Bahagi 3
Akala ko tapos na nang umamin si biyenan sa barangay, pero doon ko lang nalaman na pati titulo ng bahay at pera ng tindahan isinugal na niya

Pagkatapos umamin ni Aling Sita sa barangay hall, akala ng lahat tapos na. Pero hindi. Mas mabigat pa pala ang kasunod.

Nakaupo kami sa loob ng barangay hall. Mainit. Amoy pawis at lumang kahoy. Hawak ko pa rin si Angel. Nanginginig siya pero ayaw bumitaw sa akin. Si Aling Sita nakaupo sa monobloc chair, nakayuko, hawak ang bingo card na lukot na.

Si Kapitan binuklat ang logbook. Sabi niya, hindi lang ito simpleng benta ng uniform. Child welfare case na ito. Nandun si Ma’am DSWD, may dala siyang sariling logbook. Tinanong niya ako kung saan napunta yung 4Ps na ₱3,600 at scholarship na ₱5,000 ni Angel. Sabi ko nasa akin yung bag at notebook, pero yung pera na cash, hawak ni Aling Sita kasi siya daw magtatago.

Doon lalong namutla si Aling Sita. Sabi ni Aling Tonya, hindi lang uniform at baon ang binili niya. Pati yosi sa tindahan ni Aling Sita, binili niya rin daw ng mura kasi sabi ni Aling Sita kailangan niya ng pera pang-bayad kay Kumar.

Si Kumar dumating din, tinawag ni Kapitan. Si Kumar, tahimik lang, may dalang notebook ng utang. Sabi niya, ₱10,000 utang ni Aling Sita, tubo ₱2,000, total ₱12,000. Nagbayad ng ₱150 lang galing sa ₱350 na benta ng uniform at baon. Kulang pa ng ₱11,850. Araw-araw siya pumupunta sa tindahan.

Doon ko nalaman, hindi lang isang beses nangyari. Sabi ni Aling Tonya, dati na daw siyang binibentahan ni Aling Sita ng kung ano-ano. Minsan bigas na 5 kilos na galing sa ayuda ng barangay, binenta ng ₱300. Minsan yosi na paninda, binenta ng palugi.

Si Teacher Liza, naglabas ng envelope na brown. Sabi niya, yung scholarship ni Angel na ₱5,000 dapat pambili ng bagong uniform at gamit. Pero natatakot si Angel na baka kunin ulit ni Lola. Kaya sa DSWD muna iiwan ang pera.

Si Aling Sita umiyak nang malakas. Sabi niya hindi niya gustong saktan si Angel. Sabi niya nalulong lang siya sa bingo. Akala niya mananalo siya ng malaki, ₱10,000 jackpot, para mabayaran si Kumar at may matira pa. Pero talo nang talo. Tatlong beses isang linggo siya nagbi-bingo, ₱200 per card. Sa isang buwan, mahigit ₱2,400 na taya.

Sabi niya, nung nakita niya tulog si Angel sa duyan na may kulambo, naisip niya yung uniform. Bago pa, mabango pa, may tahi pa ng pangalan. Alam niyang bibilhin ni Aling Tonya kasi pareho sila ng size ng anak.

At yung picture ko na may pulang ekis? Sabi niya, nagalit siya sa akin kasi hindi ako nagbigay ng pera pang-bingo nung isang araw. Gumuhit siya ng ekis sa picture ko na nasa altar, nilagay sa ilalim ng banig. Parang sumpa daw para manalo siya.

Nasaktan ako nang sobra. Pero sa sakit, biglang luminaw utak ko. Hindi na ako yung Dolores na tahimik lang, umiiyak sa sulok. Tinitigan ko si Angel. Honor student siya, may certificate at bronze medal, pero naka butas na damit dahil sa bisyo ng Lola niya.

Si Ma’am DSWD kinausap ako sa tabi. Sabi niya, pwede kaming tulungan. Pero kailangan ko magdesisyon. Gusto ko ba na magkahiwalay kami ng bahay ni Aling Sita? O gusto ko pa ring makisama? Sabi niya, may karapatan si Angel na protektahan.

Hindi pa tapos ang usapan sa barangay. Pero alam kong hindi pwedeng balik sa dati. Hindi pwedeng basta tawad lang tapos okay na.

May maliit akong desisyon na ginawa doon mismo sa barangay hall. Hindi malaki, pero importante. Kinuha ko yung resibo na hawak ni Angel, yung bingo card ni Aling Sita, at yung picture ko na may pulang ekis. Nilagay ko lahat sa brown envelope ni Teacher Liza, kasama ng scholarship. Sabi ko kay Kapitan, “Kap, pakitago po muna ito. Katibayan na hindi ako nagsinungaling. At para hindi na maulit.”

Tapos sabi ko kay Ma’am DSWD, “Ma’am, pwede po ba yung 4Ps at scholarship ni Angel, huwag na po muna ibigay kay Nanay Sita? Ako na lang po hahawak, o kayo na lang po.”

Pumayag sila. At sabi ko kay Angel, mahina pero buo, “Anak, simula ngayon, hindi na matutulog si Mama na ikaw lang mag-isa sa duyan. Tabi na tayo matulog. At yung uniform mo, ako maglalaba, ako magtatago.”

Doon ko nakita, si Aling Sita nakatingin sa amin, parang nagsisisi pero parang natatakot din kay Kumar.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖