Bahagi 3
Akala ko matatapos sa sigawan lang, pero nang pinatawag kami ni Kapitana sa barangay hall dala ang mga resibo, doon umamin ang biyenan ko sa harap ng lahat.

Tahimik ang buong bakuran namin sa Payatas. Yung sampung chismosa na kapitbahay, hindi na nagbubulungan, nakikinig lang. Hawak ni Kyla yung dalawang resibo, gusot pa pero malinaw ang sulat. Yung bingo card na may pangalan ni Aling Nita at yung resibo ni Singh na may pirma niya. Ako, nakatayo lang, hawak yung susi ng alkansya na wala nang laman.

Si Aling Nita, namutla. Hindi siya makatingin kay Kyla. Yung notebook niya ng utang, nakaipit sa kili-kili niya, yung picture ko na may pulang ekis, nakalabas. Si Boyet, kararating lang galing construction sa Batasan, pawis pa, suot yung damit na may semento.

Dumating si Teacher, kasama si Kapitana, babae, 50 anyos, dala yung logbook ng barangay. Kasama din si Ma’am sa DSWD, 40 anyos, dala yung listahan ng 4Ps. May kasama silang pulis na babae, 40 anyos, may dalang blotter. Lahat sila galing sa barangay hall, tinawag ni Teacher nung nakita niya si Kyla na umiiyak sa labas.

Pinapunta kami sa barangay hall. Maliit lang yung hall, may electric fan na maingay. Pinaupo kami sa mahabang mesa. Si Aling Nita sa gitna, ako at si Kyla sa kanan, si Boyet sa likod ko. Yung resibo, nasa ibabaw ng mesa, tinitingnan ni Kapitana.

“Aling Nita, totoo ba na ginastos mo yung 4Ps ni Kyla na ₱3,600 at scholarship niya na ₱5,000, total ₱8,600 na pang-bag at sapatos at notebook at lapis at uniform at baon at pang-ipon pang-college niya, sa bingo na sampung taya na tig-₱200 na ₱2,000 at sa Bumbay na si Singh na ₱6,600 na bayad sa utang mo na ₱10,000 na may tubo na 20% na ₱2,000, total utang mo ₱12,000? May resibo dito sa basurahan na may pangalan at pirma mo,” tanong ni Kapitana, mahinahon pero seryoso.

Hindi sumagot si Aling Nita. Nakayuko lang. Yung kamay niya, nanginginig. Yung tindahan niya ng yosi at softdrinks na kumikita ng ₱250 isang araw, wala na halos laman. Yung bingo card niya, hawak pa rin niya na parang ayaw bitawan.

Inilabas ni Kyla yung certificate niya na honor at medal na bronze. “Kapitana, yun po yung pera ko pang-bag na pink na ₱500 at sapatos na puti na ₱400 at notebook na 10 piraso na ₱200 at lapis na 10 piraso na ₱50 at uniform na 2 piraso na ₱600 at baon na ₱30 araw-araw na isang buwan na ₱900 at pang-ipon sa bank na ₱5,950,” sabi niya, mahina pero malinaw.

Doon na umamin si Aling Nita. “Opo, Kapitana, DSWD, Ma’am Teacher. Ginastos ko yung 4Ps ni Kyla na ₱3,600 at scholarship na ₱5,000, total ₱8,600. Sa bingo na tig-₱200, sampung taya na ₱2,000, natalo lahat. At sa Bumbay na si Singh na ₱6,600 na bayad sa utang ko na ₱10,000 na may tubo na ₱2,000 na total ₱12,000, kulang pa ng ₱5,400. Pinagbintangan ko si Leni na manugang ko na winaldas niya sa parlor na rebond na ₱1,500 at milk tea na tig-₱150 at Shopee na damit at load na ₱1,000 at Red Horse na tig-₱100. Hindi totoo yun, ako pala gumastos sa bingo at sa Bumbay.”

Natahimik kaming lahat. Si Ma’am DSWD, sinulat sa logbook. “Aling Nita, qualified theft yan at paglabag sa 4Ps at scholarship. 7 anyos lang si Kyla, Grade 2, honor pa. Yung ₱8,600 na pang-bag at sapatos at notebook at baon at pang-ipon pang-college niya, ginastos mo sa bingo at sa 5-6. Pwede kang makulong ng 6 months sa city jail at magmulta ng ₱20,000 at kailangan mong bayaran yung ₱8,600,” sabi ni Kapitana at ni pulis na babae, hawak yung blotter.

Si Aling Nita, naiyak. Hindi dahil sa takot makulong, pero dahil kay Kyla. Nakita niya yung mukha ni Kyla na dismayado pero hindi galit.

Biglang nagsalita si Kyla, hinawakan yung kamay ni Aling Nita na may posas na hindi pa sinasara. “Ma’am, wag po ninyo ikulong si Lola Nita, matanda na po siya, 62 anyos na po siya, may tindahan ng yosi at softdrinks na kita ₱250 isang araw at mahilig po siya sa bingo na tig-₱200 at may utang po sa Bumbay na si Singh na 5-6 na ₱10,000 na may tubo na 20% na ₱2,000 na may picture ni Mama na may pulang ekis, kahit ginastos niya po 4Ps ko na ₱3,600 at scholarship ko na ₱5,000 na total ₱8,600 na pang-bag at sapatos at notebook at lapis at uniform at baon at pang-ipon pang-college ko na ₱5,950 sa bingo na ₱2,000 at sa Bumbay na ₱6,600,” sabi ni Kyla, umiiyak pero pinipigilan.

Naiyak ako doon. Kasi kahit 7 anyos lang anak ko, mas malinaw pa mag-isip kaysa sa aming matatanda. Nasaktan ako, oo, pero mas luminaw yung isip ko. Hindi na ako yung Leni na tahimik lang pag pinagbintangan.

Pagkatapos ng pag-uusap sa barangay hall, may maliit akong desisyon na ginawa. Hindi malaki, pero importante. Sabi ko kay Ma’am DSWD at kay Kapitana, “Ma’am, pwede po ba na yung 4Ps at scholarship ni Kyla, hindi na po sa bahay ibibigay? Sa BDO na lang po, sa bank account na nakapangalan kay Kyla? Ako na lang po mag-aasikaso, may passbook.” Pumayag sila. Yun yung unang beses na tumayo ako para sa anak ko, hindi na palalampasin.

Umuwi kami ni Kyla at Boyet na walang dalang pera pero may dalang resibo. Si Aling Nita, naiwan sa barangay hall, kausap pa si Kapitana at DSWD. Hindi siya kinulong that day, pero pinapirma sa kasunduan na kailangan niyang bayaran yung ₱8,600 at hindi na siya pwedeng humawak ng 4Ps at scholarship ni Kyla.

Sa gabi, habang nakahiga kami ni Kyla sa banig sa bahay na kahoy, hawak niya pa rin yung medal niya na bronze. Tinanong niya ako, “Mama, bakit po si Lola nagsinungaling?” Hindi ko alam paano sasagutin, pero sinabi ko, “Pagod lang si Lola, anak, pero mali pa rin yun. Kaya tayo, hindi tayo magsisinungaling.”

At doon ko naramdaman na kahit ubos yung ₱8,600, may natira pa ring mas mahalaga. Yung tapang ni Kyla na magsabi ng totoo kahit Lola niya yung kalaban.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖