BAHAGI 2 — SA HULING PAGBABALIK KO SA OPISINA, SINUBUKAN NILANG AGAWIN PATI ANG MGA KONTAK AT REPUTASYON KO
Alas nuwebe ng Sabado ng umaga, bumalik ako sa Meridian Digital Commerce upang kumpletuhin ang turnover. Hindi na gumagana ang access card ko. Sa security desk, nahihiyang lumapit si Mang Ernesto, ang guwardiyang limang taon ko nang binabati tuwing umaga. – Ma'am Daniela, pasensiya na po. Utos ni Director Bianca na visitor pass na lang ang ibigay sa inyo. Ngumiti ako. – Walang problema, Mang Ernesto. Trabaho ninyo iyan. Sa visitor logbook, isinulat ko ang pangalan ko at ang dahilan ng pagbisita: Employee turnover. Nakakatawa. Limang taon akong halos nakatira sa gusaling iyon tuwing peak season. Ngayon, kailangan ko pang humingi ng pahintulot para makapasok. Isang oras akong pinaghintay ni Bianca sa lobby. Nang sa wakas ay bumaba siya, suot niya ang navy-blue blazer ni Marco. – Sorry, Ate. Hiniram ko lang ito kay Marco. Ang lamig kasi sa opisina. Hindi ko pinansin ang kaniyang pagpapakitang-gilas. Pagdating namin sa operations floor, nakita kong binago na niya ang buong mesa ko. Nakatanggal ang mga larawan ng pamilya ko. May bagong nameplate na nakalagay: BIANCA SALCEDO — OPERATIONS DIRECTOR. Umupo siya at binuksan ang voice recorder ng kaniyang telepono. – Ate, ipaliwanag mo sa akin ang buong 11.11 campaign strategy. Lahat ng supplier negotiations, advertising allocation, discount structure, at profit margins. Kailangan kong maintindihan para sa Monday. Binuksan ko ang approved turnover files. Ipinaliwanag ko ang mga dokumentong saklaw ng tungkulin ko. Ngunit nang makarating kami sa customer acquisition costs, napahikab siya. – Ang komplikado naman. Gumawa ka na lang ng speech na babasahin ko. Iyong impressive pakinggan. – Hindi ko na responsibilidad ang gumawa ng presentation speech mo. – Aba! Hindi ka pa nga nakakaalis, suwail ka na! Maya-maya, inilapag niya ang turnover checklist. Nandoon ang mga opisyal na account, system access, campaign reports, at inventory forecasts. Ngunit sa pinakahuling pahina, may idinagdag siyang handwritten instruction: "Complete personal contact list of all brand owners, private investors, and external business partners." Napatingin ako sa kaniya. – Hindi kasama sa company turnover ang personal kong address book. – Lahat ng contacts na nakilala mo habang nagtatrabaho rito ay pag-aari ng kumpanya! – Ang mga opisyal na rekord ng kumpanya ay maayos kong ibibigay. Pero hindi mo maaaring angkinin ang lahat ng personal kong relasyon at pribadong impormasyon. Biglang sumigaw si Bianca. – Marco! Lumabas ang asawa ko mula sa conference room. Nang makita niya ang hindi ko pinirmahang pahina, agad siyang sumimangot. – Dani, bakit kailangan mong pahirapan si Bianca? Hindi ka na empleyado rito. Ibigay mo na ang gusto niya. – Marco, hindi mo ba talaga nakikita ang mali sa ginagawa ninyo? – Ang nakikita ko, nagiging selfish ka. Tahimik kong inilapag ang papel. – Kung kailangan ninyo ng mga koneksiyon, bumuo kayo ng sarili ninyo. Hindi lahat ng bagay ay nakukuha sa pananakot. Namula ang mukha ni Bianca. – Fine! Pero may kondisyon ako bago ka makaalis. Kinuha niya ang isang bagong dokumento mula sa drawer. Sa itaas, nakasulat: CONFIDENTIALITY AND FULL RELEASE AGREEMENT. Nang basahin ko ang laman, nakita kong hindi lamang nila ako pinipigilang maghabol ng separation benefits. Gusto rin nilang pumirma ako sa deklarasyong ako ang may pananagutan sa lahat ng posibleng financial discrepancies ng nakaraang campaign. At may isa pang nakapaloob na pangungusap. "The undersigned acknowledges having received full compensation and voluntarily waives all claims against the company." – Pirmahan mo, Ate, sabi ni Bianca. – Kapag hindi, sisiguraduhin kong walang kumpanya sa Metro Manila ang tatanggap sa iyo. Tumingin ako kay Marco. – Alam mo ba ang nilalaman nito? Hindi siya sumagot. Ngunit nakita kong may pirma na niya sa approval page. Kinuha ko ang telepono ko at kinunan ng larawan ang dokumentong iniabot sa akin. – Hindi ko pipirmahan ang kasinungalingang ito. Biglang hinablot ni Bianca ang papel. – Kung ganoon, isusumbong kitang nagnakaw ng company information! Sa sandaling iyon, pumasok si Patricia, hawak ang isang folder. – Ma'am Bianca, may urgent email po mula sa external auditors. Kailangan daw nilang makita ang original approval records ng ₱12.8 million consultancy payment. Biglang tumayo si Marco. – Anong auditors? Hindi pa Monday! Nanginginig ang kamay ni Bianca habang binabasa ang email. Pagkatapos, lumingon siya sa akin. – Ikaw ang may gawa nito, ano? Hindi ako sumagot. Ngunit bago pa sila makapagsalita, tumunog ang telepono ni Marco. Nakita ko ang pangalan sa screen. Arturo Lim. Sinagot niya iyon. Makalipas ang ilang segundo, namutla siya. – Sir… ano pong ibig sabihin na frozen ang payment? May maikling katahimikan. Pagkatapos, halos pabulong siyang nagtanong: – Sir, sino po ba talaga ang bagong may-ari? Tumingin siya sa akin na para bang may biglang pumasok na nakakatakot na posibilidad sa isip niya. Ngunit hindi pa niya alam ang buong katotohanan. Dahil sa Monday, hindi lang ang trabaho at reputasyon ko ang babawiin ko. May dalawang taong kailangang magpaliwanag kung saan nila balak dalhin ang perang hindi naman kanila.
( Itutuloy sa BAHAGI 3…)
