na ako nagbenta ng uniform pang-milk tea.

Nasa harap kami ng barangay hall, sa may covered court ng Quezon City. Maraming tao. Si Isko, asawa ko, umuwi galing construction. Kita niya ₱600 that day. Nakatayo siya sa tabi ko, hawak si Angel. Ngayon lang niya nalaman lahat. Tahimik lang siya pero nanginginig kamao niya.

Si Aling Sita nandoon, payat, walang ayos. Wala na tindahan niya ng yosi kasi wala nang paninda. Sabi ni Kumar, simula nung umamin siya, hindi na siya pinapautang ulit.

Si Kapitan nagsalita. Sabi niya, base sa logbook at sa pag-amin ni Aling Sita, malinaw na si Aling Sita nagbenta ng baon ni Angel na ₱30 times 5 days = ₱150 at uniform na 2 piraso na ₱600 pero binenta ng ₱200 lang, total ₱350 kay Aling Tonya. At malinaw na pinagbintangan niya ako.

“Aling Sita, anong masasabi mo?” tanong ni Kapitan.

Tumayo si Aling Sita. Umiyak. “Kasalanan ko po. Nalulong ako sa bingo. Gusto ko lang mabayaran si Kumar na ₱10,000 plus ₱2,000 tubo. Akala ko mananalo ako ng jackpot. Pero talo ako nang talo. Kaya pati uniform ni Angel na may tahi ng pangalan niya, binenta ko. At pinagbintangan ko si Dolores kasi nahihiya ako.”

Si Aling Tonya tumayo din. “Kap, ako po bumili. Alam kong uniform ni Angel yun, may pangalan pa. Pero sabi ni Aling Sita, ayaw na raw ni Angel, malaki na raw. Kaya binili ko ng ₱200 para sa anak ko. Yung baon na ₱150, sabi niya sobra lang daw. Hindi ko alam na nakaw pala.”

Si Kumar nagsalita din. “Ako po si Kumar. Utang ni Aling Sita ₱10,000, tubo ₱2,000. Nagbayad lang ₱150 galing sa benta. Kulang pa ₱11,850. Pero hindi na ako maniningil kay Dolores at Angel. Kay Aling Sita lang.”

Ako ang huling nagsalita. Kinuha ko brown envelope. Nandoon resibo, bingo card, picture na may pulang ekis.

” Nay, 29 anyos ako, nagtitinda ng kakanin ₱300 isang araw para may baon si Angel na ₱30. Hindi ako nagmi-milk tea ng ₱150 sampung baso. Hindi ako nagpa-rebond ng ₱1,500. Hindi ako bumibili ng Shopee na sexy na ₱500 isa, limang damit. Hindi ako nagre-Red Horse ₱100 isang bote sampung bote. Lahat ng bintang mo, kasinungalingan para pagtakpan bisyo mo sa bingo na ₱200 per taya at utang mo kay Kumar na ₱10,000.”

Tahimik lahat. Si Angel biglang nagsalita, matapang.

“Lola, honor student po ako. Pero naka butas po ako na damit dahil binenta mo uniform ko na puti at blue na may pangalan ko. Baon ko ₱30, binenta mo rin. Paano po ako papasok?”

Doon umiyak nang malakas si Aling Sita. Lumuhod siya sa harap namin. “Patawarin niyo ako, Dolores, Angel. Mali ako.”

Pero hindi na ako yung dating Dolores na mananahimik lang. Sabi ko kay Kapitan, “Kap, may titulo ng lupa ang bahay na 60 sqm na tinitirhan namin. Nasa pangalan ni Nanay Sita. Pero kami nag-aalaga ng bahay, kami nagbabayad ng kuryente. Natatakot ako na isang araw pati titulo, isangla niya pang-bingo at pang-5-6. Gusto ko po protektahan si Angel.”

Si Kapitan at DSWD nag-usap. Sabi ni DSWD, pwede ilipat ang pag-iingat ng titulo sa barangay at DSWD habang may kasunduan. At yung tindahan ng yosi na kita ₱250 isang araw, isasara muna. Yung kita, ipunin para kay Angel.

Nagkasundo kami sa barangay. Si Aling Sita, kailangan magbayad ng ₱350 kay Angel, galing sa benta ng bigas na 5 kilos na napanalunan niya sa bingo na binenta niya ng ₱300 at sa natirang yosi na binenta ng palugi. Plus mag-community service sa barangay hall, magwalis ng tatlong beses isang linggo, at bawal na mag-bingo ng 6 na buwan. At si Aling Tonya, ibabalik yung uniform, kahit gamit na, at mag-sorry kay Angel.

Si Kumar, pumayag na hulugan na lang ni Aling Sita ang kulang na ₱11,850 ng ₱100 araw-araw, hindi na 20% tubo, at hindi na pwedeng dagdagan ng bingo.

Pagkatapos ng kasunduan, binili namin ni Isko at Angel ng bagong uniform. Dalawang piraso ulit, puti at blue, ₱300 bawat isa, total ₱600, may tahi ulit ng pangalan ni Angel. At baon na ₱30 araw-araw, sampung araw, ₱300, galing sa ipon ko sa kakanin at sa scholarship ni Angel na ₱5,000 na hawak na ng DSWD at sa 4Ps na ₱3,600.

Lumipat kami ng puwesto sa bahay na bato. Nilinis namin. Pininturahan ng pink na favorite ni Angel. Naglagay kami ng window type na aircon na second hand, ₱15,000, galing sa ipon namin mag-asawa at sa dagdag na kita ko na ngayon ₱400 na isang araw kasi dumami suki ko sa kakanin dahil sa kwento namin.

Si Aling Sita, nakatira pa rin sa bahay, pero may sariling kwarto na siya. Hindi na siya may hawak ng pera ni Angel. At araw-araw, siya naghahatid kay Angel sa school, para makabawi.

Isang gabi, habang natutulog kami ni Angel sa banig, may aircon na, tinanong niya ako.

“Mama, paglaki ko, pwede ba ako maging teacher para turuan ko mga bata na 7 anyos na binentahan ng Lola nila ng baon at uniform pang-bingo?”

Sabi ko, yakap siya, “Oo, anak, pwede kang maging teacher. At turuan mo sila na huwag manahimik pag may mali, kahit Lola pa nila gumawa.”

At doon ako naiyak, hindi na dahil sa bintang na binenta ko daw ang baon at uniform ni Angel pang-milk tea, kundi dahil alam kong kahit 7 anyos pa lang si Angel, natuto na siyang tumayo para sa sarili niya. At natuto na rin akong tumayo para sa kanya.

Ngayon, tuwing umaga, suot ni Angel bagong uniform na may pangalan niya, may baon na ₱30, may bag na pink na ₱500, at may certificate na honor. At ako, nagtitinda pa rin ng kakanin, pero hawak ko na titulo ng bahay na nasa barangay hall, hawak ko na kinabukasan namin.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨