Bahagi 4
Sa harap ng biyenan at kabit niya, siningil ko ang asawa ko sa lahat ng panloloko niya at sa wakas pinili kong ipaglaban ang anak ko!

Kinabukasan, alas-siyete ng umaga, dumating ang bumbay na may tattoo sa paupahan namin. “Nanay, ₱9,600 bayaran mo na, usapan natin bukas, ngayon na yun!” sigaw niya sa labas, may kasamang isa pang lalaki.

Lumabas ako, hawak si Bea na may mask kasi may ubo pa. “Kuya, eto po ₱1,500 lang muna, benta ko na cellphone ko, at yung kakanin ko po na ₱300, eto po ₱300, kulang pa po ako,” sabi ko.

“Nanay, usapan ₱9,600 ngayon, pag wala, kukunin namin gamit mo!” sabi ng bumbay. Doon lumabas si Mark, may karga na Baby Nathan, at si Trish.

“Pre, wag mo kami idamay, kami may baby na 1 araw pa lang, yang utang niya yan, hindi amin!” sabi ni Mark, tinulak pa ako palayo sa bumbay.

Doon dumating si Ate Nene, may dalang tricycle. “Hoy, wag niyo sigawan si Liza, kapitbahay ko yan, ako mag-ga-guarantor, bukas ko babayaran kulang, kilala ako sa barangay!” sabi ni Ate Nene, matapang.

Naawa ang bumbay, “Sige, Nanay, bukas ulit, pero tubo pa rin, ₱10,000 na bukas, ha?” sabi niya at umalis. Umiiyak ako, pero nagpasalamat ako kay Ate Nene. “Ate, salamat po, kahit libre na tricycle mo nung dinala mo kami sa Tondo Med, tinulungan mo pa kami ngayon.”

Pumasok kami ulit sa paupahan. Si Mark, nakaupo na sa banig kasama si Trish at Baby Nathan. Si Aling Dolly, dumating ulit, may dalang gatas na pang-baby na mamahalin, pang-Baby Nathan daw, ₱1,200 isang lata.

“Liza, dapat mag-ambag ka sa gatas ni Baby Nathan, apo mo na rin yan, kapatid yan ni Bea!” sabi ni Aling Dolly.

Doon, hindi ko na napigilan. Tumayo ako sa gitna ng isang kwarto naming paupahan na upa ₱4,000. “Tama na! Tama na lahat!” sigaw ko. Nagulat si Bea, si Trish, pati si Baby Nathan na 1 araw pa lang umiyak.

“Mark, simula 2023 naging rider ka ng Shopee, sabi mo Cavite at Laguna deliver mo, pero customer mo pala si Trish na 25 anyos na taga Quezon City, na pinagde-deliveran mo ng sexy na damit! Yung ₱800 kita mo araw-araw, saan napunta? Sa private hospital na ₱20,000 isang araw para sa kabit mo? Yung ₱300 kita ko sa kakanin na binibigay ko sa’yo pang-gas, pinangbayad mo sa kabit mo?”

“At ikaw, Nay Dolly, biyenan ko, 7 taon mong apo si Bea, may hika at honor student, pero nung may lagnat na 40 degrees at pneumonia at hindi makahinga, sabi mo may bingo ka na ₱500 taya at mananalo ka ng ₱5,000? Tapos natalo ka, wala kang pera, pero may pang-pansit ka na ₱500 at gatas na ₱1,200 para sa apo mong 1 araw pa lang galing sa kabit?”

Tahimik si Mark. Si Trish, yumuko. Si Aling Dolly, hindi makatingin.

“Mark, yung anak mong si Bea, 7 anyos, iniwan mo na may lagnat na 40 degrees na mag-isa sa bahay para samahan kabit mo na nanganak sa ospital na may aircon at TV! Tapos sasabihin mo babae lang si Bea at okay lang sa Tondo Med na may dugo sa sahig? Lalaki si Baby Nathan kaya mas mahalaga? Ano yun, 2026 na, ganyan pa rin utak mo?”

Sumagot si Mark, nanginginig, “Liza, hindi mo naiintindihan, si Trish kasi, may online shop na kita ₱2,000 isang araw, mas malaki kaysa sa kakanin mo na ₱300 lang! At si Baby Nathan, lalaki, magmana ng apelyido ko!”

“Ano? Kaya mo iniwan anak mong may pneumonia dahil mas malaki kita ng kabit mo kaysa sa akin? Kaya mo sinabi na babae lang si Bea? Mark, yung titulo ng lupa wala tayo, bank account wala tayo, pero yung anak natin meron tayo, si Bea! At pinabayaan mo!”

Doon nagsalita si Trish, umiiyak, “Ate Liza, sorry po, akala ko po hiwalay na kayo ni Mark, sabi niya po kasi matagal na kayo hiwalay, at yung paupahan niyo daw, siya lang nagbabayad. Hindi ko po alam na may anak kayong may sakit.”

“Trish, 25 anyos ka, customer ka ni Mark, nakita mo sa Facebook story niya na may asawa siya, pero nagpa-picture ka pa na #MarkMyLove habang nasa private hospital ka? At yung caption mo, thank you Papa Mark buong araw sa ospital? Alam mo may anak siyang 7 anyos na may 40 degrees na lagnat na mag-isa sa bahay!”

Umiyak si Trish ng malakas, karga si Baby Nathan. “Ate, mali ako, pero mahal ko si Mark, at si Baby Nathan, kailangan niya ng tatay!”

Sabi ko, “Mahal mo? Mahal mo yung lalaki na iniwan anak niyang may pneumonia at may hika na hindi makahinga sa public hospital na may dugo sa sahig para samahan ka sa private na may aircon na ₱20,000 isang araw? Anong klaseng tatay yan?”

Doon, nagsalita si Aling Dolly, “Liza, tama na, lalaki si Mark, natural lang magkaanak sa iba, at babae lang naman si Bea, okay lang yan, may lalaki ka nang apo ngayon!”

” Nay, tama na yang babae lang si Bea! Si Bea, Grade 2 honor student, kahit may hika at 40 degrees lagnat at pneumonia, nag-aaral pa rin! At yung pansit na ₱500 na pinulot mo sa sahig na may buhangin, kinain mo, pero yung gamot ni Bea na ₱1,000 na reseta, hindi mo man lang binilhan!”

Tumayo si Mark, galit na, “Liza, kung ganyan ka magsalita, aalis na kami ni Trish at ni Baby Nathan sa paupahan na to, at hindi na ako magbibigay ng pera sa’yo! Bahala ka sa utang mong ₱9,600 sa bumbay!”

Sabi ko, “Sige, umalis kayo! Pero yung motor na ginagamit mo pang Shopee, akin yun, regalo ng tatay ko bago siya namatay, nakapangalan sa akin! Yung kita mo na ₱800 araw-araw na dapat sustento ni Bea, dadaan sa barangay! At yung paupahan na ₱4,000, ako nagbabayad ng kalahati galing sa kakanin na ₱300 araw-araw, kaya ako maiwan dito kasama si Bea!”

Nagulat si Mark. Nakalimutan niya na yung motor na ginagamit niya, sa akin nakapangalan, kasi binili ng tatay ko yun para sa akin bago siya namatay, at pinahiram ko lang kay Mark nung naging rider siya nung 2023. At yung paupahan, may resibo ako na ako nagbabayad.

“At saka, Mark, yung Facebook story ni Trish na nasa private hospital kayo, na-save ko yun bago mo binura, nasa phone ni Ate Nene yung screenshot! Kita sa picture na naka-uniporme ka ng Shopee habang may lagnat anak mo na 40 degrees! Hindi mo pwedeng sabihin na customer lang!”

Si Ate Nene, tumango, “Oo, Liza, na-save ko, kita ko, nasa Quezon City kayo na private, ₱20,000 isang araw, habang si Bea nasa Tondo Med!”

Doon, natahimik si Mark. Alam niyang wala na siyang lusot. Si Trish, tiningnan si Mark, “Mark, totoo ba na sa’yo yung motor, hindi sa’yo? At totoo ba na hindi ka nagbibigay ng sustento kay Bea? Sabi mo wala kang anak!”

“Trish, wag ka makinig sa kanya, babae lang si Bea, okay lang yan!” sabi pa rin ni Mark, paulit-ulit yung babae lang.

Doon, sinampal ulit siya ni Trish mismo. “Babae lang? Babae ako, Mark! At nanganak ako! Sasabihin mo babae lang anak mo na 7 anyos na may sakit? Anong klaseng lalaki ka!”

Umiyak si Baby Nathan na 1 araw pa lang. Si Bea, niyakap ako ng mahigpit.

Sabi ni Aling Dolly, “Mark, tara na, wag na tayo makipag-away, may binyag pa si Baby Nathan sa barangay hall mamaya, may bingo ulit ako na ₱500 taya!”

Tiningnan ko si Aling Dolly, “Nay, kung aalis kayo, wag na kayo babalik. At yung bingo mong ₱500, sana manalo ka ng ₱5,000 para may pang-gatas kay Baby Nathan, kasi hindi na magbibigay si Mark ng galing sa akin!”

Umalis si Mark, si Trish na may karga na Baby Nathan, at si Aling Dolly na may dalang gatas na ₱1,200. Kinuha ni Mark yung maleta ni Trish at yung bag ng Shopee, pero iniwan yung susi ng motor, kasi alam niyang sa akin yun. Paglabas nila ng paupahan, tahimik.

Naiwan kami ni Bea sa isang kwarto na paupahan sa Tondo na upa ₱4,000, na ngayon, tahimik na ulit. Walang Baby Nathan na umiiyak, walang pansit na may buhangin, walang bumbay na sumisigaw.

Niyakap ko si Bea, “Bea, anak, okay ka lang?”

“Mama, okay na po ako, wala na po si Papa at yung kabit niya, mas tahimik na po, at makakahinga na po ako,” sabi ni Bea, 7 anyos, kahit may ubo pa, ngumiti.

Kinabukasan, pumunta ako sa barangay hall kasama si Ate Nene. Hindi para magreklamo, pero para magpa-blotter na umalis na si Mark at may utang akong ₱9,600 at kailangan ko ng tulong. Sabi ng barangay, tutulungan nila ako kausapin si Mark para sa sustento na ₱800 na kita niya, na dapat may parte si Bea. At si Ate Nene, inalok ako na magtinda ng kakanin sa harap ng tindahan niya, mas maraming tao, baka kita ako ng ₱500 isang araw, hindi na ₱300.

Binayaran ko unti-unti yung bumbay, ₱500 araw-araw galing sa kakanin, hanggang naging ₱10,000 na total, pero nabayaran ko. Binili ko ulit ng second hand na cellphone na ₱1,000 para makatawag si Bea sa akin pag nasa school.

Si Mark, bumalik isang beses, isang linggo pagkatapos, walang Trish at Baby Nathan. Sabi niya, iniwan na siya ni Trish kasi nalaman na wala pala siyang sariling motor at maliit lang kita niya na ₱800 at may utang pa. At sabi ni Trish, ayaw niya ng lalaki na sinasabihan na babae lang ang anak na babae.

” Liza, pwede ba bumalik ako, wala na si Trish at Baby Nathan, iniwan ako,” sabi ni Mark, nasa labas ng paupahan, payat na.

Tiningnan ko si Mark, at si Bea na nasa loob, nag-aaral, honor student pa rin kahit may hika at nagkasakit ng pneumonia. Sabi ko, “Mark, si Bea, babae lang ba?”

Hindi nakasagot si Mark. Yumuko siya.

“Mark, hindi na. Hindi na ikaw ang kailangan ni Bea. Si Bea, may Mama na magtitinda ng kakanin na ₱500 isang araw na ngayon, may Ate Nene na tutulong, at may pangarap na maging teacher kahit may hika. At ako, natuto na. Yung motor, akin pa rin, pero hindi mo na magagamit pang-deliver sa kabit. Maghanap ka ng ibang trabaho.”

Umalis si Mark, hindi na bumalik. At kami ni Bea, naiwan sa paupahan na isang kwarto sa Tondo, upa ₱4,000, na ngayon, puno ng amoy kakanin na bagong luto at gamot ni Bea na ₱1,000 na reseta na nabayaran ko na.

Isang gabi, pagkatapos magtinda, nakaupo kami ni Bea sa banig, kumakain ng kakanin na tira, at sabi ni Bea, “Mama, pag laki ko, hindi ko iiwan anak ko na may lagnat na 40 degrees na mag-isa sa bahay para sa iba, pangako po.”

Niyakap ko si Bea ng mahigpit, at sabi ko, “Anak, simula ngayon, tayong dalawa lang, pero buo tayo, at hindi na tayo iiwan ng kahit sino.”

At sa maliit na paupahan namin sa Tondo na walang aircon at electric fan lang na maingay, natulog kami ni Bea na payapa, walang takot na may lagnat na 40 degrees na mag-isa, kasi alam naming may isa’t isa kami, at may bukas na mas maganda kaysa kahapon.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨