Bahagi 3
Akala ko tapos na ang lahat nung sinoli ko ang bank card niya, pero mas masakit pala ang nalaman ko sa titulo ng lupa namin sa Quezon City

Pagkalabas ko sa emergency, hindi na ako bumalik sa condo namin sa BGC. Dinala ko lang ang maliit na bag ko at dumiretso ako sa lumang apartment ng kaibigan ko sa Quezon City para may matulugan malapit sa ospital. Si Carlo tawag nang tawag, pero hindi ko sinagot. Sa text sinasabi niya na nag-aalala siya, na dapat daw umuwi ako para makapag-usap kami nang maayos. Hindi ko binasa lahat.

Kinabukasan pumasok ako sa opisina sa Makati kahit maputla pa ako. Kailangan kong magtrabaho kasi si Mama pa rin ang nasa isip ko. Sa lunch break, binuksan ko ulit ang joint account at ni-export ko ang buong transaction history ng dalawang taon. Dun ko nakita ang pattern na hindi ko napansin dati. Tuwing 5th at 20th ng buwan, pumapasok ang sahod ko. Tapos kinabukasan, may auto-transfer na halos buong amount papunta sa isang account na nakapangalan kay Clarisse. Walang pasok na pera galing kay Carlo kahit minsan.

Pag-uwi ko sa apartment, tinawagan ko ang bangko. Tinanong ko kung sino ang may access sa joint account at kung sino ang nag-set ng auto-transfer. Sabi ng staff, yung auto-transfer ay ni-request sa branch mismo, may pirma ni Carlo at ni Clarisse bilang authorized manager. Parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Ibig sabihin matagal na nilang plinano na yung sahod ko ang iikot sa investment na sinasabi nila.

Nung gabing yun pumunta ako sa ospital. Gising na si Mama at mas maayos na ang kulay niya. Hawak niya ang kamay ko at umiiyak. Sabi niya narinig niya daw si Carlo nung dinala ako sa emergency, pinagpipilitan daw ni Carlo sa nurse na siya ang magbabayad ng lahat. Sabi ko kay Mama wag na siyang mag-alala, ako na ang bahala. Pero sa totoo, naghahalo ang hiya at galit sa dibdib ko.

Kinabukasan, nagpaalam ako sa boss ko na half-day lang ako at pumunta ako sa bahay ng biyenan ko. Naabutan ko siya sa sala, nagkakape kasama si Clarisse. Pagpasok ko, ngumiti pa si Clarisse na parang walang nangyari. “Angela, kumusta ka na? Okay ka na ba?” Hindi ako ngumiti pabalik. Tinanong ko ang biyenan ko kung totoo ba yung narinig ko nung gabing yun, yung tungkol sa sulat ng utang. Nagkunwari pa siya nung una, sabi niya nagbibiro lang siya. Pero nung nilabas ko ang screenshot ng transaction history, tumahimik siya.

Dun na siya nagsalita nang mas totoo. Sabi niya oo, pinaghandaan talaga nila. Kasi daw nung bago kami ikasal, sinabi ni Carlo na mahal niya pa rin si Clarisse pero na-pressure lang siya sa pamilya kaya nag-propose sa akin. Kaya naisip ng biyenan ko na mas safe kung kay Clarisse manatili ang pera. Para kung maghiwalay kami, walang mahahabol ako. Si Clarisse naman, yumuko lang at hindi makatingin sa akin. Sabi niya hindi niya ginusto na umabot sa ganito, tinulungan lang daw niya si Carlo dahil natatakot siyang malugi sa negosyo.

Ang sakit marinig na yung buong pagsasama namin, may nakahanda nang exit plan na hindi ko alam. Parang naging bisita lang ako sa sarili kong kasal. Tinanong ko si Clarisse kung bakit kailangan pa niyang hawakan pati medical abstract ni Mama. Sabi niya gusto lang daw niyang makatipid para sa akin, dahil alam niyang kapos ako. Pero ang totoo, nung tinignan ko yung printout na iniwan ni Carlo, may mga note dun na “pwedeng i-delay, hindi urgent” na parang pinipili kung alin ang karapat-dapat gamutin kay Mama base sa pera.

Umuwi ako na parang lantang gulay. Sa jeep, umiiyak ako nang walang tunog. Pagdating sa apartment, binuksan ko ang laptop at gumawa ako ng bagong bank account na nakapangalan lang sa akin at kay Mama. Inilipat ko dun lahat ng matitira kong sahod. Maliit pa lang ang laman, pero sa unang pagkakataon, pakiramdam ko may kontrol ako. Nag-email din ako sa HR para siguraduhin na simula next cut-off, wala nang auto-debit papunta sa joint account.

Kinagabihan, dumating si Carlo sa apartment. May dala siyang prutas at yung mug na dark blue na lagi niyang gamit. Sabi niya gusto lang niya akong makausap. Sabi niya hindi totoo na mahal pa niya si Clarisse, matagal na daw yun. Yung pera daw, pinagkatiwala lang niya kasi magaling si Clarisse sa finance, hindi dahil may iba siyang intensyon. Tinanong ko siya kung bakit pati sahod ko napunta kay Clarisse. Hindi siya nakasagot agad. Sabi niya akala niya okay lang kasi mag-asawa naman kami.

Sinabi ko sa kanya na simula ngayon, hati na kami sa lahat. Hindi na ako mag-aambag sa bahay ng nanay niya. Yung mga binayad ko sa kuryente, tubig, at pati sa birthday ng biyenan ko na halos ₱20,000 kada taon, hindi ko na sisingilin, pero hindi na mauulit. Sabi ko kung gusto niyang ipagpatuloy ang investment nila ni Clarisse, bahala siya, pero yung pera ko at pera para kay Mama, hindi na nila gagalawin.

Tumahimik si Carlo. Tapos sabi niya, “Galit ka lang ngayon. Pero isipin mo, paano kung may mangyari ulit kay Mama? Saan ka kukuha ng ₱120,000 nang biglaan?” Dun ako mas lalong nainis. Sinagot ko siya, “Nung kailangan ko ng ₱120,000, binigyan niyo ba ako? ₱80,000 lang ang binigay niyo tapos sinabihan pa akong ako ang maghanap ng ₱40,000. Kaya wag mo akong takutin sa pera.”

Umalis siya nang hindi nagsasalita. Naiwan yung prutas at mug. Hindi ko ginalaw. Kinaumagahan, bumalik ako sa ospital at binayaran ko ang kulang na ₱12,000 para sa rehab ni Mama gamit ang sarili kong card. Pagka-swipe, halos maubos ang laman, pero gumaan ang dibdib ko. Nung hapon, kinausap ko ang rehab doctor at nakiusap ako na wag nang ibigay kaninuman ang records ni Mama nang wala akong permiso. Pumayag ang ospital at nilagyan nila ng note ang file.

Pag-uwi ko sa apartment, nakita ko ang isang sobre na siningit sa ilalim ng pinto. Sulat ng biyenan ko. Sabi sa sulat, pasensya na raw kung nasaktan ako, pero ginawa lang daw niya yun para protektahan ang anak niya. Wala akong naramdaman nang basahin ko. Tinupi ko lang at itinabi. Hindi pa tapos ang lahat, pero alam kong hindi na ako yung dating Angela na tahimik lang at tumatango sa lahat ng sinasabi nila.

Salamat sa pagbabasa hanggang dito 🙏 Nasa comments section na ng page ang susunod na bahagi. I-click ang “View all comments” para mabasa ang Bahagi 4 👇📖