Bahagi 4
Hinarap ko silang dalawa sa board meeting sa Makati at doon ko binasa ang mensahe ni Trish habang hawak ko ang titulo ng condo at resignation ko.

Alas otso ng umaga, nasa boardroom kami sa 38th floor. Nandoon yung dalawang investors, yung HR head, at si Tita Cora na pinakiusapan kong sumama bilang dating finance consultant. Si Carlo nasa dulo, si Trish nasa labas ng pinto, akala niya hindi siya kasali.

Akala niya.

Inumpisahan ni Carlo yung meeting. “May konting internal changes lang tayo sa brand…”

Pinutol ko siya nang mahinahon. Tumayo ako.

“Sir Carlo, bago tayo mag-proceed, pwede ko bang basahin yung message na natanggap ko bilang brand head?”

Nagulat siya. Hindi niya inexpect na dadalhin ko yun sa board.

Binasa ko nang malakas. Walang dagdag, walang bawas.

“Ma’am Grace, sabi ni Sir Carlo tapos na raw ito. Simula ngayon lahat ng sa Office of the President, ako na magha-handle, hindi mo na kailangang makialam pa nang lagpas sa linya mo. Sana maayos mo muna emosyon mo, huwag mong hayaan na personal mong relasyon yung makaapekto sa management. May mga upuan na pag matagal mo nang inuupuan, nagkaka-ilusyon ka na na sayo na. Pag dapat nang bumitaw, bumitaw ka na.”

Tahimik yung buong room. Yung isang investor, napatingin kay Carlo.

Sabi ni Carlo, namumula, “Grace, hindi ko sinabi yan! Sinabi ko na sayo hindi ko yan sinabi!”

Sabi ko, “Alam ko hindi mo sinabi word for word. Pero hinayaan mo siyang sabihin in your name. At nung sinabi ko sayo, ang sagot mo, bata pa siya.”

Tumingin ako kay Trish na nasa labas. Pinapasok ko siya.

“Trish, pwede mo bang i-explain sa board kung sino nag-authorize sayo na maging secondary signatory sa BPI account namin na worth ₱2.5 million monthly?”

Namutla siya. “Ma’am, sabi po ni Sir Carlo…”

“May email ka ba na may approval ni Sir Carlo? May pirma? Kasi ako, meron akong original forms. At never akong pumirma ng SPA na ikaw ang witness para sa condo namin sa BGC na worth ₱12 million.”

Doon na nagkagulo. Yung HR head, kinuha yung folder ng signatories. Wala palang formal board approval. Verbal lang daw sabi ni Trish.

Si Carlo, biglang tumayo. “Trish, totoo ba yan? Sinabi mo sa akin for efficiency lang! Hindi mo sinabi na ginamit mo pangalan ko sa SPA!”

Si Trish, naiyak na. Hindi na yung mabait na boses.

“Sir Carlo, ginawa ko lang naman lahat para mapagaan trabaho mo! Ikaw nagsabi na pagod ka na kay Ma’am Grace kasi masyado siyang emotional! Ikaw nagsabi na sana ako na lang humawak ng lahat!”

Doon lumabas lahat. Hindi ko na kailangan ng recording, hindi ko na kailangan ng camera. Yung mismong bibig niya ang nagsabi.

Yung investor na babae, nagsalita. “Carlo, we invested because we trusted Grace’s brand leadership. Eleven years siyang nandito. If you let a 26-year-old secretary handle bank and property without board approval, that’s a red flag.”

Si Carlo parang lumiit. Tumingin sa akin.

“Grace…”

Tumayo ako nang tuwid. Dala ko pa rin yung ID lace na pudpod.

“Carlo, labing-isang taon akong nagtrabaho dito. Nagsimula tayo sa Quezon City na tig-dalawang table lang. Ako nag-audit ng piso-piso. Ako nagbuhat ng brand nung walang nakakakilala sa atin. Hindi ako nagseselos. Nasasaktan ako kasi yung asawa ko, pinili niyang maniwala sa sekretarya niya kesa sa asawa niya.”

Hinarap ko yung board.

“May dala akong dalawang dokumento. Una, resignation ko. Effective today. Pangalawa, request ko na ibalik sa dati yung bank signatories, ako at si Carlo lang, at i-void yung pekeng SPA sa condo. At kung may balak kayong i-retain si Trish, hindi na ako part ng kumpanyang to.”

Tahimik.

Si Tita Cora nagsalita, “Bilang dating finance, may irregularity talaga. Kailangan i-audit.”

Yung HR head tumango.

Si Trish, umiiyak na sa sulok. Sabi niya, “Ma’am Grace, sorry po, gusto ko lang po ma-prove sarili ko…”

Tinitigan ko siya. Hindi galit. Pagod lang.

“Trish, 26 ka pa lang, magaling ka, may master’s ka. Pero hindi shortcut ang pag-apak sa ibang tao para mapansin ka. Yung Americano at oat milk latte, maliit na bagay yun. Pero pag inangkin mo na pati desisyon ng may-ari, ibang usapan na.”

Lumapit si Carlo sa akin pagkatapos ng meeting. Wala na si Trish, pinag-leave ng HR pending investigation.

Sabi niya, hawak yung lumang Seiko na nasa box pa rin, “Grace, pwede pa ba tayong mag-usap sa bahay?”

Sabi ko, “Carlo, yung relo na yan, binili ko nung wala pa tayong pera. Sinuot mo nung wala ka pang Patek na ₱480,000. Ngayon, nasira na tiwala. Hindi na maibabalik ng service lang.”

Pero hindi ko sinara yung pinto nang tuluyan.

Sabi ko, “Yung condo, hati tayo, pero yung titulo ibabalik natin sa joint names lang. Yung kumpanya, mag-stay ako as consultant for three months para ma-transition yung brand team, pero hindi na ako employee. Gusto kong magtayo ng sarili kong maliit na studio. Yung brand consultancy na matagal ko nang pangarap.”

Nagulat siya. Akala niya magmamakaawa ako bumalik.

Sabi niya, “Papayag ka pa ring tumulong?”

Sabi ko, “Hindi dahil sayo. Dahil sa team ko. At dahil eleven years ng buhay ko yun.”

Pumirma siya sa void ng SPA. Pumirma siya sa pagtanggal kay Trish bilang signatory. At sa huli, pinirmahan niya rin yung resignation ko, pero may dagdag na clause na may separation na ₱2.5 million at profit share sa brand campaigns na ako nagbuo.

Umuwi ako mag-isa sa condo namin sa BGC that night. Tahimik. Walang oat milk latte sa mesa. Ako lang at yung cactus ko.

Binuksan ko yung bintana. Umuulan ulit, tulad nung umaga na nagpasa ako ng resignation. Pero ngayon, kita ko na yung ilaw ng BGC, malinaw.

Kumuha ako ng papel at sinulat yung pangalan ng bago kong studio. “Grace & Co. Brand Studio.” Maliit lang, pero akin.

At sa unang pagkakataon sa loob ng maraming buwan, nakatulog ako nang mahimbing, alam kong bukas, yung upuan na uupuan ko, ako na mismo ang pumili at hindi na kailangang paalam pa sa iba.

Salamat sa pagsama sa amin at pagbabasa ng kuwento hanggang dulo 🙏 Iwan sa comments ang iyong opinyon, reaksiyon o suhestiyon. Malaking tulong iyon para mapaganda pa namin ang mga susunod na kuwento. Huwag kalimutang i-follow ang page para hindi mo mapalampas ang mga bagong kuwento araw-araw 📖✨